Advertentie
Alleen tegenexpert verklaart Kim De G. schizofreen
DENDERMONDE - Forensisch neuropsychiater spreekt college van vijf collega's flagrant tegen
Goed drie maanden nadat een college van vijf gerechtspsychiaters Kim De G. (21 intussen) unaniem toerekeningsvatbaar verklaarde, heeft tegenexpert Karel Ringoet zijn eigen besluit klaar: “De Gelder lijdt aan schizofrene psychose en is ontoerekeningsvatbaar”. Dat staat (nog) niet in zijn verslag voor de onderzoeksrechter en het parket, maar de neuropsychiater deelde het alvast ‘exclusief’ mee aan een Brusselse zelfverklaarde kwaliteitskrant.
De vijf deskundigen die het parket van Dendermonde aanstelde zijn het roerend met elkaar eens: Toen Kim De G. vorig jaar twee baby’s en een kinderverzorgster doodstak in kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde, wist hij wat hij deed. En hij kon toen dus ook beslist hebben om niet te doen wat hij deed. Hetzelfde met de boerin die hij enkele weken eerder vermoordde op een boerderij in Vrasene.
Geen bemoeienissen
"De vijf gerechtspsychiaters verklaarden hem (Kim De G.) unaniem toerekeningsvatbaar. Uit de omvang van hun rapport (166 pagina’s) blijkt ook dat ze niet over één nacht ijs zijn gegaan”, lichtte Christian Du Four, procureur des Konings van Dendermonde, eind maart het besluit nog toe.
Toen neuropsychiater Karel Ringoet op vraag van de advocaat en de familie van Kim De G. het rapport onder ogen kreeg, was hij alles behalve onder de indruk. Zeker niet nadat hij zelf wél het vertrouwen van de knaap kon winnen en urenlange gesprekken met hem had. Ringoet werd aangesteld als tegenexpert, maar van dag één eiste hij dat er geen bemoeienissen van de familie zouden zijn en, wat zijn conclusie ook zou zijn, hij ze wilde toegevoegd zien aan het dossier. Hij wilde in volledige onafhankelijkheid werken en dat is ook gebeurd, zegt hij.
Het werk van Ringoet zit er intussen zo goed als op: hij moet enkel nog het officiële verslag opstellen, maar zijn besluitvorming is klaar. En staat dus in De Morgen: Kim De G. is ziek. Zwaar ziek zelfs. Hij lijdt aan schizofrene psychose. Voor een jongen als Kim De G. zou zelfs een aparte psychiatrische kliniek moeten worden gebouwd, laat hij zich op een bepaald moment ontvallen.
De eigen ruiten
En dat is nu precies het probleem van de forensische psychiatrie in ons land: wie ziek is maar niet adequaat kan opgevangen worden, laat staan genezen, wordt dan maar toerekeningsvatbaar verklaard. Bovendien blijven we het een vreemde redenering vinden dat wie kon beslissen om niet te doen wat hij wél deed, automatisch toerekeningsvatbaar is. Alsof niet een bepaald ziektebeeld de remmingen zou kunnen wegnemen. Een totaal gebrek aan empathie, om maar één voorbeeld te noemen.
En dan is er de manier waarop onze forensische experts (moeten?) werken: in Antwerpen bekende Chris Dillen al enkele keren op de getuigenstoel van een assisenproces dat hij per jaar vierhonderd expertises doet. Is het dan zo verwonderlijk dat we al enkele tientallen keren hetzelfde verslag hebben horen debiteren, met andere namen maar met dezelfde conclusies in dure woorden verpakt? Voor de jury is dat uiteraard telkens de eerste en enige keer, maar voor de assisenvoorzitter en de journalisten toch niet.
Ringoet dus. Die maakt zich sterk dat zijn onderzoek zwaarder weegt dan dat van de vijf andere psychiaters. Van in het begin viel hem op dat Kim De G. zijn collega's nooit écht heeft vertrouwd. Aan hen heeft hij amper iets verklaard, heeft hij amper iets willen zeggen. Bij hem was dat helemaal anders, om een reden die ook hij niet kent. Over de inhoud van de gesprekken wil Ringoet niets kwijt: alles wat gezegd moet worden, zal in zijn verslag staan. Maar de conclusie staat eerst wel in een krant en pas daarna in een rapport. Slaan Ringoet en zijn opdrachtgevers daarmee niet hun eigen ruiten in? Magistraten hebben niet graag de indruk dat ze door de media bij het handje worden genomen.
Schizofreen of gewoon 'pubertijd'?
De procureur des Konings in Dendermonde bijvoorbeeld, die viel uit de lucht. Uiteindelijk zal het aan de raadkamer en de kamer van inbeschuldigingstelling (rechters dus) zijn om te beslissen met welk psychiatrisch rapport rekening wordt gehouden: dat van de psychiaters die het gerecht aanstelde, of dat van de tegenexpert. Als het toch tot een assisenproces komt, is Ringoet niet bang om zijn rapport er te verdedigen. Voor hem is het eenvoudig: Kim De G. hoort niet thuis in de gevangenis. Hij is namelijk ontoerekeningsvatbaar.
Jaak Haentjens, de advocaat van Kim De G., heeft al vanaf de eerste dag gesteld dat zijn cliënt geïnterneerd en behandeld moet worden in een gesloten psychiatrische instelling en dat zulks in een gevangenis niet kan. Hij hoort er dan ook niet thuis. Het is ook geweten dat de ouders van Kim tijdens de puberteit van hun zoon enkele keren hulp zochten bij een psychiater. Eén van hen stelde toen als diagnose dat De Gelder schizofreen was. Een andere sprak dat toen tegen en had het over ‘verschijnselen in de pubertijd’. De ouders trachtten hun zoon ook te laten opnemen in de psychiatrie, maar dat mislukte.
Maar ook wanneer Kim De G., ondanks het verslag van de tegenexpert, voor een assisenjury moet verschijnen, is het niet uitgesloten dat hij alsnog geïnterneerd wordt als de volksjury oordeelt dat hij toch psychisch ziek is en ontoerekeningsvatbaar was op het moment van de feiten. Het kan nog erger: als de jury oordeelt dat hij ontoerekeningsvatbaar was op het ogenblik van de feiten maar vandaag OK is, dan gaat hij gewoon vrijuit en blijven de nabestaanden van de slachtoffers helemaal in de kou staan. En wat dan met de opmerking van Ringoet dat voor dergelijke mensen een speciale psychiatrische kliniek moet worden gebouwd?
Jan Heuvelmans
Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
De Morgen
Media Services (http://www.mediaservices.be/)
