Advertentie
Irakees riskeert elf jaar cel voor gijzeling plus poging doodslag
ANTWERPEN - Opgelichte dader zit met politiekogel in het hoofd 'net niet als een plant' in instelling
Voor de Antwerpse strafrechter werd dinsdag het dossier behandeld over een danig uit de hand gelopen gijzeling van twee Liberiaanse 'zwartwasoplichters' door vijf Irakezen. De Afrikanen riskeren bij verstek twee jaar cel, de Irakezen zes jaar elk. Voor één van hen komt daar mogelijk nog vijf jaar bij voor 'poging doodslag' (het inrijden) op de politieman die hem uit zelfverdediging een kogel in het hoofd joeg. De Irakees zit voor de rest van zijn leven in een instelling, waar hij een leven leidt en lijdt. "Net niet als een plant", pleitte zijn advocaat. Uitgesproken wordt volgende maand.
Op 10 februari 2010 's avonds werd de Langstraat in Antwerpen opgeschrikt als gevolg van een politie-optreden naar aanleiding van een gijzeling. Tijdens die actie werd er een schot gelost door een lid van het BBT. Die schoot uit zelfverdediging de bestuurder van een bestelwagen die hem tegen een muur had klemgereden een kogel in het hoofd. Deze Adnan M. (62) raakte daarbij levensgevaarlijk gewond met een kogel in de hersenen.
Special forces
Politie en parket kregen een oproep van de tweede Liberiaan dat zijn kompaan ontvoerd was en gegijzeld werd gehouden in ruil voor 10.000 dollar. Onmiddellijk werd een onderzoek ingesteld en de mogelijke verdachten konden gelokaliseerd worden. Omstreeks 20.30 uur verlieten zij hun verblijfplaats. Eenheden van de federale politie grepen in, met de ondersteuning van het Bijzonder Bijstandsteam (BBT, de 'Botinnekes') van de Lokale Politie (de eigen 'special forces' van de FePo waren niet vrij). In een zware BMW reden ze de vier verdachten, die met hun slachtoffer in een bestelwagen zaten, in de Langstraat klem en arresteerden ze.
Olivier Lins, toenmalig substituut-procureur en woordvoerder bij het parket van Antwerpen gaf tekst en uitleg: "De politie zette een observatie op. Toen de vier verdachten buitenkwamen, werd ingegrepen. Het slachtoffer zat bij hen achter in de bestelwagen. Bij de actie werd de man bevrijd en in veiligheid gebracht. Hij raakte slechts lichtgewond."
Doorzichtige oplichtingstruc
De neergeschoten verdachte daarentegen was er slecht aan toe en dat zou nooit meer verbeteren. Er werd gevreesd dat hij zijn verwondingen niet zou overleven. De realiteit is vandaag nog erger: hij zit tot het einde van zijn dagen in een instelling waar hij blind is en letterlijk niets zelfstandig kan doen. Niet eens slikken.
Een agent sprong voor het verdachte voertuig en beval de inzittenden zich over te geven. De chauffeur reed echter weg over het voetpad. De agent dreigde tussen de wagen en de gevel van een woning terecht te komen en loste een schot.
Het parket had het over "een gijzeling in het criminele milieu". De speurders wisten 's middags al dat de ontvoerders een een geldsom hadden geëist. In werkelijkheid waren de Irakezen nette burgers die in een doorzichtige val van Liberiaanse oplichters waren getuind: die criminelen hadden hen 10.000 euro afgetroggeld middels de klassieke truc van zwartgeverfde dollars die alleen met een speciaal product (aankoopprijs: 10.000 euro) konden worden witgewassen. de Irakezen wilden dat geld terugkrijgen en gijzelden één van de beide oplichters.
Het dilemma van een strafpleiter
Veel aandacht ging tijdens de behandeling van de zaak naar het lot van Adnan. De openbaar aanklager verzette zich tegen een samenvoeging van de twee dossiers (gijzeling van de oplichter en poging doodslag op de politieman), zodat de Irakees in werkelijkheid aankijkt tegen elf jaar cel. Dat aankijken mag niet letterlijk gezien worden, want de man is als gevolg van de kogel in zijn hoofd blind en voor elke levensfunctie afhankelijk van het verplegend personeel in de instelling.
Advocaat John Maes stond voor een dilemma: normaal zou hij ontoerekeningsvatbaarheid van zijn cliënt moeten pleiten, maar dan dreigt die geïnterneerd te worden en in de Middeleeuwse vergeetput van Merksplas terecht te komen. Maes drong dus aan op een samenvoeging van de beide dossiers en een straf van pakweg vijf jaar uit te spreken, maar dan volledig met uitstel. "Zo kan mijn cliënt verder verzorgd worden waar hij vandaag verblijft. Door zijn stommiteit heeft hij zichzelf en de zijnen al meer dan levenslang gegeven".
Het gaat niet om een revalidatietehuis: de man zit tot het einde van zijn dagen aan het bed gekluisterd, met de wereld verbonden door middel van allerlei sondes en andere buisjes. Voor alles wat hij doet is de hulp van derden nodig". "Het leven dat hij leidt is net iets meer dan dat van een plant", vatte Maes de situatie samen. Alhoewel: een vleesetende plant kan zichzelf nog bedienen.
Jan Heuvelmans
Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
Correctionele rechtbank
Media Services (http://www.mediaservices.be/)
