Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Opinie: Het Vlaams Blok, het Cordon Sanitaire en de vrije meningsuiting

Laten we nog maar eens nadenken over het Blok...
En waarom niet beginnen met het Cordon Sanitaire?
Het Cordon Sanitaire is een overeenkomst tussen de voorzitters van alle partijen die stelt dat ze geen coalitie zullen vormen met het Blok, op geen enkel niveau. Ondertussen zijn al enkele zaken veranderd, m.n. de NVA heeft het Cordon niet ondertekend...
Lees dit opiniestuk van Chris Demeyere nu...

Laten we nog maar eens nadenken over het Blok...

En waarom niet beginnen met het Cordon Sanitaire?
Het Cordon Sanitaire is een overeenkomst tussen de voorzitters van alle partijen die stelt dat ze geen coalitie zullen vormen met het Blok, op geen enkel niveau. Ondertussen zijn al enkele zaken veranderd, m.n. de N-VA heeft het Cordon niet ondertekend...

Het Cordon heeft als bedoeling om ervoor te zorgen dat het Blok nooit in de regering of zelfs maar een schepencollege komt. Het was een manier om de extremisten buiten te houden en ik vermoed dat het de redding is geweest van het parlementair systeem in België én van het Blok zelf. Zonder het Cordon zou elke partij kunnen samengaan met het Blok, wat naar alle waarschijnlijkheid onmiddelijk een meerderheid zou zijn, indien de desbetreffende partij zelf één van de drie titanen VLD, CD&V of SP-A was. Maar toendertijd had het Blok nog geen zeshonderdduizend kiezers, slechts vijfigduizend, vooral om en rond Antwerpen. Een bijzonder hard vreemdelingenbeleid (het 70-puntenprogramma) en een zeer harde, duidelijke aanpak deed de Blokkiezers vertwaalfvoudigen.

Aangezien het Blok toen nog niet de electorale bedreiging vormde die het het nu vormt, was dit tegengaan niet het (hoofd)doel van het Cordon.

Het Cordon was, en is, bedoeld om de extreem-rechtse ideeën en ideologiën buiten te houden. Deze worden door de 'traditionele' partijen als ondemocratisch en in sommige categorieën zelfs als onmenselijk beschouwd. De sterke afzwakking van de standpunten de laatste jaren doet merken dat binnen het Blok de meer gematigden en ontevredenen het begeerde kiezerspubliek zijn geworden. Dit doet echter geen afbreuk aan het feit dat de traditionele partijen het Blok en haar programma nog altijd ondemocratisch heten. Of dit echt zo is, dat is een andere discussie.

Deze discussie begint dichter bij haar eigenlijke onderwerp te komen en ik zal jullie dan ook maar niet in spanning houden. De vraag die ik mij gesteld heb is: "Is het cordon sanitaire een ondemocratische instelling?"

Ik heb zojuist geschetst wat het Cordon Sanitaire is. Het is geen wet, het is een 'overeenkomst'.

Elke partij mag natuurlijk vrij haar eigen programma kiezen, elke partij mag ook vrij haar coalitiepartner(s) kiezen. De burger heeft door zijn stem uit te drukken namelijk zeer duidelijk zijn voorkeur laten blijken en hoeveel partijen er ook in de coalitie zitten, als die coalitie een meerderheid heeft staat de meerderheid van de burgers er dus achter.

Maar het Blok wordt niet in de coalitie opgenomen. Is dit nu ondemocratisch?
Wel, aangezien elke partij vrij haar coalitiepartner mag kiezen, mag zij natuurlijk ook vrij de partijen waar zij niet mee wil samenwerken afwijzen. Het één volgt uit het andere. Indien een partij beslist dat zij geen coalitie wil vormen met het Blok dan is dat haar goed recht. De burger kiest de partij die hem/haar het beste ligt, en weet door het Cordon Sanitaire ook dat die partij geen coalitie zal vormen met het Blok. Dus is de weigering van de partij om met het Blok in zee te gaan niet alleen haar goed recht, maar is dit tevens een democratische beslissing.

Het Cordon Sanitaire is dus niet ondemocratisch, wel integendeel, het is democratisch.

Dat ging snel eh, vooral door die lange inleiding zijn die paar paragraafjes wel heel eenvoudig. Maar nu komt het.<.o>

Veel mensen denken, ten onrechte, dat het uitsluiten van het Blok uit de coalitie automatisch ook betekent dat het Blok ook geen recht van spreken heeft. Het Blok mag niet besturen en dus mag het ook zijn zegje niet doen.

Die stelling is fout. Er is een oud liberaal adagium dat ik bij deze pik van Voltaire: hoe verfoeilijk uw mening ook is, ik zal altijd uw recht verdedigen om ze te geven.

Het Vlaams Blok heeft een mening, heeft een programma en heeft mensen die dit uitdragen. De meerderheid van de andere politici en een overgrote meerderheid van alle burgers zijn het daar niet mee eens. Die mening wordt verfoeilijk en ondemocratisch genoemd.

Het resultaat is dat het Blok niet meer aan het woord komt in debatten, televisieprogramma's en kranten, waar de andere partijen wél aan het woord komen.

Er zijn veel argumenten tegen deze werkwijze. Eén van de voornaamste is wel dat de mensen toch slim genoeg zijn om te oordelen op basis van de feiten en dat je dus het Blok aan het woord moet laten, zodat mensen vanuit hun gezond verstand het Blok kunnen afwijzen. Of aanvaarden, want ook dat is een optie en een recht.

Maar als we uit de praktische zaken wegtrekken en gaan abstraheren (zo een vreemd woord eigenlijk eh, gewoon iets abstract voorstellen is iets 'abstraheren') dan zien we een groter argument. De fundamenten van onze samenleving zijn de vrije meningsuiting en de democratie.

Als je het Blok niet of minder aan het woord laat dan de anderen, dan spreek je je afkeer uit over de mening van het Blok. De media mag dan al veel voorrechten hebben, zij heeft ook veel plichten. Eén daarvan is haar objectiviteit.

Daar knelt nu het schoentje. Is het objectief om te zeggen: iedereen komt objectief aan bod behalve het Blok?

Neen, dat is het niet. Het is subjectief en ondemocratisch om het Blok van het debat uit te sluiten. Ik spreek me niet uit over goed of fout, maar toch gaat het in tegen de elementaire pijlers van de democratie.

Niet enkel de media brengt dit tot uiting. Ook tal van politici en politiek geïnteresseerden hebben dezelfde houding. En ook bij de basis, de burgers en de gemeenschap blijkt eenzelfde mentaliteit te spoken. 'Oh het Blok gaat spreken!!! Stop je oren toe en klem zijn mond dicht!!!'

En dit alles vroom in naam van de democratie. Dus: even recapituleren: we ontnemen het Blok haar democratische basisrechten in naam van de democratie, en dat noemen we dan democratisch...

Dit is veel dingen, en opnieuw spreek ik me niet uit over juist of fout, dat is niet aan de orde, maar één ding is het zeker niet: democratisch.

Laat ze spreken! Laat ze hun boodschap uitdragen. Als je niet akkoord bent: kom dan af met argumenten, met tegenbewijzen, debatteer. Laat geen spaander van ze heel en zorg dat ze afgaan als een gieter...

Enkel zo kan je duidelijk maken dat wat ze zeggen niet klopt! Want anders begint men te denken dat het Blok niet mag spreken omdat ze de nagel op de kop slaan. En dat zorgt BAM voor nog maar eens honderdduizend stemmers meer.

Het Blok niet laten deelnemen aan het maatschappelijk debat is niet democratisch.

Het Blok bestrijden door ze hun democratische rechten te ontnemen is ingaan tegen de democratie. Als je de democratie verdedigt met ondemocratische middelen, dan hef je de democratie op.

En daar draait het om. Om het behoud van de democratie met democratische middelen. Dat is het enige pad, de enige richting. Dat is het enige wat kan werken.

We zijn democratisch. Of we zijn helemaal niet.

Chris Demeyere

Discussiëren over deze opinietekst kan hier

De redactie van politics.be is op geen enkele manier verantwoordelijk voor de inhoud van de stukken gepubliceerd onder de rubriek "columns en opinies"

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons