Advertentie
Vlaams Belang: Justitie-akkoord alles behalve grote kentering
(16/10/2007) Het Vlaams Belang is niet onder de indruk van het oranje-blauwe akkoord inzake Justitie. De voorstellen die tot op heden bekend raakten, zullen hoegenaamd niet de grote ommekeer teweeg brengen die CD&V voor de verkiezingen had aangekondigd.
Duidelijk is in ieder geval dat er geen ernstige aanzet wordt gegeven naar de ontwikkeling van een eigen Vlaamse en Waalse Justitie. In zijn verkiezingsprogramma pleitte de N-VA nog voor een veiligheids- en justitiebeleid dat georganiseerd zou worden door de deelstaten. Ook CD&V wou een deel van het justitiële beleid overdragen aan de deelstaten. Vandaag zien we dat daar niets van in huis komt: Justitie blijft een op en top federale aangelegenheid. De rol van de deelstaten blijft beperkt tot wat inspraak in het vervolgingsbeleid wat betreft de geregionaliseerde materies. Dit is niets meer dan een schaamlapje. Blijkbaar werd op geen enkel moment zelfs maar overwogen om het debat over de splitsing van Justitie te openen en bevoegdheden naar de deelstaten over te dragen.
Strafbeleid
Ook wat het strafbeleid betreft, moeten we vaststellen dat het voorliggende akkoord veel kansen laat liggen. Positief is wel dat een eerste aanzet wordt gegeven tot verstrenging van de voorwaardelijke invrijheidstelling. Het Vlaams Belang vraagt dit al meer dan twintig jaar en stond lange tijd moederziel alleen met dit standpunt. Toch blijft de wijziging erg beperkt. De strafrechter zou een onsamendrukbaar strafdeel kunnen bepalen tussen één derde en tweederde van de straf. In het VLD-verkiezingsprogramma heette het nog dat elke veroordeelde minstens twee derde van de opgelegde straf zou uitzitten. Bovendien is het nog helemaal niet duidelijk of de onsamendrukbaarheid ook zal gelden voor straffen onder de drie jaar. In deze categorie van veroordeelden worden tegenwoordig nauwelijks nog straffen uitgevoerd.
Opmerkelijk is dat er helemaal niet geanticipeerd wordt op een verstrengd vrijlatingsbeleid door een voldoende grote uitbreiding van de cellencapaciteit. Met 1600 extra plaatsen wordt nauwelijks iets toegevoegd aan hetgeen reeds was beloofd door de vorige regering. Deze verhoging volstaat niet eens om het hoofd te bieden aan het huidig cellentekort, laat staan om een toename van het aantal gedetineerden de baas te kunnen. Bijgevolg wordt meteen een nieuwe vluchtweg gecreëerd door zoveel mogelijk voorlopig gehechten uit de gevangenis te halen met behulp van het elektronisch toezicht. Nochtans was de voorbije jaren ook hier al een absolute ondergrens bereikt. Slachtoffers en politiemensen moeten steeds vaker vaststellen dat misdadigers onmiddellijk na hun aanhouding worden vrijgelaten op bevel van het parket. Dit probleem zal dus nog verergeren.
Jeugdrecht
Inzake het jeugdrecht blijven de wijzigingen vooralsnog beperkt tot de zwaarst criminele jongeren boven de 14 jaar, terwijl de jeugdrechters ook ten aanzien van recidivisten én van jongeren onder de 14 jaar bestraffend zouden moeten kunnen optreden. Al te vaak worden jongeren in deze leeftijdscategorie misbruikt door volwassenen en door bendes om ernstige misdrijven te kunnen plegen. Justitie blijft dus ook onder oranje-blauw ongewapend tegen dit fenomeen.
Uitgerekend vandaag pakt Het Nieuwsblad uit met schrikbarende cijfers over jeugdcriminaliteit, waaruit blijkt dat veel jongeren reeds vanaf 12 jaar en soms vanaf 10 jaar een criminele loopbaan uitbouwen. Ook tegenover hen moet bij recidive of bij ernstige misdrijven opsluitingsstraffen kunnen worden uitgesproken.
De filosofie van het jeugdrecht is nog steeds eenzijdig gericht op de bescherming van jongeren. Onder Onkelinx werd deze verouderde wet nog lakser dan ooit voordien. Van een breuk met deze achterhaalde wetgeving en van de invoering, naar het voorbeeld van de buurlanden, van een hedendaags jeugdsanctierecht is nog steeds geen sprake. Ook hier kunnen we duidelijk spreken van een gemiste kans.
Bart Laeremans
Volksvertegenwoordiger
Gerolf Annemans
Fractievoorzitter
