Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Forumsessies: De burger sprak met Caroline Gennez (sp.a)

"Waar Stevaert als voorzitter zijn pijlen meer richt op het binnenland, is het de taak van ondervoorzitster Gennez om zich meer te concentreren op Europa. Onlangs bewees ze nog slagkracht in huis te hebben door de publicatie van haar boek 'Beste Europa'. Hiermee wil ze enkele Europese aspecten in een ander daglicht plaatsen en daarmee ook de discussie op gang brengen."
Caroline Gennez, senator en ondervoorzitter voor de SP.A beantwoordde in ons forum zoveel mogelijk van uw vragen. Wij bundelen de interessantste voor u.
Lees verder...

"Waar Stevaert als voorzitter zijn pijlen meer richt op het binnenland, is het de taak van ondervoorzitster Gennez om zich meer te concentreren op Europa. Onlangs bewees ze nog slagkracht in huis te hebben door de publicatie van haar boek 'Beste Europa'. Hiermee wil ze enkele Europese aspecten in een ander daglicht plaatsen en daarmee ook de discussie op gang brengen."
Caroline Gennez, senator en ondervoorzitter voor de SP.A beantwoordde in ons forum zoveel mogelijk van uw vragen. Wij bundelen de interessantste voor u.

Enkele jaren geleden drong zich een vernieuwing op inzake politiek personeel waardor enkele oude, uitgebluste politici plaats moesten ruimen. Maar momenteel moeten zelfs veertigers wijken voor jong brutaal geweld, zodat hun ideeën en ervaring verloren gaan. Vervrouwelijking was eveneens een nood. Maar het kan toch niet dat mannen plaats moeten ruimen voor jonge deernen die minder bekwaam zijn?
Een goede socialistische partij koppelt ervaring aan vernieuwing, jong aan oud, stamboomsocialisten en syndicalisten aan progressieve groenen, vrouwen en mannen. Ik denk dat we dat doen: Staf Nimmegeers (priester, 63 jaar) lijkt me niet echt een onbenullige babe. Nochtans is dat ook een vernieuwingskandidaat, waar ik bovendien goed en graag mee samenwerk. Belangrijkste eigenschappen voor een goed politicus zijn volgens mij serieux, dossierkennis, communicatietalent, uitstraling... en het een kan niet onder het ander.

U hebt ooit gezegd: "ik wil niet gepensioneerd worden in de senaat…" Jonge politici hebben blijkbaar geen eergevoel meer wat hun beroep aangaat. Een goede politicus moet jaren rijpen en ervaring opdoen. Nu is het blijkbaar voldoende pol&soc te studeren… Moeten wij burgers lijdzaam toezien hoe onervaren politici, na onze belastingscenten verspild te hebben, het zonder enig schaamtegevoel afstappen? Vroeger was men politicus voor het leven, en daar was men fier op!
Ik heb inderdaad gezegd dat ik niet op pensioen wil in de senaat. Wat bedoel ik daar precies mee? België is een zeer ingewikkelde institutionele constructie met 6 regeringen en naar mijn bescheiden mening te veel parlementaire kamers. De senaat is sinds de St-Michielsakkoorden in permanente hervorming. Naar mijn gevoel doet de senaat te veel dubbel werk dat beter enkel door de kamer gedaan zou worden (2de lezing van wetsvoorstellen en -ontwerpen) en heeft ze te weinig formele bevoegdheid als controleorgaan van de regering (geen zeggenschap over de begroting). Ik vind het idee van reflectiekamer en ontmoetingsplaats tussen de gemeenschappen interessant, maar ik denk dat daar geen rechtstreeks verkozen senaat voor nodig is. Ik stel dan ook voor de senaat niet meer als permanente kamer te laten functioneren en enkel als ontmoetingsplaats tussen Vlamingen, Walen en Duitstalige Belgen. In theorie gaan we dan naar de afschaffing van de senaat in zijn huidige vorm. Ik vertel daarmee niets nieuws. Dit principe staat al in het marathonakkoord dat onderhandeld is in de marge van een verdere staatshervorming onder de vorige regering.
Mijn uitspraak heeft dus absoluut niets te maken met een gebrek aan respect voor onze instellingen, integendeel. Ik wil onze democratie doorzichtiger maken voor de kiezers en onze politici enkel zinvol en maatschappelijk nuttig politiek werk laten verrichten. Is dat geen nobele doelstelling, dan?

De oplossing van 1993 kon niet anders dan een overgangsoplossing zijn, om redenen die je eerder aanhaalde. Maar waarom zou je nog een extra ontmoetingsplaats voor de gemeenschappen maken?
1. Hebben we al niet genoeg overlegcomités, gemeenschappelijke gemeenschapscommissies en kernkabinetten waar die contacten evengoed nu al plaatshebben en op een veel efficiëntere manier dan in een grote assemblee met 'afgevaardigden van de gemeenschappen'?
2. Waar moet men zich op die ontmoetingsplaatsen in godsnaam mee bezighouden?
3. Is het te verantwoorden dat de leden van zo'n forum bezoldigd worden, terwijl de rechtstreeks verkozen senatoren al verhuizen naar de kamer en daar het equivalent van een staatsraad (rechter in de Raad van State)betaald worden ?

De senaat volledig afschaffen is vandaag gewoon materieel onmogelijk. De artikelen van de grondwet die daarvoor moeten gewijzigd worden, zijn door het vorige parlement niet voor herziening vatbaar verklaard. Als het kon zou mijn voorstel dus veel verder gaan.
Ik zeg in mijn voorstel tot hervorming van de senaat helemaal niet dat de rechtsreeks verkozen senatoren naar de Kamer moeten verhuizen. Dat hoeft niet noodzakelijk, of toch niet allemaal.
Een ontmoetingsplaatsen tussen de Gemeenschappen (niet permanent en bevolkt door regionale parlementsleden met een dubbelmandaat) kan zinvol zijn omdat we nu enkel het overlegcomité belangen- en bevoegdheidsconflicten laten behandelen. Dit is een orgaan op het niveau van de REGERINGEN, terwijl het zinvol zou zijn om ook een communautair debat te kunnen voeren op het niveau van PARLEMENTEN.

Hoe staat de SP.A tegenover fraude?
Elke vorm van fraude is volstrekt niet te tolereren. Fiscale fraude, belastingontduiking, boetes niet betalen, smeergeld aanvaarden. Kan niet, door niemand!!! Daarom maakt de sp.a een prioriteit van de strijd tegen de fiscale fraude en voerden campagne met de actie 'wisselgeld' voor een rechtvaardiger inning van belastingen en een strengere controle. We zijn trouwens niet te beroerd om ook de sociale fraude aan te pakken. Frank zet daar zijn tanden in. Nu Reynders en staatssecretaris Jamar nog meer aan het werk krijgen in de strijd tegen de fiscale fraude...

In je boekje breek je Europa af als zijnde niet sociaal en enkel economisch denkend te zijn. Karel van Miert zal het graag lezen. Hij heeft zich altijd ingezet voor Europa. Heeft hij dan alles fout gedaan? U wekt alleszins de indruk dat u het anders en beter had aangepakt.
Ik heb veel respect voor Karel Van Miert en andere socialistische voormannen die de EU mee vorm hebben gegeven. Wij, socialisten zijn de founding fathers van de Europese integratie: Paul Henri Spaak, Willy Brandt, Mitterand, Delors... Maar het is algemeen bekend dat Europa vandaag een economische en financiële reus is en een politieke dwerg. Zonder politiek tegengewicht voor de markt zal er echter nooit sprake zijn van echte sociale politiek. Dat willen we benadrukken. Bovendien is de democratische legitimiteit van de EU almaar beperkter geworden. Voor het eerst sinds de oprichting van de EU ziet, volgens de traditionele Eurobarometer, minder dan de helft van de Europeanen nog de meerwaarde van de Europese constructie in. Onbekend maakt blijkbaar onbemind. Gevaarlijk, want de EU initieert ondertussen al meer dan 60% van onze wetgeving. Vandaar dit Europaboekje. We willen de Vlaming duidelijk maken dat Europa wel degelijk over hem en haar gaat. Daarom zijn we een aantal maanden Vlaanderen rond getrokken en hebben mensen aan het woord gelaten over de invloed die de EU op hun dagelijks leven heeft. 15 concrete thema's komen aan bod: de liberalisering van het openbaar vervoer en de oorspronkelijke aanval op onze gratis bussen, de vrijmaking van de honoraria van de vrije beroepen -inclusief dokters!!!- en de druk op de betaalbaarheid van onze sociale zekerheid, het feit dat tewerkstelling in de sociale economie niet meer onbeperkt mag gesubsidieerd worden omwille van concurrentievervalsing, de subsidiëring van kernenergie via goedkope leningen wordt uitgebreid op een moment dat 6 Europese lidstaten beslissen om uit de kernenergie te stappen... Op dat soort vragen vragen we van Europa een antwoord. Terecht denk ik?

Na de parlementsverkiezingen van vorig jaar kreeg SP.A Mechelen een gecoöpteerd senator. Het werd echter niemand van Mechelen, zoals de mensen verwachtten. Nee, Stevaert koos de Limburgse Caroline Gennez (Sint-Truiden). Om dit mandaat op te nemen moest u naar Mechelen verhuizen. Ik kan mij voorstellen dat SP.A Mechelen daar niet gelukkig mee was, maar moest buigen voor de wil van Stevaert. Mag zo'n partij, waar één man beslist wie er na de Senaat mag, zich wel democratisch noemen?
Ik ben gecoöpteerd senator voor de SP.A. Bij de senaatsverkiezingen behaalde ik van op een zeer onzichtbare 3de opvolgersplaats meer dan 23.000 voorkeurstemmen. Dat resultaat moet blijkbaar opgevallen zijn, want het voltallige nationale partijbureau heeft toen beslist mij voor coöptatie voor te dragen. De SP.A had op basis van onze verkiezingsuitslag recht op 2 coöptaties, en ik ben 1 van de 2. Ik denk dat de wijsheid en motivatie van het partijbureau was dat ik als jongerenvoorzitter van Animo een bloeiende, groeiende en open politieke jongerenorganisatie heb gemaakt. Het ledenaantal groeit en het moet de ambitie zijn van elke politicus om zoveel mogelijk mensen, jong of oud, bij de politiek te betrekken. Exact hetzelfde wat ik nu als ondervoorzitter van sp.a probeer te doen.
En dan de verhuis naar Mechelen. Als mens en als politica is het altijd moeilijk om je thuisbasis achter te laten. Maar in St-Truiden staat het socialisme al sterk en in Mechelen hadden we dringend nieuw bloed nodig om de eens zo roemrijke afdeling uit het slop te halen. Ik ben een positief mens, hou van een uitdaging en daarom heb ik de opdracht aanvaard. Ik ben trouwens niet het type politica dat tegen de mensen werkt. Aangekomen in Mechelen ben ik werkelijk met iedereen binnen en buiten de partij gaan praten (iets wat ze hier helaas niet meer deden). Voor mij is iedereen die wil meewerken aan een positief socialisme in Mechelen welkom. Oud en nieuw, autochtoon en allochtoon... En het begint te lukken. We hebben een nieuwe ploeg, voeren actie en kijken het huidige stadsbestuur op de vingers, ikzelf doe samen met de wijken wandelingen in heel Mechelen. Elke Mechelaar moet de kans hebben om mij te leren kennen, aan mijn mouw te trekken en mij te inspireren...

Zou je het kunnen dat jullie protest tegen het stemrecht enkel een tactische oorzaak heeft?
Stemplicht is de beste manier om als politicus zicht te hebben op wat de hele samenleving, en dus àlle kiezers, vinden van het gevoerde beleid. Stemplicht is nog altijd de beste garantie voor een zo compleet mogelijke vertegenwoordigende democratie. Politici moeten namelijk luisteren naar de signalen die de mensen ons sturen om onze actie op af te stemmen. Voorbeelden in landen waar er stemrecht is, wijzen namelijk uit dat vooral de laagstgeschoolden en zwakkeren niet meer gaan stemmen. Het gevaar is dan dat de politiek zich voornamelijk tot hogere en middenklassenkiezers richt en geen rekening houdt met alle lagen van de bevolking. Als socialist kan ik dat niet tolereren. Bovendien vind ik dat het niet echt te veel gevraagd om als kiezer je mening te geven. In een goed draaiende samenleving zijn er nu eenmaal rechten én plichten. Of denk je als we bestingrecht zouden invoeren dat de overheid nog veel middelen zou overhouden voor sociale zekerheid, openbaar vervoer en Bovendien is het dringend tijd dat we mensen al van jongsaf aan betrekken bij en informeren over politiek. Daarom heb ik altijd gepleit voor politiek vorming op school. Dan stem je vanaf je 18de bewust!

Met welk geld wordt het gratisbeleid mogelijk gemaakt?
Wie betaalt er voor gratis onderwijs, voor het gebruik van onze autowegen, voor onze degelijke gezondheidszorg? Wij allemaal samen, naar draagkracht en vermogen. Gratis bestaat uiteraard niet, maar waarom zouden we mensen 2 keer vragen te betalen? De trein laten rijden is niet goedkoop en als we de NMBS enkel zouden laten draaien op de inkomsten uit de ticketverkoop zouden er niet veel treinen reizen. De kostprijs die de reiziger betaalt is maar een minimaal aandeel van de werkelijke kost. Toch willen we het spoorvervoer bevorderen ipv ontmoedigen. Hoe kan dat? Door het aanbod te verbeteren, de kwaliteit te verhogen en de toegankelijkheid voor iedereen te bevorderen. En dat kan door de trein gratis te laten rijden. Daarom is het onze plicht als socialist om iedereen zo goedkoop mogelijk van een aantal basis gemeenschapsvoorzieningen te laten genieten: onderwijs, openbaar vervoer, gezondheidszorg (met remgeld), zorg...

Een tijdje geleden deden de geruchten de ronde dat ons ( niet alleen westers) grondstoffenverbruik niet meer lang houdbaar kon zijn. De voorraad van drinkbaar water zou aan het slinken zijn en de mogelijkheid zou bestaan dat er binnen x aantal jaren geen drinkbaar water meer ter beschikking is. In hoeverre is dit waar en wordt er iets ondernomen om deze toekomstige ecologische ramp aan te pakken?
Er is gigantisch veel water op de wereld, alleen is daar voor de mens slechts 0,6 % bruikbaar van. De rest is zout of onbereikbaar. Meer dan 1 miljard mensen drinkt onveilig water, 40 % van de mensen hebben geen behoorlijk sanitair. Geen wonder dat er jaarlijks miljoenen dood gaan aan water! Dat zijn natuurlijk vooral kinderen. Water is de eerste oorzaak van sterfte en ziekten. Het probleem is natuurlijk niet over alle mensen verdeeld. De arme landen hebben tekort aan water, de rijke landen morsen ermee. Ze gebruiken er te veel, maar ze vervuilen ook ontzettend. En de vervuiler is niet alleen de industrie. Ook de huishoudens leveren een meer dan serieuze bijdrage aan de vervuiling. Water dreigt steeds schaarser te worden. Men verwacht dat tegen 2050 twee derde van de wereldbevolking moeilijkheden zal ondervinden om aan water te geraken. Water dreigt dan ook steeds meer de inzet van oorlogen te worden. Vandaag gebruikt Israël water al in het conflict met de Palestijnen. Nog een aantal andere landen twist om water. Dat kan alleen maar erger worden. Water wordt op termijn misschien wel belangrijker dan olie. "Blauw goud" is niet voor niets de titel van een belangrijk boek over de problematiek. De auteurs houden een heel terecht pleidooi tegen de privatisering van het water. Water is een basisbehoefte, men mag het niet overlaten aan de bedrijfswereld. Water is een gemeenschapsgoed, zeggen de socialisten. Ook Ricardo Petrella ziet water als een eigendom van de aarde. Hij wil komen tot een wereldcontract over water, dat gebaseerd is op twee principes: iedereen moet een basistoegang tot water krijgen en water moet op een duurzame en solidaire basis beheerd worden. Dat vindt ook SP.A en met ons heel wat NGO's en de hele derdewereldbeweging via de campagne van 11.11.11.

Hoe staat de SP.A nu tegenover de Europese grondwet?
SP.A heeft van in het begin de oprichting van de conventie toegejuicht omdat we volledig akkoord gingen met de oorspronkelijke doelstellingen: de burgers dichter bij het Europese project en de Europese instellingen brengen, structuur geven aan de politieke instituties in de uitgebreide Unie en van de EU een stabiliserende factor op wereldvlak maken. De SP.A -en wel bij monde van conventielid Anne Van Lancker- heeft in de conventie een niet aflatende strijd gevoerd voor een socialer Europa en de neerslag daarvan in de ontwerpgrondwet. Het ontwerp dat nu ter goedkeuring van de IGC (staats- en regeringsleiders) voorligt, is voor ons een eerste stap in de goede richting voor de verdere uitbouw van de EU maar is tegelijk het 'minimum minimorum'. Wat is er volgens ons goed in het voorstel: het bundelen van de verschillende verdragen en het afdwingbaar maken via een echte grondwet. Het garanderen van een aantal belangrijke grondrechten, het Europees burgerschap, het volksinitiatief waardoor 1 miljoen Europeanen een punt op de Europese agenda kunnen zetten, de erkenning van sociale en ecologische grondrechten. Probleem is evenwel dat aan het sociale luik vooral lippendienst wordt bewezen, terwijl er voor het economische en monetaire luik van de grondwet duidelijk afdwingbare criteria zijn vastgesteld die de lidstaten effectief verplicht worden om na te leven. Zo hadden wij een Europees bestaansminimum voorgesteld, maar dat is er niet gekomen. Nochtans zijn het nu net de sociale (en ook institutionele afspraken zoals het aantal commissarissen, de herziening van de unanimiteitsregel...) die aanleiding geven tot het meest discussie tussen de verschillende landen. Als er op sociaal vlak een afzwakking komt van wat er nu in de grondwet staat, hoeft het voor ons niet. We zullen blijven ijveren voor een politiek en socialer Europa dat nog beter is voor de mensen, dan het vooral economische Europa van vandaag.

Onlangs werd er in Limburg gediscussieerd om de speciale kinderopvang(de kinderopvang zeer vroeg of laat) met dienstencheques te regelen. Een categorie B werknemer (zonder tijdslimiet per opdracht) kan dus opgetrommeld worden voor 1 uur in de vroege ochtend of avond. Ik heb toch vragen over het ontbreken van enige sociale doelstelling in het verhaal, zo wordt categorie A werknemer (uit sociale doelgroep) als prioriteit beschouwd, maar nergens staat verduidelijkt wat die prioriteit inhoudt. Onze gemeente betaalt vijf mensen die de kinderopvang verzorgen, waarbij de Vlaamse overheid één personeelslid subsidieert. Als men het geld voor kinderopvang aan de gemeenschapsvoorzieningen zou geven in plaats van individueel uit te keren, zou men dus een veelvoud van kinderen kunnen helpen. De Raad van State heeft hierover een negatief advies gegeven, dat minister Landuyt naast zich neerlegde en "overdreven conservatief" noemde. Ondertussen is het voorstel om dienstencheques ook toe te passen in de kinderopvang goedgekeurd. Ik heb toch enkele bedenkingen hierbij. Vooreerst hebben dienstencheques geen sociale doelstelling, het maakt niet uit welke personen je in dienst neemt. Het is dus geen tewerkstellingsmaatregel zoals bijvoorbeeld een sociale werkplaats. Daarnaast stoort het mij dat interim-bureaus gedurende 2 jaar mogen experimenteren met kinderopvang en na 2 jaar een volledige erkenning kunnen verkrijgen. De bestaande kinderopvang krijgt ter compensatie een snoepje, maar we zouden veel verder geraken als al het geld in de bestaande kinderopvang werd geïnvesteerd. Dienstencheques blijven echter duurder voor de staat dan de reguliere kinderopvang(zoals blijkt uit een studie van VVSG). Zou jij je kinderen of grootmoeder willen laten verzorgen door een interimmer? Ervaring kunnen zij niet meteen opdoen, aangezien er geen minimumduur gesteld is aan hun interim-contract (Men kan dus bijvoorbeeld maar 1 uur per maand als dienstenchequer werken, als categorie B werknemer.)
Een opleiding hebben ze ook niet gehad, en je kunt je ook vragen stellen bij de 'roeping' die de huidige kinderopvangers en zorgverleners toch gevoeld hebben bij de keuze van dit beroep.

Binnen de Vlaamse regering werd er inderdaad onlangs een akkoord bereikt omtrent kinderopvang.
Het aanbod aan kinderopvang wordt groter door een extra investering van 4 miljoen euro in de sector. Daarnaast komt er een aanvullend systeem met dienstencheques (buiten de reguliere uren). Die kunnen ervoor zorgen dat de opvang ter plaatse kan gebeuren.
Belangrijk: bij de uitbreiding via dienstencheques staat een kwaliteitscontrole door Kind en Gezin centraal. Die organisatie wordt de poort van het systeem: uitzendbedrijven en andere privé-spelers mogen zich op de markt van de kinderopvang wagen, maar ze worden vooraf door Kind & Gezin begeleid en erkend, en nadien gecontroleerd. Nieuwe organisaties zullen in een eerste fase van twee jaar een experimentele erkenning krijgen. Na een evaluatie kan de vergunning definitief worden. Uitzendbureaus krijgen de mogelijkheid om onder strikte voorwaarden een experiment via dienstencheques op te zetten. Daarbij wordt het experiment beperkt tot één stad en tot een periode van 2 jaar. Als de erkenningsvoorwaarden niet worden nageleefd, heeft de minister van Welzijn altijd de kans om de erkenning in te trekken.
Het gaat wel degelijk om een sociale doelstelling, namelijk de creatie van jobs. Er is niet direct bepaald of de jobs prioritair toe zullen komen aan categorie A werknemers (werknemers met een aanvullende uitkering van de RVA of het OCMW) of categorie B werknemers (alle andere werknemers).
In de praktijk zullen deze jobs echter voornamelijk naar categorie A werknemers gaan. Na zes maanden krijgen zij een contract van onbepaalde duur, minstens halftijds! Op deze manier worden uitkeringstrekkers op een duurzame manier ingeschakeld op de arbeidsmarkt.
Categorie B werknemers krijgen na drie maanden een contract van onbepaalde duur, er wordt geen minimum te presteren uren opgelegd. Dit om ervoor te zorgen dat mensen die slechts gedurende enkele uren per week willen bijklussen hiertoe wettelijk de mogelijkheid krijgen. Op deze manier worden heel wat zwarte jobs, 'wit gemaakt'.

Samengesteld door Bert Fraussen

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons