Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

PVDA vermoedt dat het begrotingstekort gepland was

(08/03/2016) Het begrotingstekort van 2,2 miljard euro dat het Monitoringcomité heeft becijferd, is bijzonder ernstig. En het is nog maar maart. Dat tekort kwam enkele weken geleden aan het licht toen de definitieve begroting van 2015 werd opgemaakt.

De verantwoordelijkheid van minister van Financiën Johan Van Overtveldt is niet min. Het belangrijkste probleem vloeit immers voort uit tegenvallende belastinginkomsten, vooral wat betreft de inkomsten uit vennootschapsbelasting, bedrijfsvoorheffing en btw.



Volgens Marco Van Hees, federaal parlementslid voor de PVDA, “is dat gat in de begroting het bewijs voor het falende regeringsbeleid, dat in de inkomsten van de bevolking snijdt om opnieuw geschenken uit te delen aan de werkgevers. Dat kunnen we afleiden uit de onvoldoende inkomsten uit bedrijfsvoorheffing en btw. De regering beloofde een terugverdieneffect van de genomen maatregelen. In feite is het een dubbele kaakslag: ten eerste voor de werkende bevolking en ten tweede voor de overheidsfinanciën, dus opnieuw de werknemers.”

We moeten ons ook de vraag stellen of de federale regering dat grote begrotingstekort niet bewust gepland heeft. Eind vorig jaar hebben de PVDA en andere oppositiepartijen er al op gewezen dat de begroting voor 2016 overdreven optimistisch was. Enkele van de heikele aspecten waren de financiering van de taxshift - de cijfers van de ministers wijken af van die van de Nationale Bank en het Federaal Planbureau - , maar bijvoorbeeld ook de overdreven rooskleurige inschatting van de inkomsten uit de vennootschapsbelasting.

Waarom zou de regering opzettelijk zo’n groot tekort in de hand hebben gewerkt? Marco Van Hees ziet daar twee redenen voor: “Ten eerste om te verdoezelen hoe zwaar de taxshift echt weegt op de openbare financiën. Die taxshift is immers allesbehalve neutraal, want de loonsubsidies zijn een verborgen extra kost in een operatie die in se niet meer mag zijn dan een eenvoudige verschuiving binnen de taksen en belastingen die particulieren betalen. Ten tweede om de begrotingsinspanningen die aan de bevolking worden gevraagd in schijfjes te kunnen verkopen, zodat de bevolking de antisociale pil makkelijker zou slikken. Ik heb die strategie al aan de kaak gesteld tijdens de begrotingsbesprekingen eind 2015 en nu lijkt die bewaarheid te worden.”

Bovendien kun je je afvragen wat de publicatie van de inventaris van fiscale uitgaven, met twee tot drie maanden vertraging, nog meer kan verbergen, aangezien alle gegevens in verband met de vennootschapsbelasting erin ontbreken.

Welke houding zal de regering aannemen? Het voorstel dat sommigen gedaan hebben, namelijk een begrotingsevenwicht uitstellen tot na 2018, is verontrustend. Dit is een rechtse regering die twee elementen combineert waar wij ons altijd tegen verzetten: bijzonder zware sociale besparingen en een gebrek aan begrotingsdiscipline.

De ultraliberale minister van Financiën lijkt zo verblind te zijn door het dogma van de “Trickle-Down”-theorie (de cadeaus die aan de rijken worden gegeven, zullen op termijn doorsijpelen naar de hele samenleving) dat hij het overheidsgeld door ramen en deuren gooit. Dit doet hij door beroep aan te tekenen tegen de verplichting van Europa om 942 miljoen euro te recupereren die door excess profit rulings cadeau zijn gedaan, door de vennootschapsbelasting (nog) te verlagen of door het mogelijk te maken de begrotingsdoelstelling naar een latere datum te verschuiven. Dat staat in schril contrast met het goed bestuur waar de N-VA de mond vol van had toen ze nog in de oppositie zat.

Er is daarnaast ook het waanbeeld in de begroting om de asielcrisis als niet-structureel te beschouwen. Dit verkleint het tekort van 3 miljard euro tot 2,2 miljard. Welke naam er ook wordt gegeven aan de uitgaven die de Europese Unie daarvoor moet doen, de asielcrisis als een niet-structureel gegeven beschouwen, is een bewijs van onvoorstelbare blindheid. Vooral nu de regering overweegt om in Syrië militair tussenbeide te komen (waaraan trouwens ook een prijskaartje zal vasthangen).

Voor de PVDA is er maar één manier om een sociaal en economisch realistische begroting tot stand te brengen, namelijk door zij die het meeste hebben, een steentje bij te laten dragen. Bijvoorbeeld door de fiscale mazen te dichten waarvan multinationals gebruikmaken, zoals de notionele intrestaftrek. De fout ingeschatte impact van die aftrek op de begroting is immers mee verantwoordelijk voor het huidige tekort. Of door een miljonairstaks in te voeren waartoe de PVDA een wetsvoorstel heeft ingediend. Dat is trouwens ook wat het IMF vraagt, namelijk dat “België een efficiëntere belasting moet uitwerken voor kapitaal en vastgoed en dat het de lucratieve fiscale mazen geleidelijk aan moet wegwerken”.

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons