Egmond Paper No.2 Global Governance: The Next Frontier / Recensies / Politics.be

Advertentie

Egmond Paper No.2 Global Governance: The Next Frontier

Egmond Paper No.2 Global Governance: The Next Frontier De brochure “Global Governance: The next frontier” is geschreven door het Koninklijk Instituut voor Internationale Betrekkingen op verzoek van het Belgische Ministerie van Buitenlandse Zaken met het doel de richting van internationale diplomatie nieuw vorm te geven. De auteurs van de brochure hebben gestreefd naar een herformulering van het debat over globale vraagstukken door middel van het overkoepelende concept ‘global governance’. Zij doen dit op twee manieren: Ten eerste door governance-functies op globaal niveau gelijk te stellen met die op nationaal niveau. Dit om de veranderde werkelijkheid waarin de onderscheiding tussen nationaal en internationaal poreus is geworden rekening te dragen. Ten tweede door het begrip ‘global governance’ te verbinden met het concept ‘global public goods’.

Het eerste deel omschrijft niet meer dan het algemeen bekende verhaal van een nieuwe maar niet in elk opzicht betere wereldorde na het einde van de Koude Oorlog. Het tweede deel gaat in op de functionele gelijkstelling van governance voor een nationale maatschappij en governance voor de globale maatschappij. Zowel globaal als nationaal moet governance legitiem en duurzaam zijn, moet veiligheid en welvaart bereikt en behouden worden. Nationaal en internationaal dient participatie de legitimiteit, maar is ook garant voor voortdurende ontwikkeling. Daarom moet global governance zich, net als een nationale regering, concentreren op een vijftal ‘core public goods’: internationale stabiliteit en veiligheid, een internationale rechtsorde, een open en omvattend internationaal economisch systeem, globale welvaart, en een gezamenlijke verantwoordelijkheid om regionale conflicten op te lossen en ‘pockets of lawlessness’ in de wereld te bestrijden.

Voorafgaand aan het vierde deel, dat in detail in gaat op deze vijf thema's, beschrijft het derde deel eerst de principes van global governance. Ten eerste moet effectieve global governance gebaseerd zijn op regels en geïnstitutionaliseerd multilateralisme. Ten tweede moet global governance alle niveaus, lokaal, nationaal, regionaal en globaal omvatten, waarbij de hogere niveaus, het subsidiariteitprincipe volgend, de anderen niet mogen vervangen maar moeten complementeren. Ten derde moet global governance participatief zijn en zodoende mogelijkheden bieden voor niet-overheidsacteurs (NGO). Dit laatste is essentieel voor het vierde principe, namelijk dat global governance democratisch moet zijn om legitimiteit te verkrijgen. Hoe deze principes uitgekozen zijn wordt helaas niet beschreven.

Global governance heeft niet als doelstelling om te leiden tot een wereldregering of tot een aantal machtige internationale organisaties. Het doel van global governance is, zo de brochure, het verhogen van de legitimiteit en effectiviteit van bestaande internationale instituties, het identificeren van thematische gebieden waar internationale regelgeving en institutionalisering ontbreekt, en slechts in het uiterste geval, het creëren van nieuwe instituties.

Het vierde deel van de brochure gaat dieper in op de vijf kernthemas voor global governance. Ieder thema wordt kort beschreven. In verschillende, niet al te duidelijk gestructureerde lijstjes worden voorstellen gedaan hoe global governance op dat gebied verbeterd zou kunnen worden. Hoe dit aan internationale diplomatie richting moet geven is niet duidelijk. De aanbevelingen zijn niet in balans, niet voorzien van prioriteiten, en vooral veel te vaag en algemeen om bruikbaar te zijn. Het is niet voldoende om zoals het merendeel van de aanbevelingen doet, een verbetering van bepaalde instituties te verlangen zonder specifiek daarop in te gaan. Bovendien zijn zowel de analyse van de thema's als ook de aanbevelingen niet bepaald innovatief of wetenschappelijke onderbouwd. Laat staan dat ze de ondertitel “The Next Frontier” waar kunnen maken. En het feit dat de brochure maar liefst een vijftal nieuwe instituties voorstelt, past niet goed bij de eigen stelling dat global governance zoiets slechts in uitzonderlijke gevallen nodig heeft.

Kortom, van de slechts 22 bladzijde tellende brochure, zijn de eerste drie delen een interessante oppervlakkige inleiding tot het thema global governance en het vierde deel een schets van de vele tekortkomingen en bouwputten op weg naar global governance. Meer is het niet.