Advertentie
'Walter krijgt letterlijk wat hij vraagt, en weer is 't niet goed'
BRUSSEL / GENT
Walter Van Steenbruggge is deze dagen niet weg te slaan uit de media naar aanleiding van de Operatie Kelk. Hij treedt op voor een aantal slachtoffers van pedofiele geestelijken en is niet te spreken over de geheimdoenerij in 'het onderzoek van het onderzoek', meer concreet de inval en inbeslagnames bij een kardinaal. De Gentse strafpleiter zou nochtans beter moeten weten. Enkele jaren geleden bracht hij een boekje uit ('De affaire Justitie') waarin hij letterlijk pleit voor wat de onderzoeksrechter, het parket-generaal en de KIB in Brussel deze week hebben beslist.
"De totale hypocrisie van Walter Van Steenbrugge", noemt collega John De Wit dit wanneer we hem hierover uit zijn zomerslaap bellen. "Walter fulmineert nu omdat het parket-generaal niets wil zeggen over het dossier over Danneels, maar in zijn eigen boek pleit hij zelf voor een volledig spreekverbod voor ALLE partijen die bij een gerechtelijk onderzoek betrokken zijn, net als een verbod om namen of foto’s te publiceren. Tot de zaak voor de rechter komt. Het Brusselse parket-generaal past zijn visie toe en nu is 't weer niet goed".
De affaire Justitie
Anderzijds verdient het gerecht niet echt een schoonheidsprijs voor de gevolgde strategie, met die botte weigering om te communiceren. Maar de media al evenmin. Die moeten in deze komkommertijd, waarin zelfs de preformatie in het grootste geheim geschiedt, toch iets schrijven. Vermits er geen andere informatie werd verschaft dan dat "het onderzoek gewoon verder wordt gezet", is het best mogelijk dat de KIB een echte uitspraak een tijdje heeft uitgesteld, in afwachting van bijkomende informatie uit een ander dossier bijvoorbeeld. Van een 'Operatie lege Kelk' of 'Advocaat van Danneels haalt slag thuis' is er dan geen sprake.
Van Steenbrugge zal wellicht antwoorden dat in dit geval niet de media, maar de slachtoffers de nodige informatie moeten krijgen. Maar hij weet beter dan wie ook dat de lekken, inclusief de nodige stukken uit het onderzoeksdossier, binnen de kortste keren breeduit in de kranten en op het scherm terecht komen.
Voor een boekbespreking van 'De affaire Justitie', van de hand van John De Wit, verwijzen we naar zijn blog-tekst op http://www.gva.be/dekrant/experts/johndewit/de-affaire-justitie-van-walter-van-steenbrugge-2.aspx. Daaruit citeren we de vandaag relevante passage:
Een ontstellende eenzijdigheid...
Voor de verhouding pers-gerecht herneemt Van Steenbrugge, oud-medewerker van Luc Van den Bossche (sp.a), de draad van een wetsvoorstel dat volksvertegenwoordiger Herman Suykerbuyk (CVP) eind 1984 indiende in het parlement. Dat voorstel bestrafte het noemen van namen en het herkenbaar brengen van de identiteiten van de betrokkenen bij een strafzaak. Het werd nooit wet, want er kwam enorme druk van wijlen Louis De Lentdecker en later van de AVBB, de journalistenbond.
Volgens Van Steenbrugge "is het vermoeden van onschuld voor de pers van weinig tel". "De Vlaamse pers lijdt aan sensatiezucht, hoe meer bloed aan het plafond, hoe meer kopij in de krant en hoe meer beelden in het journaal. Vooral de berichtgeving over assisenzaken getuigt van een ontstellende eenzijdigheid... Je zou haast heimwee krijgen naar die goede oude Louis De Lentdecker", zo zucht Van Steenbrugge.
Zijn oplossing klinkt ontstellend radicaal: "Zolang een strafzaak niet volledig is afgehandeld door het gerecht mogen de onderzoeksrechter, het parket en alle partijen niet met de pers praten. Journalisten mogen zolang geen foto's of namen van betrokkenen in de krant of op de televisie brengen en ook alle hints over de identiteit van de betrokkenen zijn uit den boze. Alleen zo blijft het vermoeden van onschuld overeind".
(Met dank aan John De Wit)
Jan Heuvelmans
Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
GvA
Media Services (http://www.mediaservices.be/)
