Advertentie
Irakezen vervolgd voor 'onmenselijke behandeling' van dochter
ANTWERPEN / MORTSEL - Ouders vragen hulp van overheid om hun kind "te beschermen tegen die heiden"
De vijfde correctionele kamer bij de rechtbank in Antwerpen behandelde vrijdagmiddag een schrijnend dossier over een Irakees echtpaar uit Mortsel dat samen met hun twee zonen vervolgd wordt voor de 'onmenselijke behandeling' van één van hun twee dochters. Die had het namelijk aangedurfd een relatie te beginnen met een niet-Irakees, een heiden bovendien. Ene Peter Claes. De drie mannelijke Irakezen riskeren twee jaar cel, de moeder twintig maanden (over discriminatie gesproken). De uitspraak van het vonnis werd in het vooruitzicht gesteld tegen Driekoningen.
Advocaat Tim Smet treedt op voor Aseel Al Jijaj en haar vriend/echtgenoot Peter Claes. “Aseel werd door haar ouders mishandeld omdat ze met een niet-Irakees contact had en wilde trouwen. Ze werd door haar broer geslagen, geschopt en bedreigd omdat ze 'als een hoer leefde en niet wilde trouwen met de man die haar ouders hadden uitverkoren'.”
Doodsangsten
"Zij blijven bij hun standpunt. Meer nog: ’Wij wensen dat de overheid het nodige doet om onze dochter te verlossen van die man. Anders zal ze de dood vinden’, dreigden ze. Bij de huiszoeking werd onder het bed waar zij zou slapen een hamer gevonden. Die is gebruikt, met een hersenschudding als gevolg". Smet vroeg in totaal 13.330 euro vergoeding voor de materiële schade, en 7.500 euro ’moreel’ (5.000 voor haar, 2.500 voor hem). "Ze hadden samen een winkel gekocht, waar, godbetert, alcohol en varkensvlees te koop werd aangeboden. Ze moesten de tent hals over kop sluiten en twee maanden lang onderduiken.
Openbaar aanklager Maarten Sobrie moest de aanklacht afzwakken: de wet voorziet immers niet dat racisme als verzwarende omstandigheid geldt bij de kwalificatie ‘onmenselijke behandeling’, waarvoor vader Sayhood (69), de broers Mohamed (40) en Ali (?) Al H. en moeder Resmieh F. (58) door de raadkamer verwezen waren. Want dat het hier om discriminatie op grond van etnische afkomst en godsdienst gaat, staat buiten kijf.
Aseel vond - als enige van het gezin - vlot een baan. En ze trouwde met de man van haar keuze. Ze openden samen een winkel. Het gevolg was dat zij in april 2009 het huis verliet en elk contact met haar familie moest verbreken, behalve met de jongste broer (die in Oekraïne studeert). “Ali vertelde haar dat mama zwaar ziek was. Aseel nam terug contact op en hoopte op een verzoening. In de plaats werd ze gebrutaliseerd en opgesloten. Alles werd haar afgenomen, met moeder als waakhond. 36 uur lang stond ze doodsangsten uit: ze hoorde haar ouders en broer plannen smeden over de manier waarop ze haar zouden afmaken. Intussen ging Mohamed Peter met de dood bedreigen”, zegde de aanklager.
Hersenschudding
Peter verwittigde de politie. Toen die langs ging weigerden de ouders haar binnen te laten: "Onze dochter is niet thuis", zegden ze. Maar Aseel kon de gsm van haar moeder bemachtigen en de politie opnieuw bellen. Toen kon die haar ontzetten. Moeder ging ongevraagd mee en maakte een scène in het politiebureau. Aseel werd naar het ziekenhuis gevoerd voor onderzoek. Er werden verwondingen vastgesteld plus plukken haar. Ze moest er braken als gevolg van een hersenschudding en werd voor elf dagen arbeidsongeschikt verklaard.
Het hele gezin ontkent eensgezind met klem alle feiten, behalve hun weigering om contact te hebben met een niet-moslim, laat staan ermee te trouwen. "De vrouw vreesde terecht voor haar leven. Dat werd bevestigd door de huiseigenaar, die probeerde te bemiddelen. Hij vreesde het ergste bij de stappen die de familie verder zinnens was om te ondernemen. De twee broers hebben gelogen in hun verklaringen", zo nog Sobrie. Hij vorderde twee jaar cel plus 1.000 euro boete voor de vader en zijn twee zonen, en twintig maanden voor de moeder.
Geen enkel bewijs
Yassine Challouk, de advocaat van vader Sayhood en zoon Mohamed vroeg zich af waar in het dossier enig bewijs zit van wie wat strafbaars zou gedaan hebben. "Het OM en de burgerlijke partij baseren zich uitsluitend op verklaringen van de dochter. Dit is gewoon woord tegen woord. Zij hebben inderdaad problemen met de keuze van hun dochter, maar ontkennen met klem de bedreigingen, slagen, gijzeling etc… En hun dochter is het huis niet ontvlucht: ze is door de politie meegenomen”.
Ook meester Ali Acer vroeg voor de andere twee beklaagden begrip voor de eigen culturele achtergrond die dit gezin, van hoge komaf en stuk voor stuk intellectuelen, heeft meegebracht uit Irak. "Voor deze mensen mag een meisje dat niet gehuwd is het huis niet uit. Onze cliënten zijn niet correct behandeld door hun dochter. Ze hebben geprobeerd ze te begrijpen, maar alle gesprekken draaiden op niets uit. Die vrouw verdween anderhalf jaar uit hun wereld. Ze woonde zogezegd bij een vriendin en Peter was ‘gewoon een goede vriend’. Waarom werd er geen psychologisch onderzoek gedaan naar die culturele achtergronden. Of onderzoek naar bloedsporen, dna, … Kortom: er zijn geen bewijzen. Ali ging zelfs helpen in de winkel van zijn zus. Tot hij de drank zag aanvoeren. Zij willen gewoon dat hun dochter gelukkig is. Ze zijn wel tegen een huwelijk met een niet-Irakees, maar zouden nooit zo ver gaan als hun dochter beweert dat ze behandeld is".
"Die jongen zocht geen contact met ons"
Rechter Nackaerts liet tot slot de drie aanwezige beklaagden – via de tolk - aan het woord. De vader: “Wij zijn een familie van intellectuelen. Ik heb niets tegen Belgen. Ze moeten alleen van mijn dochter afblijven. Mohamed: "Wij hebben een goede opvoeding gekregen en luisteren naar onze ouders. Mijn zus helaas niet. Iedereen kan fouten maken en terugkomen. Wij stelden voor dat ze met mijn andere broer naar Oekraïne zou gaan studeren. Pas toen ze terug kwam wisten we van het bestaan van haar heidense vriend af. Wijk hebben respect voor de Belgen, maar het zijn geen Irakezen. In onze cultuur vraagt de man de hand van de dochter. Wij kijken ook tv en weten dat er hier een andere traditie is. Maar die jongen zocht geen contact met ons". De moeder: "We hebben Aseel in een auto gezien met een man! Wij schrokken toen de politie bij ons aan de deur stond. Bij ons thuis is niets gebeurd".
Jan Heuvelmans
Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
Correctionele rechtbank
Media Services (http://www.mediaservices.be/)
