Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Norbert De Batselier, een leven in de politiek


Norbert De Batselier, een leven in de politiek

De politieke partijen richten zich anno 2011 hoofdzakelijk tot de perceptie, ten koste van het inhoudelijke. Het wereldrecord regeringsvorming is hier ontegensprekelijk een bewijs van. De N-Va, gedragen door het gros van de Vlaamse kiezers, laat het in interviews ook niet na dat een mogelijke splitsing niet de meest rationele keuze is, maar veeleer een streven naar onafhankelijk besturen. Norbert De Batselier zag deze tendens met ledige ogen aan. Niet het onderhandelen op zich blijkt nog belangrijk, wel het standvastig zijn en zodoende de onwil om toe te geven. De kiezer mag dus zeker zijn van een doorgedreven verkiezingscampagne, die afwijkende ideeŽn prompt negeert. De intelligente en plichtsgetrouwe politicus De Batselier durfde al eens maatregelen te nemen vanuit een visie op lange termijn. De socialistische Dendermondse politicus zei de politiek in 2006 vaarwel en werd directeur van de Nationale Bank.


Een arbeiderszoon wordt universiteitsassistent (1947-1972)

Op basis van archiefonderzoek en gesprekken met 75 medestanders en tegenstrevers schetst Bart Hellinck, voormalig archivaris verbonden aan het Amsab- Instituut voor Sociale Geschiedenis, een politieke biografie van Norbert De Batselier. Het boek werd opgedeeld in 9 chronologisch opeenvolgende hoofdstukken. Het eerste hoofdstuk verhaalt hoe een arbeiderszoon universiteitsassistent werd.


Van plaatselijk tot nationaal voorzitter van de Jongsocialisten (1966-1974)

De jonge assistent met deeltijdse opdracht van Henri Vander Eycken, onderhield er ook nog heel wat andere nevenactiviteiten op na. Zo was hij dikwijls teksten aan het schrijven ter voorbereiding van het congres van de Jongsocialisten of voor een artikel in een of ander tijdschrift. In 1962 sloot hij zich aan bij de arrondissementeel gestructureerde ABVV-kadetten. Hij werd in 1965 voorzitter van de heropgerichte socialistische jeugdbeweging in Sint-Gillis. Een jaar later telde de beweging reeds 74 leden. Hij benadrukte het belang van een totale inzet en liet het hen een akkoord ondertekenen waarin ze opoffering beloofden. 'Uw eigen belang of persoon, mag het belang van het echte onvervalste socialisme, het belang van de gemeenschap niet schaden.' Snel zouden de Jongsocialisten in Sint-Gillis uitgroeien tot een van de meest dynamische JS-afdelingen in Vlaanderen.


Rechterhand van Georges Debunne bij het ABVV (1972-1979)

Vanuit de Sector Spoor van de ACOD was De Batselier eind 1971 gesignaleerd dat er een betrekking vrij kwam bij de economische studiedienst van het ABVV, waarvoor hij graag zijn kandidatuur stelde. De overtuiging dat de vakbond in de totstandkoming van een socialistische samenleving een eersterangs rol te vervullen had. De inhoudelijke invulling van zijn opdracht en de confrontatie met de ABVV-structuren en -praktijk inclusief de nationalistische trekjes van de Waalse vakbond, zou zijn Vlaams bewustzijn verder aanscherpen. Evenals de overtuiging dat aan de twee kanten van de taalgrens een ander beleid moest kunnen worden gevoerd. Over zijn periode bij de ABVV zegt De Batselier: "Het bracht je bij op welke wijze je moest onderhandelen, op welke manier je je argumenten moest brengen, en dergelijke. Dat was een pracht van een leerschool."

Midden april 1979 liet De Batselier de vertrouwde wereld van het ABVV-hoofdkwartier achter zich om kabinetschef te worden van minister Marc Galle.


Keuze voor de politiek, oppositie, regering en het streven naar vernieuwing (1979-2006)

Norbert De Batselier is in de eerste plaats bekend als een Vlaams toppoliticus. Bart Hellinck wijdt er 6 hoofdstukken aan en 292 bladzijden geschreven tekst. Gaande van zijn eerste stappen in de BSP als kabinetschef van Marc Galle tot zijn afscheid als burgemeester van DendermondeHet was Karel Van Miert die de voormalige rechterhand van Georges Debunne bij de ABVV overhaalde om in de politiek te gaan. Covoorzitter Willy Claes liet in de toenmalige unitaire BSP een nieuwe wind waaien. Jong talent kreeg kansen en mogelijkheden, alsook de jongsocialist Norbert De Batselier, die het fundament telkens zocht in het economische.

Enkele uren nadat de nieuwe rooms-blauwe meederheid het vertrouwen had gegeven aan de vijfde regeringsperiode van Wilfried Martens, antwoorde diezelfde Martens op de hypothetische vraag wat er te doen viel als zijn beleid zou mislukken aan journalisten van de Knack: ĎDan moet men de man uit Dendermonde roepen, oud-kabinetschef De Batselier. Hij was de enige die gisteren in de Kamer een soort alternatief heeft geformuleerd, een socialistische variant.í De uitspraak bezorgde de kersverse volksvertegenwoordiger een grotere naambekendheid, meer belangstelling, meer gezag en respect. Maar toonde bovenal aan dat hij zich in enkele jaren tijd had ontpopt tot een toppoliticus. In de Kamer bekritiseerde economist De Batselier de uitgangspunten van het gevoerde beleid als naÔef - hij had het zelfs over een ideologisch in plaats van een economisch beleid; en gedurende de zes oppositiejaren bleef hij dat consequent herhalen.

Norert De Batselier schoof begin mei 1988 voor het eerst mee aan de regeringsbanken, als staatssecretaris toegevoegd aan vicepremier Jean-Luc Dehaene. De twee politici konden het goed met elkaar vinden en hadden eerder al samengewerkt ten tijde van de opstartfase van de GIMV. Zijn verblijf in de nationale regering was echter tijdelijk, omdat hij al aangekondigd had over te stappen naar de Vlaamse executieve. Na vijf maanden als staatssecretaris, waarin hij de omvangrijke staatshervorming mee had begeleid, legde De Batselier op 18 oktober 1988 in de Vlaamse Raad de eed af als gemeenschapsminister.

Na drieŽnhalf jaar regeringswerk ging De Batselier met opgeheven hoofd naar de kiezer. De SP had zowel in de nationale regering als in de Vlaamse executieve een mooi palmares voorgelegd. De verkiezingsuitslag van 24 november 1991 zou echter een zware klap betekenen voor de man van Dendermonde. De SP behaalde haar slechtste naoorlogse score op Zwarte Zondag. Ze verloor ongeveer 178.000 stemmen.


Epiloog

In de epiloog wordt nog ingegaan op de ophef die er ontstond toen De Batselier de maximaal voorziene uittredingsvergoeding kreeg. Dat de figuur De Batselier als socialist en iemand die de royale lonen, bonussen en ontslagpremies samen met de ABVV aanviel bij privť- en overheidsbedrijven nu zelf een royale vergoeding aanvroeg, deed menig wenkbrauwen fronsen. En ook al kan je begrip opbrengen als lezer voor de verdiensten van de figuur De Batselier, een uitleg als zijnde dat het zo ingeschreven stond, doet zijn blazoen geen eer aan. Maar dat doet geen oneer aan het indrukwekkend palmares van de man. Wie de verdiensten van de man uit Dendermonde niet weet te appreciŽren om deze nieuwe stap in zijn leven, is een demagoog en verdient het niet om gehoord te worden. Bart Hellinck maakt hier geen allusie op, maar hoopt heimelijk dat u en ik ook zo onder de indruk zijn van de verdiensten van de gedreven pragmatische De Batselier.


Door Stijn Cappelle (toegevoegd op 15/07/2011)

  • Auteur: Bart Hellinck
  • ISBN: 9789022324691
  • Pagina's: 400
  • Prijs: 24.95 EUR Bestel dit boek
  • Uitgever: Uitgeverij Manteau

Stuur dit artikel naar een vriend - Stuur dit artikel naar een vriend(in)

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons