Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

You ain’t seen nothing yet?

You ain't seen nothing yet? Profetische woorden van Filip Dewinter? On verra. De mensen die hierover met grote stelligheid voorspellingen durven doen, zijn, de geschiedenis in het achterhoofd, dun gezaaid.

Wij veranderen van naam, maar niet van streken, wij veranderen van naam, maar niet van programma. Wij veranderen van naam maar laten geen enkele medestander in de steek.

Aldus Interim-voorzitter (jawel, ook het Vlaams Belang verkiest vanaf nu zijn voorzitter) Frank Vanhecke op een beladen congres. Een repliek op de reacties van de andere partijvoorzitters de afgelopen week?

Het is een merkwaardige wending. Na de veroordeling lieten verscheidene partijvoorzitters een opening voor eventuele samenwerking met het Vlaams Belang. Een partij die jaren verguisd werd, beschuldigd van racisme en gedefinieerd als ondemocratisch, lijkt na een veroordeling en gehuld in een nieuw kleedje plots een mogelijke coalitiepartner.

“We moeten afwachten. Verandert er alleen iets aan de oppervlakte, of is er meer aan de hand?” Tot zover de reacties van enkele partijen die deur plots op een bescheiden kiertje zetten. Het Vlaams Belang lijkt klare wijn te schenken: men blijft trouw aan het programma(en de streken) waarmee het Blok op 13 juni naar de kiezer trok.

Natuurlijk is de grootste partij van Vlaanderen veranderd. De veroordeling heeft dit alleen maar extra in de verf gezet, en was in dat opzicht een geschenk voor de partij. Gerolf Annemans wil dat zijn partij uitgroeit tot de PS van Vlaanderen, dé dominante partij. Neemt hij zijn wensen voor werkelijkheid?

Het is alleszins zo dat het Vlaams Belang nu de kans heeft om uit te groeien tot een fatsoenlijke rechtse conservatie partij, en zo een unieke plaats zou innemen in het politieke landschap. De partij kan het gat in de markt vullen dat ze zelf gecreëerd heeft. Het was de afgelopen jaren namelijk enorm moeilijk om rechts-conservatieve standpunten in te nemen. Wie het waagde werd onmiddellijk afgeschilderd als echokamer van het Blok, met als gevolg dat het bijzonder moeilijk werd bepaalde thema’s vanuit een rechtse invalshoek te benaderen.

Maar de partij verliest haar streken niet. Ze zal blijven inspelen op angstgevoelens en kiezen voor de confrontatie. De vraag is of ze op deze manier, zelfs indien de scherpste kantjes verdwijnen en Dewinter af en toe zijn woorden inslikt, iets wezenlijks bijdraagt tot het maatschappelijk debat. Het decor is veranderd, maar op de bühne verschijnen nog steeds dezelfde gezichten.

Bert Fraussen

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons