Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Luyten heeft "nothing to offer but blood, toil, tears and sweat"

ANTWERPEN

De voorbije week hebben negen nieuwe magistraten en griffiers en zeven stagiairs-advocaten in het Hof van Beroep aan de Waalse Kaai in Antwerpen de eed afgelegd 'in de handen' van Eerste Voorzitter Bruno Luyten. Het is een traditie dat de Eerste Voorzitter van die gelegenheid gebruik maakt om in een speech de hangende hete ijzers op te lijsten. PagiA kreeg zijn tekst bezorgd en brengt het werkstuk hierna integraal en ongewijzigd. Alleen de tussentiteltjes en de foto's zijn van PagiA.

“I have nothing to offer but blood, toil, tears and sweat." Deze woorden van Winston Churchill, toen hij op 13 mei 1940 zijn oorlogskabinet voorstelde in het parlement, zijn me de jongste weken en maanden geregeld voor de geest gekomen.

Toeters & bellen

Van een korpsoverste wordt terecht management gevraagd. Dit impliceert vooruitzien, anticiperen op verwachte wijzigingen, rekening houden met de mogelijkheid dat onverwachte moeilijkheden kunnen opduiken.

Ik heb het al zo vaak gezegd, maar op 1 april 2014 ging de met toeters en bellen aangekondigde wijziging van het gerechtelijk landschap van start, zonder dat er ook maar in het minst was voorzien in de noodzakelijke ondersteuning en zonder de nieuwe korpsoversten van de nieuwe entiteiten. Het was zelfs nog niet bekend wie die nieuwe korpsoversten zouden worden. De voorzitters legden de eed af op 12 mei 2014, dus 1,5 maand na de inwerkingtreding. De voorzitters van de vrederechters en rechters in de politierechtbanken slechts op 27 juni 2014, dus drie maanden erna. Op 2 maart 2015 legden de hoofdgriffiers van twee van de drie rechtbanken de eed af, hetzij meer dan 11 maanden erna. Voor de hoofdgriffier van de rechtbank van eerste aanleg van Limburg moet de selectie zelfs nog gebeuren.

Werklastmeting

Ook de inwerkingtreding van de familierechtbanken en familiekamers gebeurde zonder enig onderzoek naar de impact op de werklast, laat staan dat de nodige ondersteuning qua personeel en middelen voorzien werd.

De aanpassing van de kaders van magistraten en personeel werd jarenlang tegengehouden, met het niet geheel onterechte argument dat er eerst eens een werklastmeting moest komen.

Die werklastmeting is er nu reeds twee jaar. De methode werd tweemaal gecontroleerd en correct bevonden. Daaruit blijkt o.m. dat dit Hof 10 magistraten van de zetel tekort heeft om de werklast voor de jaren 2013-2015 te verwerken. Uit een extrapolatie blijkt dat, zonder deze uitbreiding van de kaders, de doorloop tijden in burgerlijke zaken, in 2010 nog gemiddeld 12 maanden, zullen oplopen tot 19 maanden in 2015 en in 2018 zelfs tot 24 maanden.

Louter budgettaire overwegingen

Niet alleen is er geen sprake van die 10 bijkomende magistraten die noodzakelijk zijn. Wij ondervinden dat de invulling van de bestaande, ontoereikende, kaders moedwillig wordt uitgesteld uit louter budgettaire overwegingen. De vier kamervoorzitters die vorig jaar het hof verlieten werden slechts maanden na hun pensionering vervangen. De plaats van kamervoorzitter Embrechts, die op 30 november 2014 het hof verliet, wordt pas vandaag ingevuld, hetzij met een vertraging van meer dan 3 maanden. De publicatie van jouw benoeming (raadsheer Mallaux, PagiA) gebeurde slechts gisteren niettegenstaande het feit dat de Hoge Raad voor de Justitie op 8 januari 2015 de voordracht, in toepassing van art. 259ter §4 Ger.W., aan de Minister van Justitie had meegedeeld.

De vacature van collega Sidney Berneman, die op 22 januari van dit jaar naar het Hof van Cassatie vertrok, is nog niet eens gepubliceerd. In plaats van de broodnodige 10 bijkomende magistraten te krijgen, moest het hof het dus rooien met vier magistraten te kort, naast de afwezigen wegens ziekte, bij wie twee langdurig en ernstig zieken.

Scanstraat

De toestand op dit hof is slechts symptomatisch voor de toestand van de andere rechtbanken van het rijk. Alle rechtbanken van het ressort kreunen onder een schrijnend tekort aan magistraten en op de griffies is de toestand, zo mogelijk, nog erger. In alle rechtbanken van het ressort is er op de griffies een personeelstekort van minstens 20%. Het is dus niet de vraag of er calamiteiten zullen gebeuren, maar wanneer.

Over de veiligheid zal ik het niet te lang hebben. De vondsten in de scanstraat in het Vlinderpaleis zijn illustratief voor de risico’s die wij en onze medewerkers dagelijks lopen. Gemiddeld een tiental messen per dag, peperspray, een machete, een alarmpistool, enz. Naar de voorwerpen die minder naïeve personen, die tijdig rechtsomkeer maken bij het zien van de scanstraat, bij zich hebben, hebben we natuurlijk het raden. Aandringen op de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen blijkt zinloos.

Ik zie de overdracht van het beheer aan de colleges van de zetel en het OM met grote ongerustheid tegemoet, als ik de gevolgen zie van de kortzichtige politiek van niet, of te laat, invullen van vacatures van magistraten en personeel.

Laminaat en kruk ipv Parket en Zetel

Misschien moeten we binnen afzienbare tijd niet meer spreken van het parket maar van het laminaat en niet van het college van de zetel maar van het college van de stoel, of van de kruk.

Het feit dat er tot op heden geen grote ongelukken gebeurd zijn, mag dan ook een waar mirakel genoemd worden. Dit mirakel is te danken aan de vele magistraten en medewerkers die, uit plichtsbewustzijn, weigeren toe te geven aan de verlaging van de kwaliteit van het geleverde werk. Maar die wel met lede ogen moeten aanzien dat rechtzoekenden steeds langer moeten wachten op een vonnis of arrest. En die veel meer dan 40 uren per week werken, ’s morgens dikwijls reeds om 07.00 uur aanwezig zijn en soms slechts om 18.00 uur of nog later de deur achter zich toetrekken. Waarom? Omdat het werk moet gedaan worden. Met alle gevolgen van dien voor hun gezondheid en hun gezinsleven.

Maar die inzet stemt mij toch enigszins optimistisch. Ik zie dagelijks medewerkers die veel meer doen dan wat redelijkerwijze van hen kan verwacht worden, en met veel enthousiasme.

Bruno Luyten,

Eerste Voorzitter Hof van Beroep Antwerpen-Limburg

Deze tekst las de heer Luyten voor ter gelegenheid van de voorbije eedafleggingen.

Hierna volgen tussen de foto's van de Eerste Voorzitter en de Procureur-generaal die van de eedafleggers, met hun functie.

1. Bruno Luyten, Eerste Voorzitter bij het Hof van Beroep in Antwerpn

2. Wilfried Rauws, plaatsvervangend raadsheer bij het Hof van Beroep

3. Peter Martens, afdelingsvoorzitter bij de rechtbank van Koophandel van Antwerpen, Hasselt en Tongeren

4. Wim Vandeputte, rechter bij de rechtbank van eerste aanleg in Antwerpen én Limburg

5. Guy Leysen, hoofdgriffier bij de rechtbank van eerste aanleg van Antwerpen (voor een periode van 5 jaar)

6. Hilde van Meensel, hoofdgriffier bij de rechtbank van koophandel in Antwerpen voor een periode van 5 jaar

7. Michiel Steel, plaatsvervangend rechter bij de rechtbank van eerste aanleg in Antwerpen

8. Natacha Cornelis, plaatsvervangend rechter bij de rechtbank van koophandel in Antwerpen

9. Thomas Niclaes, plaatsvervangend rechter bij de rechtbank van koophandel in Antwerpen

10: Een nieuwe lichting van zeven stagiairs-advocaten bij de balies van het ressort Antwerpen-Limburg

11. Patrick Vandenbruwaene, Procureur-generaal voor het ressort Antwerpen-Limburg

Jan Heuvelmans

Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
Hof Van Beroep
Meegedeeld
Media Services (http://www.mediaservices.be/)

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons