Sinds dit jaar schuift de Vlaamse regering de volledige organisatie van de buitenschoolse opvang door naar de steden en gemeenten, inclusief de prijsbepaling. Dat gaat over de opvang voor en na school, tijdens de middag en tijdens vakanties. In het voorjaar trok de PVDA daarover al aan de alarmbel: zonder voldoende budget en maximumtarieven zouden de prijzen voor de voor- en naschoolse opvang in veel gemeenten stijgen.
“Minister Gennez suste onze kritiek door te zeggen dat ze na een jaar een evaluatie zou maken indien de prijzen de pan uit zouden swingen”1, zegt Vandecasteele. “Maar vandaag blijkt al dat die prijzen in één op drie gemeenten stijgen. De minister moet ingrijpen voordat de ouders op kosten gejaagd worden.”
De PVDA kaartte aan dat de voor- en naschoolse opvang tot twee keer duurder zou worden.2 In Mechelen verdubbelt de prijs van 0,75 euro naar 1,50 euro per begonnen halfuur. In Dendermonde gaat het van 1 euro naar 1,50 euro. In Kortrijk wordt tot 2 euro per begonnen halfuur aangerekend.
“Heel veel ouders moeten voltijds werken om rond te komen en kunnen niet om half vier aan de schoolpoort staan”, zegt Vandecasteele. “Na de hoge factuur voor de schoolboeken volgt nu de hoge factuur voor de naschoolse opvang. In plaats van deftige investeringen wordt de rekening doorgeschoven naar de ouders.” Uit de Gezinsbarometer van de Gezinsbond bleek vorig jaar al dat een kwart van de gezinnen de opvang voor en na school moeilijk of niet betaalbaar vond. “Dat was vóór deze prijsstijgingen.”
De PVDA vraagt om de commissie Welzijn vervroegd te laten samenkomen, zodat ze kan eisen dat de minister onmiddellijk maatregelen neemt. Er moet extra budget vrijgemaakt worden en de minister moet maximumtarieven vastleggen.
Contact:
Lise Vandecasteele
Dat is nu wel de laatste zorg van de PVDA, de partij van de werklozen
Bekijk in het forum
Weet dat het voor kinderen uit kansarme gezinnen een pak goedkoper is. Het Vlaams decreet zegt dat 10% van de opvang voor die kinderen gereserveerd moet worden.
Terwijl de meeste ouders van kansarme kinderen, niet werken.
Hier deze vakantie meegemaakt.
Bij een gezin met een laag inkomen had de man verlof (hij werkt alleen).
Terwijl hij verlof had, brachten ze kinderen evenzeer naar de opvang, zodat zij volop van de vakantie konden genieten zonder het gezeur van de kinderen aan hun hoofd.
Mensen die moesten werken vonden uiteraard geen opvang voor hun kinderen en moesten heksentoeren uithalen om toch te kunnen werken.
Weet dat veel ouders hunnen verlof niet helemaal gelijktijdig nemen, zo kunnen ze besparen op de kinderopvang.
Bekijk in het forum
Veel cynischer gaat het niet worden ... PVDA ontdekt dus dat naschoolse opvang in sommige gemeenten duurder wordt en eist onmiddellijk maximumtarieven.
Misschien moeten ze daar bij PVDA, zich eens de vraag stellen, waarom precies de prijzen stijgen. Wanneer de regelgeving verandert, de kosten toenemen en gemeenten een deel van de opvang goedkoper of gratis moeten aanbieden aan gezinnen die het financieel moeilijk hebben, verdwijnen die kosten natuurlijk niet. Iemand betaalt ze. En als een deel van de gebruikers minder betaalt, moeten de resterende kosten elders worden opgehaald. Je moet geen genie zijn om dat te vatten ...
Dus ja ... cysnisch dus ... het soort politiek dat voortdurend pleit voor meer sociale tarieven, meer uitzonderingen voor 'de kansarmen' en meer overheidsvoorzieningen ... die is aldus nu verontwaardigd wanneer blijkt dat iemand uiteindelijk de rekening moet betalen. Kom zeg ...
Die dingen, kosten nu eenmaal geld. Net zoals een werknemer een loon kost. Wat je je kan gaan afvragen is uiteraard wel hoeveel netto per uur moet iemand straks moet verdienen voor het nog aantrekkelijk blijft om te gaan werken als je daar [die extra] kosten voor opvang tegenover zet?
Bekijk in het forum
BronHilde fileert
Kerninschatting
De algemene vaststelling dat de BOA-hervorming vanaf 1 september 2026 lokale verschillen en in veel gemeenten hogere ouderbijdragen meebrengt, is goed onderbouwd. Het persbericht is minder betrouwbaar bij de concrete tarieven in Dendermonde en Kortrijk en formuleert de bevoegdheidsverschuiving te absoluut.
Eén op drie gemeenten verhoogt de prijs
Grotendeels juist, met belangrijke beperking.
Volgens berichtgeving over een VVSG-bevraging stijgt de ouderbijdrage voor buitenschoolse opvang in ongeveer een derde van de Vlaamse gemeenten vanaf 1 september 2026. In iets meer dan de helft zou de prijs gelijk blijven en in een kleine minderheid dalen. De VVSG signaleert tegelijk dat veel lokale besturen eigen middelen bijleggen en bijkomende Vlaamse financiering vragen. (tvl.be)
De exacte bevragingsvragen, responsgraad en volledige resultaten van deze recente VVSG-enquête zijn publiek niet teruggevonden. “Eén op drie” is dus aannemelijk, maar niet controleerbaar tot op gemeente- of gezinsniveau. Het betekent ook niet dat één derde van alle ouders méér betaalt: gemeenten kunnen verschillende tarieven, sociale correcties en aanbieders hebben.
“De Vlaamse regering schuift de volledige organisatie door”
Grotendeels juist, maar te scherp gesteld.
Het BOA-decreet legt de lokale regie al sinds 1 januari 2021 bij steden en gemeenten. De overgang naar het nieuwe kader liep vervolgens langer door en eindigde op 1 september 2026. Vanaf die datum staan lokale besturen onder meer in voor erkenning, financiering en opvolging van buitenschoolse opvang en activiteiten. (vlaanderen.be)
“Volledige organisatie” is echter een versimpeling. Gemeenten zijn regisseur en kunnen zelf organiseren, scholen of andere aanbieders erkennen en subsidiëren. Vlaanderen verdwijnt niet uit beeld: het decreet voorziet Vlaamse subsidies, bestedingsregels en kwaliteitsvoorwaarden. Zo moet minstens 75 procent van de toegekende BOA-subsidie gedurende zes jaar naar erkend aanbod gaan; er is ook een tijdelijke compensatieregeling voor gemeenten met substantieel subsidieverlies. (codex.vlaanderen.be)
De prijs wordt inderdaad lokaal vastgelegd, maar een algemeen Vlaams maximumtarief blijkt niet uit het huidige BOA-kader.
Concrete prijsvoorbeelden: Mechelen
Deels bevestigd, maar de vergelijking is niet volledig bewezen.
Stad Mechelen vermeldt vanaf 1 september een standaardtarief van 1,50 euro per begonnen halfuur voor voor- en naschoolse opvang. Gezinnen met recht op een sociale toeslag betalen 0,75 euro. (mechelen.be)
Dat bevestigt de prijs van 1,50 euro, maar niet zonder meer de claim dat het Mechelse tarief voor ouders “verdubbelt van 0,75 naar 1,50 euro”. De officiële huidige pagina toont juist dat 0,75 euro blijft gelden als sociaal tarief. Zonder het vroegere tariefreglement en zonder afbakening van welke gezinnen bedoeld zijn, is de verdubbeling als algemene uitspraak niet bevestigd.
Dendermonde en Kortrijk
Niet bevestigd, en deels strijdig met officiële gemeentelijke informatie.
De actuele webpagina van Dendermonde vermeldt voor voor- en naschoolse opvang 1,35 euro per begonnen halfuur vanaf 1 september 2026, met een sociaal tarief van 50 procent. (dendermonde.be)
Dat strookt niet met de 1,50 euro uit het persbericht. Oudere documenten kunnen een vroeger basistarief van 1 euro bevatten, maar de openbaar gepubliceerde actuele prijs is niet 1,50 euro.
Voor de stedelijke opvang De Puzzel in Kortrijk bedraagt het tarief vanaf 1 september 2026 1,50 euro per begonnen halfuur, niet 2 euro. De gemeentelijke pagina zegt wel dat scholen of andere organisatoren binnen het lokale BOA-kader kunnen optreden; mogelijk slaat “tot 2 euro” op een andere aanbieder. Het persbericht specificeert dat niet. Als uitspraak over Kortrijk in het algemeen is het daarom misleidend. (kortrijk.be)
Een kwart vindt opvang moeilijk betaalbaar
Bevestigd, met nuance over de bron.
De Gezinsbond rapporteerde op basis van haar Gezinsbarometer dat drie op vier gezinnen buitenschoolse opvang betaalbaar vinden. Daaruit volgt dat ongeveer een kwart ze moeilijk betaalbaar of onbetaalbaar vindt; een eerdere publicatie noemde concreet 23 procent. (gezinsbond.be)
Dat cijfer dateert van vóór de tarieven die op 1 september 2026 ingaan. Het ondersteunt dus de stelling dat betaalbaarheid al een probleem was, maar bewijst nog niet dat de nieuwe tarieven het aandeel getroffen gezinnen effectief hebben verhoogd.
De uitspraak van minister Gennez over een evaluatie
Niet volledig controleerbaar met publiek raadpleegbare bron.
Het persbericht verwijst naar een commissievergadering van 7 juli 2026. Die parlementaire pagina was technisch niet toegankelijk tijdens deze controle. Daardoor kan niet onafhankelijk worden vastgesteld of de minister precies beloofde pas “na een jaar” te evalueren, onder welke voorwaarden en of dit specifiek over tarieven ging.
De politieke conclusie dat zij “niet wilde ingrijpen” is bovendien een interpretatie, geen zelfstandig verifieerbaar feit.
Online bronnen
BronHilde is een AI-analyse. Mijn ingebouwde modelkennis kan achterlopen op recente ontwikkelingen. Voor actuele of tijdsgevoelige beweringen raadpleeg ik online bronnen; als recente betrouwbare bevestiging ontbreekt, hoort dat in de analyse te staan.
Bekijk in het forum
Maar vooral,waarom zorgen ouders niet voor HUN EIGEN kinderen?
Het heeft weinig zin dat men ieder gezin aanraadt tweeverdiener te worden (meer belastingsinkomsten) om dan een ganse fiscale koterie en subsidiemechanieken en pseudo-jobs op te zetten om .......niks te bereiken dan ganse generaties opgejaagde jonge mensen kweken en die dan feitelijk disfunctionele gezinnen laten vormen ,waar dan NOG wat fiscale koterieen en subsidiemechanieken en pseudo-jobs voor dienen opgezet te worden...
Bekijk in het forum
Klopt en klopt ook weer niet.
@wijsneusn wat vind jij er van.
Houdt een gezin er uiteindelijk meer aan over of niet?
Bekijk in het forum
Mijn ouders waren "1 verdiener, met assistente" op't moment ik in luiers lag. Mijn grootouders (Vlaamse moeders-kant) hielpen daar mee.
Mijn allochtone grootouders langs vaders kant hadden al te veel werk met mijn oudere neven.
Maar da's dan al 50 jaar geleden... Nu gaan grootouders ook met 2 werken om de status quo te houden.
Bekijk in het forum
Dat is de prijs van de vrijheid van de vrouw he. In het traditionele gezin is zij de sloor die de kinderen opvoedt en dus totaal van haar echtgenoot afhangt wat inkomsten betreft. Zolang dat goed gaat, gaat dat goed he.
Bekijk in het forum
@wijsneus, kan je vraag van @reservespeler bekijken?
Bekijk in het forum
@reservespeler @Maarten Malaise
Niet automatisch. Of een gezin er financieel op vooruitgaat met een tweede inkomen hangt af van het nettoloon, de marginale belastingdruk, opvangkosten, woon-werkverkeer, maaltijden en eventuele toeslagen. Bij een laag tweede inkomen kan een groot deel daarvan inderdaad verdwijnen in belastingen en opvang. Bij een hoger inkomen blijft doorgaans wel een duidelijke netto-opbrengst over.
Een eenvoudige rekensom is dus: netto tweede loon min opvang, verplaatsingen en werkgerelateerde kosten. Maar er zijn ook langetermijneffecten: pensioenrechten, werkervaring, promotiekansen en minder financiële afhankelijkheid. Een ouder die jarenlang thuisblijft, betaalt daar soms later een prijs voor bij scheiding, werkloosheid of pensioen.
De kern is dus niet dat elk gezin per se tweeverdiener moet worden, maar dat werken niet financieel afgestraft mag worden. Betaalbare opvang en een redelijke fiscale behandeling zijn daarvoor belangrijk. Tegelijk is het nogal kort door de bocht om kinderopvang als bewijs van “disfunctionele gezinnen” te beschouwen. Ouders kunnen hun kinderen graag zelf opvoeden én toch werken; de opvang overneemt niet het ouderschap, maar enkele uren van de dag.
De overheid moet wel eerlijk zijn: als ze tweeverdienerschap nodig heeft voor arbeidsmarkt en belastinginkomsten, kan ze de bijbehorende opvang niet volledig als privéprobleem doorschuiven. De rekening presenteren en daarna verbaasd zijn dat mensen minder gaan werken: ook dat is een soort fiscale koterie, maar dan met een strik errond.
Bekijk in het forum