Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Forumsessies: De burger sprak met Matthias Storme

Onlangs won Storme de Prijs voor de Vrijheid en werd daarmee door menig academicus gelauwerd voor zijn strijd voor de individuele (private) rechten. Die strijd kwam vooral tot uiting bij het aanvechten van de antidiscriminatiewet. Vorige week in het nieuws, nu in uw forum.
We hebben voor u de interessantste vragen van onze forumbezoekers en de daarbij horende antwoorden van Storme samengesteld hieronder. De vragen zijn dus niet gesteld door Politics-medewerkers, maar door forumbezoekers.

Bent u voorstander van de Vlaamse onafhankelijkheid? En hoe wilt u deze bereiken? Is referenda een mogelijkheid voor u?

Ik ben inderdaad voorstander van onafhankelijkheid voor Vlaanderen, als lidstaat van de Europese Unie. Ik vind niet dat de Vlamingen minder recht daarop hebben dan de 20 andere volkeren in Europa die dat hebben.

Geleidelijkheid of schokeffect is niet echt een tegenstelling - waar het op aan komt is elke gelegenheid die een stap vooruit is, ook te baat te nemen en klaar te zijn om indien de kans zich voordoet de grote stap voorwaarts te zetten en deze niet door onvoorbereidheid te missen.

Wat het referendum betreft: ik heb niets tegen een referendum over de boedelscheiding, op één voorwaarde: dat er dan ook over alle andere onderwerpen een referendum mogelijk is. Het referendum over de splitsing is het eerste en laatste dat Hans Van De Cauter ( BUB ) zal winnen, want alle volgende referenda zullen de kloof tussen Vlaanderen en Wallonië dusdanig vergroten dat het land toch uiteenvalt. De volgende keer verliest hij het dus.

Het huidige Vlaanderen lijkt op een Jacobijns model af te stevenen of is reeds het voorbeeld van een tamelijk sterk gecentraliseerd gewest. Is dit een goede evolutie of niet, en is het de taak van de Vlaamse Beweging ook hierop een antwoord te bieden? Moeten we de provincies of gemeenten meer bevoegdheden toekennen of laten we het best volgens het huidige systeem?
Ik heb al herhaaldelijk de mening uitgedrukt dat het niet de bedoeling kan zijn een Vlaanderen in te richten dat de Belgische ziekten zou behouden; dan zou het allemaal half voor niets zijn geweest (half heb ik gezegd, Hans, niet helemaal). Ik ben dus inderdaad voorstander van een Vlaanderen dat meer van onder naar boven wordt opgebouwd, een beetje naar het model van de Zwitserse kantons, zoals ik voor een flinke scheut directe democratie ben. Alleen zijn de Vlamingen jammer genoeg door eeuwen verkeerd bestuur op dit vlak een beetje afgestompt, vergeleken met de Zwitsers. Hervormingen zullen dus in stapjes moeten gebeuren. Bovendien kan Vlaanderen maar bevoegdheden naar de gemeenten en eventueel de provincies decentraliseren in zoverre het eerst meer bevoegdheden krijgt.
Een Zwitsers model van kantons is ook verdedigd door Paul Beliën in een interessant pleidooi in het tijdschrift secessie (zie http://www.secessie.nu) en in bepaalde opzichten ook in het partijprogramma van de N-VA. Inspiratie kan ook gehaald worden in Denemarken, waar de rol van de gemeenten zeer groot is, en ongeveer 30 % van het overheidsbudget autonoom door de gemeenten wordt beheerd (tegenover enkele luttele procenten bij ons).
N-VA wilt niet meer in discussie gaan met B-Plus, wat vindt u daarvan? Gaat u nu nog discussiëren met bv Ludo Dierickx?
Ik vind het volstrekt normaal dat een partij niet debatteert met iemand die haar als een criminele organisatie beschouwt. Criminaliseren betekent per definitie het debat weigeren. Indien BUB debat wil, zal ze dus eerst haar aanklacht moeten intrekken.
Dat voor de N-VA. Met wie ik persoonlijk in debat ga, zal ik zelf wel uitmaken. Een fair debat ben ik nooit uit de weg gegaan, als mijn agenda het toeliet, en onder voorbehoud dat de tegenstander mij persoonlijk niet criminaliseert natuurlijk.
Ons belastingssysteem zit volledig verkeerd in elkaar. Wat is uw idee omtrent de belastingen?

Ik ben stilaan ook voorstander van een lage flat-tax (allicht met hoge vrijstelling en een zeer brede belastbare basis). Voor zover die er niet zou kunnen komen, moet er minstens een gezinsquotiënt worden ingevoerd: alle gezinsinkomsten optellen en delen door het aantal gezinsleden, en dan pas de belastingvoet op elke breuk apart berekenen. Dat is dus mijn eerste prioriteit. Maar de vlaktaks is in Europa net zoals in de VS wel in opmars, steeds meer Midden-Europese landen voeren ze in en in Nederland wordt er al ernstig aan gedacht (de liberalen zijn alvast voorstander).

Gebrek aan vlaktkas leidt in elk geval tor enorme verspillingen: massaal worden inkomsten immers doorgeschoven om de progressiviteit af te vlakken. De fiscalisten worden er rijk van, maar de algemene welvaart stijgt er zeker niet door.

Betwist u de uitspraak van onze rechtstaat i.v.m. de veroordeling van het Vlaams Belang? Een uitspraak, die gesteund is op feiten, en voldoende werd beargumenteerd.
1. Dé uitspraak van onze rechtstaat" bestaat niet.
2. Het is mijn taak rechtspraak kritisch te becommentariëren. Ik word daar ten dele voor betaald en zou dus mijn plicht verzuim indien ik dat niet deed telkens wanneer ik dat nodig of gerechtvaardigd acht.
3. De lengte van een vonnis of arrest zegt niets over de kwaliteit ervan.
4. Het cassatie-arrest in deze zaak is manifest een flagrante schending van de wet. In vele Europese landen zou de partij die daarvan het slachtoffer wordt, door middel van een speciale procdedure tegen die cassatieraadsheren klacht kunnen indienen. Bij ons bestaat dat niet. Lees maar eens het striemend artikel van Frank Meersschaut in Tijdschrift voor bestuurswetenschappen en publiekrecht, januari 2005. Of voor wie iets van cassatietechniek afweet het artikel van H. Loevestein in 't Pallieterke van november 2004. Of het eveneens kritische artikel van de doorgaans zeer gematigde prof. Jan Velaers in de Gazet van Antwerpen enkele weken terug. Naast het scherpe artikel van F. Keuleneer over het Enron-syndroom van cassatie.
5. Dit alles belet niet dat de grootste verkrachting van de rechtsstaat in deze zaak niet door de rechter gebeurde, maar door de wetgever, althans de politieke tegenstanders van de betrokken partij.
6. Het is zeer gemakkelijk om te spreken over een veroordeling wegens racisme als men racisme extreem ruim definieert. Juitser zou zijn te spreken van een veroordeling wegens "het doen van voorstellen die volgens de opvatting van de rechter een niet objectief gerechtvaardigd onderscheid maken op grond van nationaliteit". Want dat is dus al strafbaar in dti land. Met dat criterium zouden zowat alle politici moeten veroordeeld worden. Jaarlijks worden er een hele reeks goedgekeurde wetten door het Arbitragehjof vernietigd omdat ze discriminerend zijn. Wetten die dus door de meerderheidspartijen werden goedgekeurd. Zij hebben dus niet alleen "discriminerende" voorstellen gedaan, ze hebben ze nog ingevoerd ook. Zijn die partijen dan niet a fortiori strafbaar ?
7. De fundamentele vrijheden kunnen natuurlijk beperkt worden op proportionele wijze bij wet, alleen zijn de aanvaardbare beperkingen verschillend naargelang de vrijheid waar het om gaat. De vrijheid van gedachte en geweten zijn voor mij absoluut, die van meningsuiting bijna absoluut, de andere al wat minder.
Let wel: we hebben het hier over vrijheid in de juridische zin, dus vrijheid van overheidsverbod. Dat betekent natuulijk niet dat elke meningsuiting die binnen die vrijheid moet vallen ook een fatsoenlijke mening is, of dat onfatsoenlijke meningen niet zouden mogen bestreden worden (geweldloos wel te verstaan).
Voor nadere uitwerking verwijs ik naar mijn Molinarilezing, waarvan een korte versie in de Standaard verscheen en een langere op mijn webstek.
Betekent vrije meningsuiting volgens u dat elke meningsuiting hoe onnozel ze ook moge zijn respectabel is?
Vanzelfsprekend niet. Tegenover de auteur van de mening is er altijd een minimum aan respect nodig, omdat het een mens is en de minimale menselijke waardigheid altijd moet gerespecteerd worden (wat niet belet dat sommige mensen respectabeler zijn dan anderen, of liever dat men sommigen respectabeler mag vinden dan andere). Maar de vrijheid van meningsuiting als juridisch begrip (zie andere draden van deze forumdiscussie o.a. op het einde van VB of N-VA) kan niet beperkt zijn tot respectabele meningen, omdat dit aan de overheid de bevoegdheid zou geven om elke mening die zij niet respectabel vindt te verbieden. Vrijheid van meningsuiting houdt natuurlijk ook niet in dat ik elke mening respectabel moet vinden. Zij berust juist op de tolerantie dat het beter is respectabele meningen te tolereren dan ze te verbieden. Zij belet ook niet dat burgers die meningen geweldloos mogen bestrijden en immoreel mogen noemen.
U bent tegen de Europese grondwet, waarom?

De belangrijkste gebreken zijn voor mij:

1. gebreken inzake de bevoegdheidsverdeling tussen Unie, lidstaten en regio's. De bepalingen die bevoegdheden toewijzen aan de Unie zijn veel te vaag en laten daardoor, naargelang de gevonden meerderheden, ongeveer alles toe op kosten van de kleine landen die niet zouden instemmen. De geschiedenis leert dat dit leidt tot een veel te groet centralisatie. Dit gebeurt sluipend omdat de meeste bevoegdheden zowel aan de Unie als de lidstaten toekomen. Maar je moet er wel bij zeggen dat de Unie voorrang heeft. Er is dus nauwelijks een voorbehouden domein voor de lidstaten en de regio's inzake wetgeving. Dit leidt automatisch tot verregaande centralisering, maar omdat het niet in 1 keer gebeurt, maar voortdurend, merkt men dat minder en kan men dat stoemelings doorduwen. Onder meer art.I-17, de zgn. flexibiliteitclausule, is een van de boosdoeners.
Deze constellatie ontneemt de volkeren in grote mate de mogelijkheid om hun eigen lot nog in handen te nemen, om soeverein eigen keuzes te maken op politiek, sociaal, cultureel vlak.

2. Er zijn veel te veel instellingen en er is veel te weinig duidelijke scheiding van machten en taken tussen die instellingen. Zo wordt vaak verteld dat het een grote stap voorwaarts is dat de Europese commissie politiek verantwoordelijk zou worden jegens het Europees Parlement. De ervaring leert dat juist daardoor parlementen veel minder te zeggen krijgen en slaaf worden van de meerderheid. Het Parlement is veel onafhankelijker wanneer het de regering niet kan doen vallen, maar wel kan dwingen om zich bij een meerderheid in het parlement neer te leggen (zoals in de Verenigde Staten). De grondwet charta op dit punt in de verkeerde richting.

3. het charter van grondrechten is een ramp. Door de overvloed van allerlei nieuwe grondrechten worden de échte grondrechten, namelijk de fundamentele vrijheden, ernstig uitgehold. Het charter gaat uit van de totalitaire idee dat de overheid gelijkheid moet scheppen in de samenleving en alle ongelijkheden tussen mensen moet bestrijden. Dat is een communistische tendens, onder meer in art. III-8. op basis daarvan worden wij stilaan een politiestaat, althans een repressiestaat. De essentie van elke fundamentele vrijheid is juist dat men binnen de grenzen daarvan aan de overheid geen verantwoording verschuldigd is over zogenaamde ongelijke behandelingen.
Helemaal absurd is de zogenaamde misbruikclausule in art. II-54, die het verbiedt om de vrijheden te gebruiken om gelijk welk zogezegd fundamenteel recht af te schaffen of in te perken. Ik mag dus volgens die grondwet niet meer de mening uiten dat ik betaalde vakantie nonsens vind, want die uiting is zogezegd een misbruik van de vrijheid van meningsuiting (gezien art. II-31). Ik mag de interpretatie die de fundi's aan bepaalde zogenaamde mensenrechten geven, niet meer in twijfel trekken zonder ene outlaw en misdadiger te worden. Ik mag onder die grondwet niet meer vertellen dat volgens mij het wel aanvaardbaar is om menselijk bloed te verkopen (strijdig met II-3, 2 c), dat een hoog niveau van consumentenbescherming geen goede zaak is (strijdig met II-3 , dat sociale zekerheid niet per definitie op dezelfde manier aan alle migranten moet worden toegekend (strijdig met II-34, 2°), dat voor sommige regels ene onderscheid moet worden gemaakt tussen EU-burgers en niet-EU-burgers, enzovoort.
Europa overtreedt verder flagrant de scheiding van kerk en staat, door een seculiere religie op te leggen aan iedereen en wie het met die nieuwe afgodendienst niet eens te degraderen tot tweederangsburger, zoals in de zaak-Buttiglione duidelijk gebleken is (zie mijn artikel op http://www.storme.be/buttiglione.html).

4. De wijze waarop de Grondwet wordt verkocht is schandelijk. Men doet als of de lidstaten die het bij de bestaande Unie willen houden en de grondwet verwerpen contractbreuk zouden plegen, terwijl het precies omgekeerd is: die landen willen gewoon de bestaande akkoorden respecteren en niet gedwongen worden tot een nieuwe overeenkomst waarmee hun bevolking niet instemt. Het zijn de andere lidstaten die door hun chantage contractbreuk plegen.
Dit hangt samen met de typische eigenschap van de politiek correcten: er is maar een juist antwoord en al wie daartegen nee zegt is een idioot of kwade. Men zal dus de bevolkingen die nee zeggen blijven doen stemmen tot ze ja zeggen (zoals men bij het Verdrag van NIce reeds heeft gedaan). Maar eenmaal ze ja gezegd hebben, zullen ze nooit meer de kans krijgen om nog neen te zeggen. Alleen dat is al een reden om zeker geen ja te zeggen, want daarmee maakt men zichzelf monddood.

Hoe denkt u over partijsubsidiëring?
Ik ben niet echt voorstander van partijfinanciering, maar vindt het ook niet onaanvaardbaar. Wat niet kan, is het huidige systeem van partijfinanciering gekoppeld aan een kiesdrempel van 5 % en gecombineerd met een enorme beperking om andere inkomsten te werven dan vanwege de overheid. Een vergelijkbare combinatie werd in Duitsland reeds ongrondwettig verklaard.
Deelt u de weerzin van N-VA voor directe democratie?
Het antwoord is duidelijk neen. Ik heb op het programmacongres destijds tegen die weerzin gevochten, maar het niet gehaald. Onder meer Bart de Wever was een verwoed tegenstander van directe democratie.
Laat ons verduidelijken: als we spreken van directe democratie bedoelen we allicht allemaal een gemengde democratie met zowel een volksvertegenwoordiging als volksstemmingen. Dat is een goed systeem. Ik heb denk ik nog nooit een argument gehoord tegen directe democratie dat geen argument is tegen de democratie tout court. Het fabeltje van simplisme is nonsens: als de mensen op een eenvoudige ja of een vraag nog niet in staat zijn zinnig te antwoorden, hoe zouden ze dan zinnig een keuze kunnen maken tussen personen, een keuze die nog véél moeilijker is. En welke irrelevante overwegingen zouden bij die keuze allemaal geen rol spelen ?
Een scheut directe democratie zou ons natuurlijk wel verplichten om het volk te betrekken, te informeren, "op te voeden" tot participatie, enz. - allemaal zaken die de politici liever niet willen. Misschien moeten we radicalere dingen proberen: het inkomen van politici afschaffen bv. ? (pin me hier niet op vast, 't is maar ene flodder).
Ook moeten we beseffen dat directe democratie veel genuanceerdere is dan de karikatuur die tegenstanders ervan maken. Ook in zijn vraagstelling. Niet natuurlijk als de vraag van boven opgelegd wordt. Maar op zijn Zwitsers: men zamelt handtekeningen in voor ene vraag of voorstel. Het parlement mag ene tegenvoorstel doet, dat mee ter stemming wordt voorgelegd. En de kiezers moeten niet of het ene of het andere goedkeuren, maar mogen ook 2x ja of 2x neen stemmen. Wat het meeste stemmen haalt, wordt wet.
Dit maar bij wijze van voorbeeld om aan te tonen dat er bij directe democratie vele nuances mogelijk zijn.
Een vraag die nogal veel gesteld wordt door bepaalde mensen is wat een Vlaming tot Vlaming maakt. Wat maakt volgens u de Vlaming tot Vlaming?
Die vraag kan natuurlijk op verschillende manieren begrepen worden. Wat de Vlamingen tot Vlamingen heeft gemaakt is de loop der geschiedenis - die heeft gemaakt dat een bepaalde groep mensen zich Vlamingen noemt, voldoende gemeenschappelijkheid, aanverwantschap en interactie beleeft om zich als tot hetzelfde volk behorend te beschouwen.
Die kenmerken zijn voor een deel relationeel en dus niet noodzakelijk echt verschillend van andere volkeren. Maar toch structureren ze een gemeenschap tot die gemeenschap die verschilt van andere volkeren of gemeenschappen.

Samengesteld door Thomas Heynderickx
Eindredactie: Brenda Lioris

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons