Advertentie
Verenigde Verenigingen: Reactie In Vlaanderen
(26/09/2007) Vlaanderen in actie of actie in Vlaanderen. Hoe je het ook noemt, actie staat centraal in de septemberverklaring van minister-president Peeters. De minister-president benadrukt dat niet alleen de Vlaamse regering in actie moet komen maar ook heel Vlaanderen en elke Vlaming.
De Verenigde Verenigingen, het samenwerkingsverband van meer dan 100 verenigingen in Vlaanderen, vinden dat fantastisch. Hoe meer actie, hoe beter. Maar dan wel actie waar het middenveld echt bij betrokken is.
Charter?
De Verenigde Verenigingen zijn blij dat er voor de nodige actie zal gezorgd worden en dat dit in permanente dialoog met het parlement, de lokale besturen, het socio-economisch forum, het middenveld en zelfs de hele bevolking zal gebeuren. We zien ook graag dat sociale cohesie, diversiteit, actief burgerschap en participatie aan bod komen. We zijn vragende partij om deze doelstellingen in concrete acties om te zetten. Een gemis is wel dat het nog geen jaar oude charter tussen de Verenigde Verenigingen en de Vlaamse overheid, waarin beide partijen zich verregaand engageren tot actie op deze vlakken, onvermeld blijft.
Betrokkenheid?
Overheid en middenveld erkennen dat het verenigingsleven burgers laat participeren aan het beleid en er invloed op uitoefent. Beiden bevestigden deze rol van het middenveld in het democratische politieke proces met de ondertekening van het charter op 10 november 2006.
Het verbaast ons dan ook dat we over inspraak en betrokkenheid bij de verschillende beleidsdomeinen weinig terugvinden in de septemberverklaring. Openheid, verdraagzaamheid, interculturaliteit… ja, maar luisteren we naar wat het allochtone middenveld zegt? De beleidswapens tegen armoede worden opgesomd, maar misschien kennen de vele armoedeverenigingen wel nog andere efficiënte wapens? Het zijn maar een paar voorbeelden.
Drie, twee, één… actie?
Voor alle duidelijkheid: het verenigingsleven ondersteunt een actief Vlaanderen. Meer nog: zonder verenigingsleven is een Vlaanderen met actieve burgers een utopie. Deze eensgezindheid moeten we aangrijpen om concrete samenwerkingsprojecten tussen overheid en middenveld op te zetten. Campagnes om de Vlaming uit zijn kot, zijn loft of zijn erf te halen en zo vrijwilligerswerk en actief burgerschap te promoten. Of daadwerkelijke ondersteuning voor lokale overheden en lokaal middenveld die samen initiatieven ontplooien. Samenwerken om mensen te activeren dus.
