Advertentie
VVO: Eisenprogramma Vlaams Parlement is geen "grote" staatshervorming
(27/09/2007) De onderhandelingsronde van formateur Leterme werd door MR en CDH, “officieel tenminste”, geboycot, omdat hij een “grote defederalisering” op tafel zou hebben gelegd en dat zou het einde van België hebben betekend. Niets is echter minder waar. Om te beginnen kwam Leterme naar Hertoginnedal met een programma dat reeds was afgezwakt in vergelijking met dit van het Vlaams Parlement van alweer 5 jaar geleden. Ook dit laatste betekende allerminst het einde van de Belgische staat. Als we vergelijken met andere “federale” staten, dan zou België nog steeds een federaal land zijn met zeer veel bevoegdheden voor de Federatie.
Verenigde Staten van België ?
Niemand betwist het “federaal” karakter van de Verenigde Staten van Amerika. Wel, in de VSA heeft het federale niveau nog heel wat minder bevoegdheden dan België zou hebben na de staatshervorming van Leterme. In de VSA is het federale niveau bevoegd voor de buitenlandse betrekkingen met inbegrip van defensie. Dat is zijn essentiële bevoegdheid. Inzake binnenlandse aangelegenheden is “Washington” slechts bevoegd voor zover een aangelegenheid van belang is voor meer dan één van die 50 staten. Zo behoort Justitie bijv. haast volledig tot de bevoegdheid van de staten. De federale justitieorganen zijn slechts bevoegd voor misdrijven die door het federaal Congres tot federaal misdrijf werden uitgeroepen, de ontvoering van kinderen bijvoorbeeld. Ook het beroemde F.B.I. mag slechts optreden indien het gaat om zulk misdrijf of indien het gepleegd werd op het grondgebied van meer dan 1 staat. Ziekteverzekering behoort in de VSA essentieel tot de bevoegdheid van de arbeidscontracten. Wel komen de staten en ook het federale niveau in sommige welbepaalde gevallen tussen met subsidies, o.m. inzake ellendige toestanden van armoede en bij penibele levensomstandigheden die ouden van dagen kunnen treffen. In buurland Canada, dat een op Europese leest geschoeide ziekteverzekering heeft, behoren dergelijke materies tot de bevoegdheid van de provincies die in dat land de staten zijn. Ook hier komt het federale niveau met subsidies tussen bij de armere provincies. Inzake arbeidsaangelegenheden heeft het federale niveau in de VSA wel een zeer laag minimumloon opgelegd, maar veel staten, en zelfs enkele steden, leggen hogere bedragen op. Met dezelfde grondwettelijke bepalingen zouden bij ons toch enkele zaken niet tot de bevoegdheden van de Gewesten kunnen behoren, maar aan de federatie blijven toevertrouwd : bijv. de geluidsnormen voor de vliegtuigen die de luchthaven van Zaventem aanvliegen. Er is in de VSA ook een federaal wegennet. Daarvoor heft de Federatie accijns op motorbrandstof. Maar ook de staten van hun kant heffen accijns voor de kosten van hun wegennet. In Canada komen de belastingen op de oliewinning terecht in de kas van de provincie, in dit geval, van de provincie Alberta en niet in de federale kas.
Goed bestuur ???
Het Verbond van het Vlaams Overheidspersoneel heeft het dan ook zeer moeilijk met de beweringen die langs francofone zijde de wereld worden ingestuurd. En het VVO kan niet voorbij aan de vraag of het eisenprogramma van het Vlaams Parlement Vlaanderen wel degelijk de hefbomen zal toespelen die nodig zijn om een dynamisch beleid te kunnen voeren, ondermeer in het vooruitzicht van de vergrijzing die voor de deur staat. Het VVO twijfelt daaraan ten zeerste en het is van mening dat, om een goed bestuur mogelijk te maken, alle plaatsgebonden, respectievelijk alle persoonsgebonden materies aan één enkel niveau moeten worden toegewezen. Dat de persoonsgebonden materies, ook in Brussel, aan de Gemeenschappen moeten worden toegewezen, is evident. Het belang van de mens gaat voor op het Belgisch staatsnationalisme. Het lijkt ons ook logisch, dat de plaatsgebonden materies worden toegewezen aan de Gewesten. Anders moet men die maar opdoeken.
Het wordt tijd dus hoog tijd dat EINDELIJK HOMOGENE BEVOEGDHEIDSPAKETTEN worden toegewezen. Was niet iedereen het daarmee eens?
