Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Opinie: Vrede is een containerbegrip

ďI am committed to peaceĒ verklaarde de IsraŽlische premier Ariel Sharon vorige week nog voor de ogen van de wereld. Een ogenschijnlijk mooie en nobele intentie, je zou van een democratisch verkozen regeringsleider niets anders verwachten. Niet zo bij de oude generaal Sharon. De honderden doden in het Palestijnse vluchtelingenkamp van Jenin tonen aan hoe weinig Ďs mans woorden wel betekenen. In de media sijpelen stilaan hardnekkige geruchten door van grootschalige vernielingen, plunderingen en schendingen van de mensenrechten door het IsraŽlische leger. Het resultaat daarvan is niet min: de Europese Commissie heeft uitgerekend dat IsraŽl voor bijna twintig miljoen euro schade heeft aangericht aan Palestijnse projecten die de Europese Unie financiert. Blijkbaar gaapt er dus een enorme kloof tussen de woorden en de daden van de IsraŽlische regering. Zo ook vorige week dinsdag toen IsraŽl aan de Verenigde Staten had beloofd om zich stelselmatig terug te trekken uit de bezette steden. Daags nadien vielen troepen verschillende wijken van Jeruzalem binnen om Palestijnen op te pakken.

En het houdt niet op. Met de arrestatie van Fatah-leider Barghouti heeft IsraŽl zich opnieuw in de nesten gewerkt. De militante Islamitische bewegingen hebben nu al aangekondigd dat hun vergeldingen nog harder zullen klinken dan voorheen. Groepen Palestijnse zelfmoordenaars, zowel mannen als vrouwen, staan klaar om zich als martelaar op te offeren in hun strijd tegen wat zij de terreurstaat IsraŽl noemen. Bloedvergieten wordt bestreden met nieuw bloedvergieten. Sinds het begin van de tweede intifada, anderhalf jaar geleden, heeft deze situatie al aan 1800 mensen het leven gekost. Het woord ďvredeĒ is onderhand in de conflictregio een wel bijzonder abstract begrip geworden. De onderhandelingspogingen van de Amerikaanse Buitenlandminister Colin Powell hebben daar maar weinig aan veranderd. Meer dan een paar halve toegevingen van IsraŽlische zijde heeft hij niet kunnen bereiken. Zowel de Verenigde Staten als de Europese Unie hebben met hun diplomatieke offensief amper vooruitgang geboekt in het vredesproces. Het gedeeltelijk terugtrekken van het IsraŽlisch leger uit Palestijnse steden is niet meer dan een tijdelijke faÁade. Geen enkele neutrale waarnemer gelooft dat de tanks nu voorgoed zullen wegblijven, integendeel zelfs. Sharon lijkt dus meer dan ooit ďcommitted to warĒ. De armtierige behandeling van de Palestijnse leider Yasser Arafat schijnt dat argument nog meer kracht bij te zetten.

De spiraal van geweld in het Midden-Oosten laat ook de Antwerpse Plantijnhogeschool niet onberoerd. In het kader van een reeks zogeheten ďPlantijngesprekenĒ organiseerde die school onlangs een debatavond rond het IsraŽlisch-Palestijns conflict. Gastspreker was de bekende filosoof Ludo Abicht, die in het verleden al verschillende boeken over de Joodse kwestie heeft gepubliceerd. ďIk geloof niet in het woord vrede, dat is immers een containerbegrip dat alles en niks betekentĒ luidde het in zijn discours. Abicht heeft overschot van gelijk, zelden werd een begrip immers zoveel misbruikt. Ariel Sharon is de zoveelste in de geschiedenis die deze trieste stelling bevestigt.

Harold van der Kraan

De redactie van politics.be is op geen enkele manier verantwoordelijk voor de inhoud van de stukken gepubliceerd onder de rubriek "columns en opinies"

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons