Advertentie
"Van de bijbel mag ik mijn dochtertje wél slaan"
ANTWERPEN - Hardhandige mama kan voor rechtbank geen beterschap beloven
Op deze laatste dag van het gerechtelijk jaar gunde strafrechter Nackaerts, tot vorig jaar nog jeugdrechter, aan Diakreiz S. (27) opschorting van straf, dit terwijl de vrouw tijdens de behandeling van de zaak niet kon garanderen dat ze haar dochter niet opnieuw een 'pedagogische rammeling' zou geven wanneer de kleuter en/of het geloof van de mama daar om vragen.
Op 12 maart 2008 kreeg het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling VCK) de vader van de 5-jarige Eline (fictieve naam) over de vloer. Hij had vastgesteld dat zijn dochtertje regelmatig geslagen werd door de moeder. De slagen zouden bestaan uit: slaan met de hand, met de riem, met de gesp van de riem, maar ook krabben. Begin 2008 waren de ouders uit elkaar gegaan met een werkbare regeling van co-ouderschap.
ON-TOE-LAAT-BAAR in onze maatschappij
De moeder bekende aan het VCK dat ze haar dochter inderdaad slaat met de hand en met de riem. Maar ze doet dit uit pedagogische overwegingen, als disciplinaire maatregel, wat volgens haar door de bijbel is toegelaten. Ze beslist zelf hoe ze de opvoeding van haar kind aanpakt, zegt ze. Een week later meldde ze het VCK uit eigen beweging dat ze haar best heeft gedaan om haar dochter niet te slaan, maar dat beviel haar niet: ze blijft erbij dat deze manier van bestraffing door de bijbel wordt toegestaan.
Het VCK kaartte het dossier aan bij het parket. Het audiovisueel verhoor van de dochter, het verhoor van de vader, een doktersattest en de bekentenissen van Diakreiz bevestigden het vermoeden van het VCK: de moeder slaat haar dochter sinds een jaar, op het achterwerk of haar benen, met haar hand of met een riem. Het is voor haar een middel om Eline te doen luisteren. Ze blijft erbij dat slaan volgens haar geloof een legitiem middel is. Volgens de vader behoort de moeder, die een blanco strafblad heeft, tot één of andere sectarische beweging binnen een christelijke kerk.
De openbaar aanklager achtte de feiten dus bewezen, maar zat met een probleem hoe ze te bestraffen: "De moeder wil blijkbaar niet aanvaarden dat het systematisch slaan van kinderen in onze maatschappij ON-TOE-LAAT-BAAR is. Wat ook de persoonlijke overtuiging of het geloof van de moeder is. Uit het dossier blijkt duidelijk dat het hier niet om de spreekwoordelijke pedagogische tik gaat, maar wel om herhaaldelijk slaan, o.a. met een riem", aldus Paul Van Tigchelt.
Herroeping probatie?
Het jeugdparket had inmiddels beslist dat het kind voorlopig niet meer bij moeder mocht verblijven. "Het belang van het kind staat uiteraard voorop. Sinds de aangifte van slagen verblijft dochter bij vader. De mama kan haar dochtertje elke week vier uur lang zien, maar dan wel onder toezicht van haar ex", zegt de procureur. En hij vorderde acht maanden cel en 550 euro boete. "Dat kan met probatie-uitstel zijn, maar dat zal afhangen van haar persoonlijk engagement. Als voorwaarden stel ik onder meer voor: een cursus 'Dader in-zicht' en Gezinsbegeleiding", zo nog Van Tigchelt.
En daar wrong dus het schoentje: de vrouw kon niet van harte beterschap beloven. Toch kwam het vandaag - met opschorting - tot een mild vonnis, onder de voorgestelde voorwaarden. Eigenlijk is er geen man over boord. Voorlopig mag de vrouw het meisje sowieso niet alleen zien, en mocht later blijken dat haar geloof het nog steeds haalt op onze normen en waarden, dan wordt ze gewoon gedagvaard voor 'herroeping probatie' in een nieuw proces.
Jan Heuvelmans
Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
Correctionele rechtbank
Media Services (http://www.mediaservices.be/)
