Advertentie
Recordhouder overuren krijgt zijn 'recup' niet op
ANTWERPEN / LILLO - 'Manager Feestelijkheden' werkte de voorbije jaren 11.280 uur te veel
Op een terrasje in Lillo een uitvoerige babbel gehad met Ludo 'Choco' Jacobs, samen met Sunny, zijn dochtertje van vier. Hij was er om Lillo Boekendorp voor te bereiden. Vroeger deed hij dat voor de Stad Antwerpen, als 'manager Feestelijkheden'. Sedert juni 2009 is hij zijn overuren aan het opnemen. 11.280 in totaal had hij er staan. Hij wordt morgen 59 jaar en moet tot aan zijn pensioen – op 1 augustus 2016 - verplicht 'recup' nemen. Maar zelfs op zijn 65 zal hij nog 1.600 uren open hebben staan, en waarschijnlijk zal hij die nooit nog vergoed krijgen. Vroeger nam hij nooit vakantie, nu heeft hij alle dagen vakantie. Toch zijn zijn dagen zijn nog altijd te kort.
Ludo werkt(e) sinds 1972 bij de stad Antwerpen als verantwoordelijke voor de dienst Feestelijkheden. En gefeest wordt doorgaans buiten de bureeluren. Het was zijn taak om de evenementen in de stad in goede banen te leiden, maar hij nam die taak zo ernstig dat hij in de afgelopen tien jaar 11.280 overuren heeft verzameld. Ter vergelijking: een doorsnee werknemer werkt 1.660 uren per jaar. Tot aan zijn pensioen hoeft de 59-jarige man dus geen klop meer uit te richten en krijgt hij toch elke maand zijn loon.
Schilderen en behangen
In juni vorig jaar liet de stad Ludo weten dat hij vanaf november niet meer moest komen, omdat hij anders nooit zijn opgepotte overuren zou opkrijgen. Hij mag zijn pensioen niet uitstellen tot zijn 67ste, dus hoopt hij dat ze hem die uren uitbetalen.
Hoe komt een mens aan zo veel overuren? Vroeger, lang voor de privémanagers hun intrede deden bij de Antwerpse stadsdiensten, pikten de ambtenaren gemakkelijk een overuur mee. Controle was er amper. Vooral bepaalde diensten hadden (hebben?) een verdachte reputatie: flikken of het bibliotheekpersoneel bijvoorbeeld, die vrijwel uitsluitend nacht- of weekendwerk uitkiezen omdat het beter betaald werd, het werk dan minder stresserend is én die 'overuren' extra vergoed werden of als recup opgepot konden worden. En in de week kon er dan geschilderd en behangen worden in ploegen van twee.
Zonnestraaltje
Ludo werkte dus dag en nacht. “Er zijn in Antwerpen zo veel feestjes die we in goede banen moeten leiden. Tijdens de Opsinjoren of de Zomer van Antwerpen werkte ik soms een heel etmaal door. Ik ben natuurlijk niet de enige met duizenden overuren, maar als chef heb ik er wel de meeste verzameld. Ik deelde mijn mensen in voor shifts van 12 uur, maar er moet toch altijd iemand zijn om problemen op te lossen als ze zich stellen?”
Was er dan niemand anders die zijn taak kon overnemen? Ze vroegen wie er wilde werken en hij gaf zich altijd op. De anderen hebben een gezin plus een buitenverblijf in de Ardennen of een appartement aan zee. Hij (toen nog) niet. Hij was in die jaren alleenstaand, dus waarom zou hij thuis gaan zitten? “Dan doe je toch alleen maar geld op. Je zet de verwarming wat hoger, je verbruikt elektriciteit voor de tv of je gaat op café. Dan werk ik liever”, zegt hij. De jongste jaren is Ludo Jacobs wél vakantie beginnen te nemen, want hij trouwde met een jonge vrouw en kreeg een dochtertje. “Sunny is het zonnestraaltje in mijn leven. Schrijf maar op: ze wordt Miss België 2025.”
Maar ook vandaag krijgt Ludo zijn dagen nog gevuld: hij is in Merksem een huis aan het verbouwen, want het gezinnetje wil verhuizen. Daarnaast helpt hij als vrijwilliger: hij kocht een vrachtwagen waarmee hij de chiro naar hun kamp brengt of fietsen aflevert tijdens bosklassen. Allemaal dingen die vroeger door de Stad deed, maar het gemeentebestuur is gestopt met die dienstverlening.
"Geen gezond systeem" (Van Peel)
Of hij hetzelfde zou hebben gedaan als hij had geweten hoe het zou uitdraaien? “Ja, heel zeker. Ik ben een workaholic”, zegt hij. Trouwens, nooit heeft iemand opmerkingen gemaakt over die overuren, tot vorig jaar een privémanager de leiding kreeg over de stadsdienst. Die verplichtte Ludo thuis te blijven tot hij al zijn overuren heeft gerecupereerd. Zijn werk wordt nu door dure interim-arbeiders uitgevoerd. "Ik wilde mijn pensioen pas op mijn 67ste nemen, maar dat weigert personeelsschepen Van Peel (CD&V). Ik voel mij bekocht en waarschuw mijn collega's. Ik ben geen alleenstaand geval. Minstens twintig collega's hebben nog 7.000 of 8.000 overuren staan.
Voor zichzelf wacht Ludo nog even af, maar als men niet reageert, stapt hij naar de Raad van State. “Het is niet voor mij, maar voor mijn vrouw en kind van 3,5 jaar. Ik ben ernstig ziek. Hopelijk komt het allemaal goed, maar wat als ik dood ga vóór mijn pensioen? Dan krijgt mijn echtgenote 750 euro per maand, zo heeft de personeelsdienst van de stad vier jaar geleden berekend. Dat is zo goed als niets."
Schepen Marc Van Peel wil niet reageren op concrete dossiers. Hij noemt het een zeer groot exces, dat oppotten van overuren is geen gezond systeem. Vandaag kan dat niet meer. Nu moeten alle overuren binnen de vier maanden worden opgenomen. En sedert kort worden ze ook niet meer uitbetaald.
Jan Heuvelmans
Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
Media Services (http://www.mediaservices.be/)
