Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

De State of The Union van Bush

De Amerikaanse politiek gaat boeiende tijden tegemoet. Langzaamaan komt het verkiezingscircus op gang. Voorverkiezingen als voorspel met als hoogtepunt de uiteindelijke verkiezingen van de nieuwe Amerikaanse president. Daarover zal u op het gepaste moment wel een voorbeschouwing of verslag kunnen lezen. Maar eerst wat aan de orde van de dag is. George W. Bush heeft als 43ste president van de Verenigde Staten zijn ‘State of the Union’ aan het volk gepresenteerd. Het Congres aanhoorde zijn historische woorden en beantwoordde elke zin met een oorverdovend en beleefd applaus.

De kritische kijk lijkt verloren bij de vazallen van Amerika’s belangrijkste persoon. Omdat we graag moeilijk doen hebben we onszelf het recht ontleed om deze rede van naderbij te bekijken. En ik kan u zeggen het is de moeite waard. Maar laat ons beginnen bij het begin en eens uit de doeken doen wat de ‘State of the Union’ precies is.

Wat is de ‘State of the Union’?

De ‘State of the Union’ is dé belangrijkste redevoering die de Amerikaanse President moet houden per jaar van zijn ambtstermijn. Daar deelt hij aan het Congres mee wat zijn belangrijkste verwezenlijkingen waren en schuift hij tevens al enkele belangrijke punten naar voor die moeten gebeuren tijdens het komende jaar. De speech moet de totale bevolking tevens een beeld geven van de staat van de Staat. Daarbij brengt de President enkele punten naar voor die hij wenst aan te passen om die staat te verbeteren.

Volgens de grondwet is de President zelfs verplicht om elk jaar zijn speech op te dragen aan het Congres en zo ook aan het Amerikaanse volk. Het opzet van de ‘State of the Union' is doorheen de tweehonderd jaar wel enigszins gewijzigd. De eerste maal werd deze gebracht in 1790 door George Washington in de toenmalige hoofdstad New York. De derde Amerikaanse President, Thomas Jefferson, vond het te veel lijken op een toespraak die passend zou zijn voor een koning en las de rede niet meer voor. Hij stuurde de tekst naar het Congres en daar deden ze er dan maar mee wat hun geschikt leek. Zo bleef het ook 100 jaar lang.

Woodrow Wilson, de Amerikaanse President die de USA doorheen de eerste Wereldoorlog leidde, vond het nodig zich persoonlijk de staat van de Natie mee te delen.

Door de eeuwen heen groeide de rol van de Amerikaanse President en alsook het belang van de ‘State of the Union'. Het groeiende belang van media en journalistiek weerhield die opmars niet, integendeel. Zo werd het effectief mogelijk zich te adresseren aan het Amerikaanse volk in plaats van enkel aanhoord te worden door de verkozenen.

De 'State of the Union' 2004

Een link naar de integrale tekst, vindt u onderaan terug (word-document) Daarin heb ik enkele zinsneden en woorden aangeduid, deze hebben een zekere gewichtig of verrassend effect. Dit is natuurlijk uiterst subjectief. Laat me wel verduidelijken dat het om zowel positief als negatieve aanmerkingen gaat. Wat u er uiteindelijk mee doet is uiteraard uw zaak.

Enkele duidelijke lijnen zijn er toch in te onderscheiden. Zo merkte ik op dat Bush het nog steeds heeft over zijn ‘War on Terror '. Blijkbaar zit de oorlog er nog steeds niet op hoewel dit eerder dit jaar toch al verklaard werd. Daarbij valt ook op hoe vaak hij bezig is over het beschermen van de Staat en zijn burgers. De nadruk wordt hierbij dus overduidelijk gelegd op de defensie en de kracht die uitgaat van mogelijke agressors.

Overduidelijk is de verkiezingsinslag wanneer Bush het heeft over de belastingen. De vermindering van geleverde bijdragen en dat hij ondanks de mindere inkomsten toch een betere dienstverlening mogelijk was. Daar knoopt hij onmiddellijk de belofte aan vast dat dit in de toekomst zal verder gezet worden.

Opmerkelijk is ook dat een groot aandeel van de ‘State of the Union' naar foreign facts gaat. De pijlen worden gericht op Afghanistan en natuurlijk ook op Irak. Misschien belangrijk om te herinneren wanneer u de speech doorleest is dat hij er veel feiten niet over aanhaalt. Zo zwijgt hij over de Amerikaanse doden in Irak en vermeldt hij de chaos in Afghanistan niet. Over massavernietigingswapens wordt al helemaal met geen woord gerept.

De acties van Khaddafi en Libië worden geprezen en als tegenhanger wordt dan Noord-Korea aangehaald. Zo hoopt hij ook deze dreigende macht op te roepen tot het stopzetten van nucleaire wapenprogramma's. In elk geval is het duidelijk waarom hij het Congres prijst voor hun daden tijdens het voorbije jaar. Ver moet je het niet zoeken. Het Congres stemde in toen Bush meer geld vroeg voor zijn internationale ‘taken'.

Opmerkelijk is ook hoe vaak God opduikt in zijn rede. De religie is nooit ver zoek. Ofwel pleit hij tegen de discriminatie van andere religies dan het katholicisme, ofwel prijst hij het heilige sacrament van het huwelijk. Omtrent het huwelijk maakte hij een wel zeer helder standpunt duidelijk. Indien de rechterlijke macht denkt een homohuwelijk goed te keuren is hij van plan om daar zijn veto tegen te stellen en zelfs grondwettelijke maatregelen te nemen.

In verband met de binnenlandse politiek roept hij de Amerikaanse kiezers op hem nog een termijn te laten doen om zo zijn taken tot een goed einde te brengen. Zo zou het dankzij Bush zelve zijn dat de Amerikaanse sociale zekerheid de beste ter wereld is…

Meer geld moet naar het onderwijs volgens de Amerikaanse President. Hij wil voornamelijk de nadruk leggen op de wetenschappen en wiskunde. Want daarin heeft de VS volgens Bush een voorsprong te verdedigen.

Net zoals vorige jaar zegt Bush een groter bedrag te zullen vrijmaken voor de strijd tegen AIDS. Vorig jaar is het er dus niet van gekomen omdat alle fondsen aangewend werden voor de financiering van de oorlog.

Opmerkelijk is ook zijn laatste punt waarin hij melding maakt van de vrijlating van zo'n 600.000 gedetineerden. Om ze voldoende te reďntegreren in de maatschappij stelde de regering een programma op en hebben ze zo'n 300 miljoen dollar veil. Bush stelde dat de VS immers nog steeds het land is waar mensen een tweede kans krijgen.

Zou dit een knipoog geweest zijn naar de verkiezingen?

Word-document: The State of the Union

Pieterjan Viaene

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons