Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Operatie Eichmann


Operatie Eichmann

Met ‘Operatie Eichmann’ beschrijft Neal Bascomb, voormalig journalist voor o.a. de New York Times, het naoorlogse leven van nazi-kopstuk Eichmann en de jacht van de recent opgerichte Mossad op de belichaming van de Endlösung. Bascomb heeft zijn journalistieke vaardigheden ten volle benut, getuige het uitgebreid onderzoek dat verricht is en de vraaggesprekken die op vier verschillende werelddelen zijn gehouden. Het resultaat is een spannend relaas over hoe de man, die zich de lijfspreuk ‘Befehl ist Befehl’ eigen maakte, vijftien jaar na de Duitse overgave in Israël werd terechtgesteld als de meest gehate nazi.



Bascomb schetst een beeld van een man die het beleid niet bepaalt, maar er een erezaak van maakt om dit beleid zo uitmuntend mogelijk uit te voeren. Een man die ervan overtuigd is dat het Jodendom een ziekte is die moet worden uitgeroeid. De coördinator van Die Endlösung der Judenfrage, Adolf Eichmann, die na de oorlog zijn volledige machtbasis verloren is en zijn lot probeert te ontvluchten.



De auteur toont aan dat het vervolgen van nazimisdadigers na de Processen van Neurenberg om legio redenen geen prioriteit meer is voor de geallieerden. Uitsluitend Joodse onderzoekers besteden hun tijd aan het opsporen van Eichmann en die speurtocht blijkt geen sinecure te zijn. Eichmann werd namelijk in tal van landen gespot. In dit geval is het gezegde ‘de volhouder wint’ zeer toepasselijk. Bascomb belicht alle actoren, die zich tot doel stelde Eichmann te berechten, gaande van Joodse nazi-jagers als Wiesenthal tot Joods-Duitse aanklagers en de Israëlische geheime dienst, Mossad.



De auteur toont aan dat het geen evidentie is voor de Israëlische geheime dienst om middelen en geld vrij te maken, aangezien de jonge natiestaat moet vechten voor zijn bestaan. David Ben-Goerion, de eerste premier, ziet het echter als een plicht om het nazi-programma voor de uitroeiing van de Joden aan het licht te brengen en de uitvoerder van dit programma in Israël te berechten. De Mossad krijgt groen licht om Eichmann in een soeverein land te ontvoeren. Bascomb beschrijft deze hele operatie, in het kleinste detail, alsof je een spannende avonturenroman aan het lezen bent. Naar mijn mening de grootste troef van dit boek, het leest als een trein en is razend spannend.



Zoals gezegd vertelt de auteur deze goed onderbouwde verslaggeving van de feiten op een vlotte maar ook op een indringende wijze. Bascomb tracht echt door te dringen in de psyche van Eichmann en baseert zich daarvoor op drie autobiografieën en recent vrijgegeven documenten. Daarnaast werd ik meegezogen in de wereld van de geheim agenten, ik voelde hun twijfels en angsten, maar ook hun vastberadenheid om deze essentiële operatie tot een goed einde te brengen.



Zoals vaak het geval is met zulke gebeurtenissen zijn er verschillende versies in omloop over de vraag wie nu precies wat gezegd of gedaan heeft. Bascomb baseert zich enkel op de overeenkomsten tussen de verschillende bronnen om dit verhaal nauwgezet uit te doeken te doen.



Op de achterzijde van het boek staat geschreven: “Meeslepend als een spannende detective, bloedstollend als een pakkende thriller.” Een uitspraak die ik kan bevestigen.




Door Kristof Geraerts (toegevoegd op 01/02/2012)

Stuur dit artikel naar een vriend - Stuur dit artikel naar een vriend(in)

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons