Advertentie
Opvang Tekort vzw : Geen Wolven bij de Lammeren aub
(24/11/2011) Het is een vaststelling : meer en meer kinderen vallen uit de boot in het ‘normaal’ onderwijs. Zowel de Minister van Onderwijs als de Katholieke Onderwijskoepel zoeken oplossingen … onder andere bij de Minister van Welzijn. Als ouders maken wij ons zorgen over onze kinderen met een mentale han-dicap die nu al staan te wachten bij Welzijn.
Uiteraard begrijpen en erkennen wij de problematiek van ‘de zware gevallen’ die men nu beschrijft. In het verleden waren er al de leerlingen met ‘ernstige emotionele en/of gedragsproblemen of ernsti-ge ontwikkelstoornissen’. Daarom heeft een vorige Minister van Onderwijs OV4 opgericht, een aparte opleidingsvorm dus. Zijn opvolger besloot onlangs om ook voor mensen met autisme een nieuwe opleidingsvorm (OV5 ?) op te richten.
Voor ons als gebruikers van Welzijn géén probleem, maar we willen wel duidelijkheid van de Vlaamse Overheid en meer bepaald van de Minister van Welzijn : mogen die jongeren (zonder handicap) ook ondersteuning vragen bij het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH) ?
Even wat meer uitleg.
Jongeren met gedragsproblemen – los van het feit of ze een mentale handicap hebben of niet – heb-ben nood aan extra begeleiding, ook na de schooluren. Sommige scholen hebben zelf een internaat. Anderen werken samen met een internaat uit de gehandicaptenzorg en krijgen werkingssubsidies vanuit het VAPH.
Om gebruik te kunnen maken van voorzieningen van het VAPH moet men een toelatingsticket krijgen en dat zou alleen mogen voor gebruikers die een ‘handicap’ hebben.
Ondanks internationale normen omtrent de diagnose van een mentale handicap, merken we dat aan-vragers van zo’n toelatingsticket creatief omgaan met die indicatie. Zo spreekt men soms al van een ‘leerachterstand vergelijkbaar met een matige mentale handicap’. Die leerachterstand is echter niet het gevolg van een mentale handicap maar wordt veroorzaakt door externe factoren zoals taalpro-blemen, gedragsproblemen, spijbelen, …
Enerzijds maken we ons als ouders van kinderen met een mentale handicap zorgen dat de (semi-) residentiële voorzieningen die opgericht werden voor onze kinderen nu ingenomen zullen worden door een nieuwe doelgroep. De maatschappelijke druk op onze ouders is immers groot om onze kin-deren met een mentale handicap naar het ‘gewone’ inclusieve onderwijs te sturen en dus thuis te houden. Nochtans hebben onze kinderen met een mentale handicap nood aan buitengewoon onder-wijs en bijhorende (semi-) internaten. Zij kunnen daar de dingen leren die andere kinderen spelen-derwijs doen zoals zich wassen, kleren aandoen, netjes eten, … kortom: sociale aanpassing.
Anderzijds willen we de Minister van Onderwijs en de Katholiek Onderwijskoepel vragen om ook voor fysiek aparte campussen te kiezen. Nog al te vaak springt het klassieke ‘buitengewoon’ onderwijs op de kar en organiseert die alle opvang op één locatie. Zo komen de ‘zware gevallen’ op dezelfde speelplaats als onze kinderen met een mentale handicap en worden zij de dupe van het verhaal.
Onze lammeren hebben recht op hun veilige omgeving, zonder wolven.
Marc Van Gestel, voorzitter vzw Opvang Tekort – Overpelt
