Advertentie
BUB: there is something rotten in the useless region of Wallonia
(15/03/2010) Op 1 maart 2010 lanceerde de « minister-president » van het Waals gewest, Rudy Demotte (PS), het idee om een debat te voeren over de “Waalse” identiteit net zoals in Frankrijk over de Franse identiteit. Enkele dagen later, onder druk van de kritiek, is hij enigszins op zijn woorden teruggekomen door te stellen dat hij geen debat over deze identiteit wou opstarten, maar alleen de “Walen” wou “coachen”. Is die wanhopige poging om dit overbodig gewest te doen overleven niet het ultieme bewijs van het feit dat “Wallonië” niet bestaat?
Vroeger stond Rudy Demotte, toen hij jong en tweetalig was, bekend als een verzoener tussen Nederlandstalige en Franstalige politici, en zelfs als een “vereniger” van België, een land dat te lang gebukt ging onder een stammenoorlog tussen nationalisten uit het noorden en nationalisten uit het zuiden.
Door echter een debat te beginnen over de “Waalse” identiteit heeft Demotte zijn positief imago bezoedeld.
“Wallonië” bestaat immers niet echt. Het is een intellectuele uitvinding van de Waalse beweging van het einde van de 19de eeuw als reactie op de Vlaamse beweging en de nieuwe taalwetten van toen die het Nederlands beschermeden. De Waalse beweging is in Gent ontstaan en hield zich bezig met de verdediging van de Franse taal en niet van de Waalse taal, die momenteel bijna uitgestorven is. Dat bewijst dat die beweging niet “Waals” was, maar dat hij diende om de francofonie in België te verdedigen. Later heeft de Waalse beweging zich op het zuiden van het land toegelegd en verklaarde in 1912 via zijn woordvoerder Jules Destrée in een brief aan de Koning dat er in België alleen maar “Vlamingen” en “Walen” zouden zijn.
Tijdens lange periodes was de beweging slapend zoals tussen de twee wereldoorlogen. Hij werd tijdens de tweede wereldoorlog door de nationaal-socialist Léon-Degrelle nieuw leven ingeblazen. Deze nazi richtte het Waals legioen op en beweerde dat de “Walen” Germaans waren.
Deze uiterst minoritaire beweging heeft nog een nieuwe adem gekregen na de tweede wereldoorlog in 1945 toen het Waals congres koos voor aanhechting van “Wallonië” bij Frankrijk. In de jaren 60 eiste nationalist en socialist André Renard een regionaal federalisme en legde de basis voor de ontrafeling van België op taalbasis. Aangezien tegenover hem de Vlaamse beweging stond en hij kon steunen op een sterke invloed op de nationale politiek dat de Waals-nationalistische beweging erin geslaagd is de Belgische staat drastisch te hervormen waarbij hij handig gebruik maakte van de spreuk “verdeel en heers”.
De nationalistische socialisten zoals André Cools, Guy Mathot, Guy Spitaels en Philippe Moureaux hebben de beweging in de jaren 70 en 80 verder gezet door de socialistische partij op taalbasis te splitsen en door een grotere autonomie te bekomen voor hun Waals gewest. André Cools werd in 1991 doodgeschoten tijdens een afrekening in het maffiamilieu waar hij deel van uitmaakte. Guy Mathot werd in 1994 in verdenking gesteld in de zaak Agusta, maar werd nooit veroordeeld. Guy Spitaels werd wel in 1998 in dezelfde zaak tot twee jaar gevangenis veroordeeld.
De Waalse beweging is altijd sektarisch geweest net zoals de Vlaamse beweging. Tijdens zijn congressen van 1905 tot 2009 heeft hij telkens slechts enkele honderden nationalisten kunnen samenbrengen, maar deze waren dikwijls parlementariërs, wat de indruk gaf dat het om een belangrijke beweging ging. Het is door zijn efficiënte samenspanning met de Vlaamse beweging en door zijn dictatoriale greep op de politiek van het zuiden van het land dat hij erin geslaagd is zichzelf levende te houden en een macht te verwerven die buiten proportie is met zijn invloed onder de Zuid-Belgen.
Vandaag is deze beweging echter bijna uitgestorven. Zijn congres van 2009 bracht nog maar 150 (!) personen samen ondanks de grote media-aandacht en de vele openbare subsidies om op kunstmatige wijze het “Waals” gevoel in stand te houden. De meerderheid van het Waals parlement heeft op zijn zitting van 4 maart 2010 het voorstel van Demotte om een debat over de Waalse identiteit te lanceren als nutteloos en ongepast beschouwd. Maar Demotte houdt vast aan de nationalistische boosheid en wil zijn plan doordrijven.
Niettemin, als zelfs het Waals parlement, het hoogste orgaan van deze nationalistische en zelfs maffieuze creatie, die het Waals gewest is, niet in de Waalse identiteit geïnteresseerd is, is dit, volgens ons het ultieme bewijs van het feit dat de Waalse identiteit en het Waals gewest niet bestaan. Nochtans kosten de anti-Belgische en bureaucratische structuren van het Waals gewest erg duur, vormen ze het ideale nest voor corruptie door bepaalde politici en versterken ze alleen maar de politiek-communautaire conflicten, wat de Vlaams-nationalisten goed uitkomt. Laten we dan ook stoppen met het verspillen van belastinggeld en het opdelen van België. Laten we het Waals gewest afschaffen en terugkeren naar een unitair België met 9 provincies. Dit is de enige oplossing om uit het institutioneel kluwen te geraken.
www.belgischeunie.be
