Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Lamine en elf andere topambtenaren gaan definitief vrijuit

ANTWERPEN

Voormalig stadssecretaris Fred Nolf, zijn secretaresse Nadia Andries en de geschorste adjunct-stadssecretaris Freddy Vandekerckhove zijn de enigen die zich voor de correctionele rechtbank zullen moeten verantwoorden in het dossier rond de kredietkaartenfraude. Elf andere topambtenaren waaronder de sinds bijna 3 jaar preventief geschorste korpschef Luc Lamine, hoofdcommissaris Luc Van Beylen en huidig stadssecretaris Roel Verhaert zijn definitief buiten vervolging gesteld. Dat heeft de Kamer van Inbeschuldigingstelling in Antwerpen maandag beslist. Het arrest was een doordruk van de beschikking van de raadkamer op 18 mei 2005.

In hun reactie waren de advocaten van Lamine - en heel even ook hun cliënt - bijzonder hard voor de onbegrijpelijke negatieve gedrevenheid van één bepaald onderzoeksrechter, van de staande magistratuur en van ‘een bepaalde pers’ in dit dossier. “Deze zaak had nooit deze proporties mogen aannemen. Gelukkig waren er de nieuwe onderzoeksrechter en de voorzitters van de raadkamer en de KIB om te redden wat er nog te redden valt. Ons rest er nu alleen nog de schade op te meten. Onze cliënt is meer dan duizend dagen door een hel gegaan. Gelukkig ervaart wie de hel gezien heeft het vagevuur als de hemel. Toch zullen we te gelegener tijd de rekening presenteren”, zegden, vrij vertaald, Piet Van Eeckhaut, Frank Van Leemput en Luc Lamine zelf.

Nabespreking

De geschorste korpschef deed een stap opzij toen hij, na een gesprek met Patrick Janssens, besliste zich niet kandidaat te stellen voor een nieuwe termijn. “Uit layauteit tegenover zijn korps. Maar hij blijft hoofdcommissaris en een flik in hart en nieren. Hij zal zijn plaats in het korps terug opnemen”, zeggen zijn advocaten. Zij beloofden daarover later meer uitleg te geven op een ‘nabespreking met die media die bewezen hebben een dossier objectief te kunnen benaderen’. Niks geen persconferentie dus.

Let wel: Van Eeckhaut en Van Leemput spraken alleen in naam van hun eigen cliënt. De elf anderen die buiten vervolging blijven, zullen zich daar best bij kunnen aansluiten. Dat is beslist niet het geval voor Nolf, Andries en Vandekerckhove. Zij blijven verwezen. Nolf en Vandekerckhove moeten zich trouwens nog verantwoorden in dat andere fraudedossier, dat rond de stads-vzw’s. Daarin werden ze vorige week woensdag verwezen.

UIT HET PAGIA-ARCHIEF

Op 18 mei 2005 besliste de Antwerpse raadkamer slechts drie van de 15 verdachte hoge ambtenaren door te verwijzen naar de rechtbank voor schriftvervalsing. Alleen voor Nolf, Andries en Vandekerckhove waren er aanwijzingen van bedrieglijk opzet, omdat de bedragen buiten proporties waren. De andere twaalf topambtenaren werden buiten vervolging gesteld. Volgens de raadkamer kan niet worden aangetoond dat zij de intentie hadden om te frauderen. Het parket tekende nog dezelfde dag beroep aan tegen de buitenvervolgingstelling van elf van de twaalf ambtenaren. Alleen voor Gerda Van den Hove gebeurde dit niet. Een vergetelheid wellicht.

Was de Visa-affaire in Antwerpen overtrokken? Eerst besliste het parket geen van de in opspraak geraakte politici langer te vervolgen; vervolgens oordeelde de raadkamer dat het overgrote deel van de verdachte topambtenaren niet met opzet hebben gefraudeerd. Het parket had graag de vijftien topambtenaren voor de strafrechter gebracht voor schriftvervalsing. Ze zouden ongeoorloofde uitgaven gedaan hebben met de kredietkaart die de stad hun ter beschikking had gesteld. Om van schriftvervalsing te kunnen spreken, moet de betichte echter ook de intentie hebben gehad om te frauderen. "De raadkamer oordeelde dat de meeste ambtenaren niet met bedrieglijk opzet hebben gehandeld, met uitzondering van Nolf, Andries en Vandekerckhove. Hun uitgaven waren buiten proportie", heette het.

De voorgeschiedenis

Begin februari 2003 doken in de media berichten op over een conflict bij de Antwerpse politie. Enkele hoofdcommissarissen verteerden het niet dat ze toevallig moesten ontdekken dat korpschef Luc Lamine Visa-kaarten voor representatiekosten uit de politiebegroting uitdeelde aan enkele acolieten. Ook drie topambtenaren van de stad, stadssecretaris Fred Nolf, zijn adjunct en de stadsontvanger, kregen een Visa-kaart uit de politiebegroting. Naar aanleiding van de mediaberichten opende het parket een onderzoek.

Het Antwerpse schepencollege nam op 13 maart 2003 collectief ontslag. Een aantal schepenen zouden met hun Visa-kaart van de stad uitgaven hebben gedaan die nogal een ruime invulling bleken te zijn van ’kosten eigen aan het ambt’. Korpschef Lamine en hoofdcommissaris Luc Van Beylen werden op 18 maart 2003 in verdenking gesteld voor verduistering, schriftvervalsing en knevelarij (het onrechtmatig innen van overheidsgeld). Lamine zou met zijn Visa-kaart lederwaren en vrouwenkleren gekocht hebben. Om de aankopen door het schepencollege te laten aanvaarden, zou hij vervalste documenten gebruikt hebben. Van Beylen zou de stadskaart gebruikt hebben tijdens een privé-reis. Het stadsbestuur schorste Lamine en Van Beylen voorlopig.

Een nieuw herschikt stadsbestuur trad op 9 mei 2003 aan, weliswaar nog onder het burgemeesterschap van Leona Detiège. Op 10 juli 2003 werd Patrick Janssens tot burgemeester benoemd, nadat was gebleken dat er geen bezwarende elementen tegen hem waren opgedoken in enkele gerechtelijke onderzoeken.

Macaber schaakspel

Luc Lamine kocht volgens het OM een dameshandtas, een minirok en een paar schoenen, terwijl de bonnetjes die hij binnenbracht een aktetas, een trui, een hemd en een paar sportschoenen vermeldden. Ook de kosten die hij op een politiecongres in Canada maakte, zou hij nooit hebben verantwoord.

De advocaten van Lamine, Frank Van Leemput en stafhouder Piet Van Eeckhaut, hebben steeds voorgehouden dat hun cliënt nooit de intentie had om te frauderen en dat hij zowel strafrechterlijk als tuchtrechterlijk onschuldig is. "Wij zijn de verplichte deelnemers aan een macaber schaakspel met als inzet de liquidatie van een hoofdcommissaris van politie. Macaber omdat een aantal pionnen onverzettelijk zijn en een deel van het schaakbord onbeschikbaar is gemaakt", luidde de ‘mededeling aan de geschreven pers’ van Frank Van Leemput na de behandeling van de zaak voor de raadkamer.

De Visa-kaart, rode draad in het hele dossier, was de verdachten ter beschikking gesteld om een meer doorzichtige afrekening mogelijk te maken van de voorgeschoten werkingskosten. Het feit dat ze dit moderne instrument gebruikten in het kader van een oude politieke cultuur, werd hun zwanenzang. Piet Van Eeckhaut stelde in ’De Standaard’ dat de rechten van de verdediging van zijn cliënt werden geschonden, onder meer door de georganiseerde en systematische perslekken in de fase van het geheim onderzoek. "Onze cliënt werd ten onrechte preventief en tuchtrechtelijk geschorst. Hij zal bij de werkgever zijn reïntegratie opeisen plus een schadeclaim indienen", kondigde hij toen al aan.

Geen ’travestiet als chauffeur van de baas’

De geschorste korpschef zou met zijn Visa-kaart persoonlijke spullen hebben gekocht. Zelf heeft hij altijd volgehouden dat de zaak fel overroepen is en hij houdt zijn onschuld staande: er was geen intentie om te frauderen of vals te spelen, en niemand werd financieel benadeeld doordat hij van een damestas een aktentas maakte, van een minirok een trui en een hemd, en van een paar schoenen een paar basketschoenen.

De relatiegeschenken waren bedoeld voor de echtgenote van zijn chauffeur, als compensatie voor de vele nachtelijke afwezigheden van haar man. Die was, in een periode waarin zijn baas door de Albanese mafia werd bedreigd, geen minuut van zijn zijde geweken en durfde niet alle overuren opgeven. "Om de man niet bloot te stellen aan grapjes over ’een travestiet als chauffeur van de baas’, liet ik te goeder trouw de facturen aanpassen. Ik heb mijn chauffeur behandeld zoals elke manager in een modern bedrijf dat zou doen", liet Lamine zich ontvallen in een periode dat hij nog vertrouwen had in de media die zijn carrière niet alleen gemaakt, maar ook gekraakt hebben.

Eind februari besliste KIB dat er bijkomend onderzoek moest komen in het onderzoek naar dat luik van de Visa-fraude. Zijn advocaten hadden, in het kader van de ‘Franchimont-fase’, bij de onderzoeksrechter twintig bijkomende onderzoeksdaden gevraagd. Die weigerde, op advies van het parket, de meeste daarvan maar werd dus door KIB teruggefloten.

Waar de KIB niét op inging, was de vraag van de voormalige korpschef om de dossiers in te kijken die indertijd tegen een aantal schepenen werden opgestart en geseponeerd. Lamine hoopte zo aan te tonen dat het gerecht in het beoordelen van de ambtenaren en de politici met twee maten en twee gewichten heeft gewerkt, maar dat vond de KIB niet zo’n goed idee.

Onverdachte bron

De Visa-kaarten werden door de stad ter beschikking gesteld van de topambtenaren maar werden gebruikt voor privé-doeleinden. Gazet van Antwerpen bracht een overzicht van wat, volgens het parket, deze verdachten zoal met hun Visa-kredietkaart hebben uitgericht. Hun onverdachte bron was Bart Van Lysebeth himself, die aan de Katwilgweg met de rode loper was ingehaald. Mogelijk was dit zijn laatste optreden. De man heeft zich kandidaat gesteld voor een functie bij het federale parket. Volgens bronnen in parketkringen neemt hij de niet verwijzing van Lamine & C° op als een persoonlijke nederlaag.

- Voor politie Korpschef Luc Lamine luidde de verdenking: verduistering en schriftvervalsing in openbare geschriften. Hij zou een dameshandtas hebben gekocht, een minirok en een paar schoenen. Op de bonnetjes die zijn binnengebracht waren dat respectievelijk een aktentas, een trui en een hemd als relatiegeschenk geworden. Lamine zou ook nagelaten hebben een afrekening binnen te brengen van een congres in Canada, terwijl hij daar wel forse ca. 5.000 euro voorschotten voor kreeg uitbetaald.

- Hoofdcommissaris Luc Van Beylen werd verdacht van verduistering. Hij zou zijn kaart hebben gebruikt voor etentjes en aankopen zoals de benzine van zijn auto en een hotelverblijf in Frankrijk, dit voor een totaalbedrag van een kleine 1.000 euro.

- Bij commissaris Willy Van Haerenborg luidden de verdenkingen verduistering en valsheid in openbare geschriften. Hij zou een bonnetje hebben binnengebracht voor een herenjas, daar waar het om een damesjas ging. De man was inmiddels echter overleden.

- Coördinator-personeel Paul Lannoy wilde het parket vervolgen voor verduistering. Drie keer zou hij een paar tientallen euro’s aan eten hebben besteed.

- Ook brandweercommandant Chris Addiers zou moeten terechtstaan voor verduistering van twee keer enkele tientjes voor dameskledij.

- Bij voormalig bestuursdirecteur Eddy Cop zou de verduistering gaan om enkele duizenden euro’s die werden besteed aan etentjes en aan de betaling van een ‘vest met pelskraag’. De man staat nog een ander fraudedissier te wachten: dat over het leegplunderen van de kas van de vzw Feestcomité. Hij is trouwens met de noorderzon verdwenen en is in Gambia een nieuw leven begonnen. Dat levert hem wellicht een bijkomende vervolging op wegens... bigamie.

- Bestuursdirecteur Eddy Schevernels werd ervan verdacht achttien keer privé uit eten te zijn gegaan. De verduisterde bedragen variëren van 32 tot 125 euro.

- Ook voormalig bestuursdirecteur Joris Sels stond op de lijst voor verduistering. Hij zou eten en kleding hebben betaald voor een beperkt bedrag.

- Bij oud-waarnemend secretaris Paul Thewissen ging de beweerde verduistering om twintig keer uit eten te zijn gegaan voor bedragen tussen 3,5 en 62 euro. Hij zou ook een fototoestel voor privé-gebruik hebben gekocht à 250 euro.

- Voormalig bestuursdirecteur Gerda Van Hove zou een reiskoffer hebben gekocht voor een verduisterd bedrag van 250 euro.

- Huidig stadssecretaris Roel Verhaert wilde het parket voor de rechter omdat hij zestien privé-etentjes zou hebben betaald met zijn Visakaart. Het ging telkens om 50 tot 500 euro.

- Waarnemend bestuursdirecteur Paul Van Steenvoort verduisterde volgens het parket een paar honderd euro: zes keer kocht hij op stadskosten boeken.

- Voormalig bestuursdirecteur Tuur Ceuppens zou dertien keer zijn gaan eten voor telkens zo’n 50 euro.

Drie topambtenaren hebben het dus wél te bont gemaakt:

- Bij voormalig stadssecretaris Fred Nolf luidde en luidt de verdenking eveneens verduistering, maar ook valsheid in openbare geschriften. Hij zou hebben geknoeid met zogenoemde premandaten: hij kreeg geld uit de kas en bracht daar later bonnetjes voor binnen. Wanneer hij bijvoorbeeld 500 euro kreeg, soupeerde hij daar 200 euro van op en zorgde dat hij voor het saldo ook bonnetjes binnenbracht. Dat kwam aan het licht omdat hij in één dag vier keer zou zijn gaan tafelen. De truc werd in totaal 27 keer toegepast met bedragen van 200 euro over 500 tot zelfs 550 euro.

- Nolfs secretaresse Nadia Andries zou geholpen hebben bij de schriftvervalsing door het fraudesysteem van haar baas op te zetten. Beiden wijzen met de vinger naar elkaar.

- De geschorste adjunct-stadssecretaris Freddy Vandekerckhove zou vier etentjes en enkele domme geschenken hebben verduisterd. Er is sprake van een muziekmobieltje dat hij voor een geboorte kocht. Zelfs voor de betaling van een doucheslang werd de Visa-kaart van de Stad gebruikt.

Drie verdachten ontsprongen eerder al de dans. Het gaat om

- Commissaris Willy Van Achteren, de man van het peper- en zoutvaatje. Hij kocht het voor de dochter van een zakelijke relatie. Het werd - ook al door alle heisa errond - niet voldoende geacht voor de vaststelling van fraude.

- Hoofdcommissaris Guido Dupont reisde met grote baas L. mee naar Canada. Hij gebruikte zijn kaart daar niet.

- De geschorste stadsontvanger Roger Bekaert blijft voorlopig buiten schot, maar wordt wel genoemd in andere dossiers. Hij verdween uit het Visa-dossier, omdat er zaken dubbel liepen met betichtingen in het Soma-dossier.

Jan Heuvelmans

Bron(nen):
PagiA-nieuwsgaring
Kamer van inbeschuldigingstelling (KIB)
PagiA-archief
Media Services (http://www.mediaservices.be/)

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons