Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Forumsessies: De burger sprak met Gerolf Annemans (Vlaams Blok)

"Deze gewezen journalist voor onder meer het Pallieterke heeft al heel wat dienstjaren. Hij draagt de politiek een warm hart toe en komt al jaren na elkaar met een sterk resultaat aandraven voor het Vlaams Blok. Hoe hij het steeds blijft voor elkaar krijgen kan u ook hem vragen tijdens de komende 7 dagenÖ"
Gerolf Annemans, fractieleider in de kamer voor het Vlaams Blok was van 15 tot 21 op ons forum. Wij bundelden voor u de interessantste vragen en antwoorden.
Lees nu...

"Deze gewezen journalist voor onder meer het Pallieterke heeft al heel wat dienstjaren. Hij draagt de politiek een warm hart toe en komt al jaren na elkaar met een sterk resultaat aandraven voor het Vlaams Blok. Hoe hij het steeds blijft voor elkaar krijgen kan u ook hem vragen tijdens de komende 7 dagenÖ"
Gerolf Annemans, fractieleider in de kamer voor het Vlaams Blok was van 15 tot 21 op ons forum. Wij bundelden voor u de interessantste vragen en antwoorden.

Welke punten blijven er eigenlijk nog over van het 70-puntenplan?
Er zou toch in gesnoeid zijn.
Is snoeien voldoende of heeft het al lang wortel geschoten?


Het zeventigpuntenplan is nooit een programma-onderdeel van het Vlaams Blok geweest. Het was een PLAN en wilde het debat aanzwengelen m.b.t. de mogelijke begeleide terugkeer van vreemdelingen. Ondertussen is het zeventigpuntenplan niet meer actueel, omdat het niet kan worden samen gelezen met onze actuele standpunten, vervat in de brochure: 'Vreemdelingen: aanpassen of terugkeren.' Het Vlaams Blok is een politieke partij en moet prioriteiten stellen. Inzake de vreemdelingenproblematiek is dat het vrijwaren van de politieke rechten van staatsburgers, het afdwingen van een totale, waterdichte immigratiestop en een effectief repatriŽringbeleid voor illegalen en uitgeprocedeerde asielzoekers.

Denkt u niet dat de stijl die jullie hanteren op manifestaties en congressen andere partijen niet echt zint om met zo'n partij samen te werken? Begrijpt u dat op sommige vlakken constructiever of genuanceerdere uitspraken misschien gewenster zijn dan het eindeloos herhalen van dezelfde slogans en bijvoorbeeld borden over heel Antwerpen hangen met daarop de compleet desinformerende, ongenuanceerde en foute redenering "geen stemrecht voor vreemdelingen"?
Wel... 'Geen stemrecht voor vreemdelingen' betekent uiteraard: 'geen stemrecht voor niet-staatsburgers.' Maar goede politici proberen een duidelijke inhoud te integreren met een consequente en heldere vormentaal. Net zoals ons ijzersterk logo, is het woord 'vreemdelingen' zo een van onze handelsmerken. Tot spijt van wie het benijdt. De schroom om de zogenaamde 'rauwheid' van ons discours is niet spontaan gegeven, ze is opgelegd door de politiek in dit land. Door ons te verplichten een omzwachteld taalgebruik te bezigen voor dezelfde hete maatschappelijke hangijzers, trachten ze ons te doen lijken op andere politieke partijen om ons zo de wind uit de zeilen te nemen. Vergelijk ook de pogingen om steeds maar 'strekkingen' en 'ruzies' in het Vlaams Blok te ontdekken.

Wij stappen met een breekpuntenprogramma naar de andere partijen. Wij laten niet elke onderhandeling open, maar willen in de eerste plaats trouw zijn aan het vertrouwen van onze kiezers in ons.

Op welk onderzoek of op basis van welke gegevens het Vlaams Blok zich baseert om te stellen dat het onveiligheidsgevoel in hoofdzaak en zelfs uitsluitend een gevolg is van (stijgende) criminaliteit?
Onveiligheid kan inderdaad nooit een gevoel zijn. Enkel objectieve onveiligheid (en veiligheid) bestaat. Daarom vermijdt het Vlaams Blok zoveel mogelijk te spreken over een onveiligheids*gevoel*. En inderdaad, het gevoel van onbehagen bij de mensen is niet enkel te herleiden tot de criminaliteit. De wortels zitten veel dieper. Als nationalist zeg ik: in een verstoord gemeenschapsgevoel van de Vlamingen. In Nederland is er een harde aanpak bezig tegen criminaliteit. Maar of er nu veel criminaliteit is of weinig: de zelfmoordcijfers in Nederland liggen beduidend lager dan in ons land.

Met alle respect, maar dat deze bewering absoluut onjuist is, kan met een doodeenvoudig en banaal voorbeeldje worden aangetoond:
Arachnofobie, er zijn hopen mensen die een hevige angst hebben voor spinnen. Een compleet nergens op gestoelde vrees en niet meer of minder dan een (onterecht) idee dat zo'n spin gevaarlijk zou kunnen zijn. Een dagdagelijks voorbeeld van een gevoel van onveiligheid/gevaar zonder dat er objectieve gronden aanwezig zijn om zich onveilig te voelen!

Vrees voor spinnen of ziektekiemen vind ik, met alle toestemming, onvergelijkbaar met de agendering door het volksongenoegen van prangende maatschappelijke problemen! Maar we zijn al 'ns met mestkevers vergeleken en dat hebben we omgekeerd in een eretitel!

Samenleven van mensen gaat steeds over gedeelde kenmerken. Beleid heeft steeds te maken met het verzoenen of aanpassen van kenmerken. Het kan niemand worden kwalijk genomen dat hij of zij zich vervreemd voelt, indien hij of zij steeds minder kenmerken deelt met zijn of haar buurtbewoners. Het Vlaams Blok wil dat herstellen. En uiteraard is criminaliteitsbekamping een voorstel dat de vrijheid van handelen van fatsoenlijke burgers wil herstellen.

Gemeenschapszin, 'de warmte en het geluk in ons leven en ons volk' herstellen - daartoe moet de Belgische Unie uiteindelijk worden ontbonden en Vlaanderen zijn plaats als onafhankelijke staat innemen in de EU.

Hoe staat het VB tegenover het bevorderen van de economie, de aanpak van het mobiliteitsprobleem en milieubeleid?
Het Vlaams Blok is geen pleitbezorger van voorstadsnetten (netwerken van openbaar vervoer, vooral en in de eerste plaats dienstig aan woon-werkverkeer tussen de residentiŽle gemeente en de werkplek), die de stadsvlucht in de hand dreigen te werken. Zij werken de verstedelijking en de stadsvlucht in de hand. Bovendien werkt zo'n net rond Brussel de verfransing van Vlaams-Brabant in de hand. De bestaande infrastructuur dient te worden verbeterd. Dat betekent ook dat de aansluiting van bus-op-treinverkeer dient te worden geoptimaliseerd en overstapparkings voor wagens moeten worden aangemoedigd.

Graag merk ik hier op dat goederenvervoer langs het spoor de Vlaamse wegen effectief zou kunnen ontlasten. Het Vlaams Blok eist de splitsing van de NMBS voor broodnodige aansluitingen van het spoor op de Vlaamse nijverheid.

Het Vlaams Blok wil in de eerste plaats een investeringspolitiek die de kwaliteit en de kwantiteit van het huidige openbaar vervoer versterkt. Het openbaar vervoer mag niet verlamd worden door partijpolitieke aanwervingen. Investeringen in het openbaar vervoer dienen enkel om de kwaliteit van ervan te verhogen. Voor de NMBS zullen rendabele investeringen pas mogelijk zijn na splitsing in een Vlaams en een Waals net. Ik vind dat de HST niet prioritair is.

Het Vlaams Blok eist een verbetering van de treinverbindingen tussen de grote steden en ook tussen de gemeenten die nog amper door een trein worden aangedaan. De frequentie van het openbaar vervoer moet verhogen.

Ik kies voor ernstige prijsverlagingen en een verhoging van de bestaande vervoerskwaliteit. Wij zijn tegen gratis vervoer omdat gebruikers toch een zekere financiŽle verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun vervoer moeten nemen. De alles-is-gratis-mentaliteit kan volgens mij aanzetten tot onverantwoordelijk gedrag.

In het privatiseringsdebat heb ik steeds gekozen voor een pragmatische houding. Het is niet zo dat overheidsbedrijven per definitie slechter of beter presteren dan private bedrijven. Privatisering heeft enkel zin als een deel overdreven bureaucratie en administratieve logheid verdwijnt en vooral als de dienstverlening aan de klant verbetert. Anderzijds moet nagegaan worden of er al dan niet een essentiŽle overheidstaak in het geding is. Het spoorvervoer blijft best een overheidsdienst. Het voorbeeld van de private Britse spoorwegen strekt m.i. niet tot navolging.

Milieu dan. Wij willen dat de aftrekbaarheid van milieumaatregelen voor bedrijven opnieuw wordt ingevoerd. Het Vlaams Blok bepleit meer fiscale aftrekbaarheid voor bedrijven van Beste Bruikbare Technieken (bbt's) om milieuverontreiniging te voorkomen. Wij willen echter niet in ecofundamentalisme vervallen en de concurrentiepositie van onze KMO's ondergraven. Alle milieutechnieken moeten bijzonder goed wetenschappelijk onderbouwd zijn en enkel maar worden geÔmplementeerd na diepgaand internationaal vergelijkend onderzoek van gebruik van milieutechnieken.

Het afbouwen van kernenergie vind ik onverantwoordelijk en hypocriet. Er zijn momenteel niet voldoende alternatieve energiebronnen. Het enige alternatief zou zijn opnieuw massaal elektriciteitscentrales te bouwen op olie en steenkool, maar die zijn vervuilender dan nucleaire centrales. Bovendien vergroot daardoor onze afhankelijkheid van de instabiele oliestaten in het Midden-Oosten. Om de sluiting van de kerncentrales op te vangen, probeert men nu contracten te sluiten voor de aankoop van elektriciteit in Frankrijk, die wťl met kernenergie wordt opgewekt. Ook dat dossier is dus slechts een politieke goocheltruc!

Tot slot (ik ben niet exhaustief geweest): geen gesjoemel met 'schone lucht!' Kyoto dreigt een communautaire patstelling tussen WalloniŽ en Vlaanderen te creŽren. De Walen laten nu al weten dat ze niet solidair willen zijn met de Vlamingen. Dus verder regionaliseren is de boodschap. Het is vooral een bevoegdheidsconflict, op te lossen met de volledige overheveling van de bevoegdheden naar de deelstaten. Het is immers niet enkel een ecologisch, maar ook een economisch probleem.

Vroeger hebt u eens gezegd dat u liever een unitair BelgiŽ wil dan een links BelgiŽ. Zegt u dat nog altijd vandaag als u zou moeten kiezen?
Ik heb gezegd dat we nu in een links BelgiŽ leven, dat ik een rechts BelgiŽ een verbetering zou vinden, maar dat een links Vlaanderen beter zou zijn en het Vlaams Blok voor een rechts Vlaanderen zal zorgen.

Wat vindt u van volgend compromis: een rechts unitair BelgiŽ waarin de Vlamingen hun numerieke meerderheid doordrukken?
Politiek is de kunst van het mogelijke. BelgiŽ bestaat maar bij gratie van de oppositie tussen een eerder behoudsgezind en liberaal Vlaanderen enerzijds en een progressief en socialistisch WalloniŽ anderzijds. De reŽle macht is in handen van de Franstaligen, wat ertoe leidt dat de progressieven en de armlastige Walen zichzelf telkenmale trachten te overleven en zich daarbij opsluiten in een ivoren toren. Dat is de realiteit. Een onafhankelijk en rechts Vlaanderen is de uitdrukking van hetzelfde: de wil van het Vlaamse volk. Dus een links onafhankelijk Vlaanderen is politiek ondenkbaar, net zoals een rechts WalloniŽ of een BelgiŽ dat de taalwetten respecteert in Brussel. Ik kan op uw vraag geen antwoord geven, vermits ze niet politiek is. Eerder Vlaamsgezind is hetzelfde als eerder rechts. Uiteraard bestaan er linkse nationalisten. Zij hadden op welbepaalde momenten in welbepaalde omstandigheden grote verdienste. Maar zij zijn de uitzonderingen die de regel bevestigen. Rechtse koningsgezinde belgicisten vertegenwoordigen ook nog enkel maar zichzelf. Zij zijn politiek machteloos.

Wat is uw standpunt inzake de Europese uitbreiding? Bent u tegen, of zijn ze gewoon er veel te vroeg bij gekomen? En waarom heeft het Vlaams Blok er zo weinig publieke actie rond gevoerd?
Het Vlaams Blok zal in aanloop naar de EU-verkiezingen op 13 juni voor de eerste keer een verkiezingsprogramma hebben, waarin een gans volume (een boekje) wordt gewijd aan onze visie op Europa. Ondertussen brachten we een brochure uit tťgen de toetreding van Turkije tot de EU.

Na de toetreding van tien nieuwe landen op 1 mei 2004 telt de EU 25 lidstaten. Ik ben van mening dat deze uitbreiding te massaal is en veel te snel gebeurt. De EU groeit zo uit tot een moloch die niet langer in staat is om goede beslissingen te nemen voor alle lidstaten. Door de grote verscheidenheid in welvaartsniveau en culturele kenmerken lijkt het me waarschijnlijk dat de conflicten in de schoot van de EU enkel maar zullen toenemen. Het Vlaams Blok betreurt dat dit de steun voor de Europese gedachte bij de inwoners van Europa niet zal doen toenemen. Slechts een intergouvernementeel en subsidiair opgebouwd Europa kan volgens mij soelaas brengen en een reŽle meerwaarde bieden voor vrede en welvaart op dit continent in de 21ste eeuw. Het Vlaams Blok pleit voor een uitbreiding van de EU in fases. Voor het Vlaams Blok moet de uitbreiding van de EU bovendien beperkt blijven tot de volkeren die tot de Europese cultuurgemeenschap behoren. Turkije en de Maghreb-landen behoren niet tot deze cultuurgemeenschap. De aanvaarding van Turkije als kandidaat-lidstaat is daarom een verkeerde beslissing.
Bovendien eis ik het recht van de Vlamingen op om zelf te beslissen met wie zij solidair wensen te zijn. Wij willen wel solidair zijn met de Walen, maar dan tegen onze voorwaarden. En tegen een aantal voorwaarden willen wij ook met de Catalanen en met de Oostenrijkers solidair zijn! En onze solidariteit hoeft niet te stoppen aan de grenzen van de EU. Maar de solidariteit wordt dan 'bedongen' tegen andere voorwaarden, voor bv. Turkije en Japan.

In haar verkiezingscampagne vorig jaar maakte het Vlaams Blok gewag van een financiŽle transfer van 11 mld euro. Zou u mij kunnen vertellen waar u zich daarvoor op baseert? Mij zijn enkel de studies van KBC (5,5 mld) en de Leuvense uit de jaren 80 (3mld euro per jaar voor de afbouw staatsschuld)
Een tweede vraag betreft hoe u dan de Vlaamse onafhankelijkheid in de praktijk ziet. Moet Vlaanderen zich unilateraal afscheiden, is dit mogelijk? Of moet u zich beperken tot een parlementair compromis, met allicht steunmaatregelen aan WalloniŽ?

Het klopt dat er over de financiŽle transfers binnen BelgiŽ heel wat onduidelijkheid bestaat. De ware oorzaak hiervoor ligt voor de hand: de Vlaming mag niet weten hoeveel hij jaarlijks mag ophoesten om de Belgische 'solidariteit' te verzekeren. OfficiŽle statistische gegevens hierover zijn niet te vinden. Om de werkelijke geldstromen enigszins te bepalen, moet er dan ook vooral met ramingen gewerkt worden.

De transfers werden voor het eerst wetenschappelijk bestudeerd door Leuvense professoren. In de jaren '90 werd het initiatief overgenomen door economen van de KBC-Bank. Recent hebben eveneens de werkgeversorganisaties zich aan een poging gewaagd.

De grote verschillen tussen de geraamde geldstromen zijn te verklaren door het al dan niet opnemen van bepaalde componenten in de berekening ervan. Terwijl bijvoorbeeld alle studies de transfer in de sociale zekerheid in hun berekening opnemen, is dit reeds veel minder het geval voor de intrest op de staatsschuld. Onderstaande tabel geeft enkele resultaten weer volgens de onderscheiden componenten:

Verschillende studies van de geldstromen van Vlaanderen naar WalloniŽ en Brussel (in miljard euro).

jaar SZ* federalebegroting financieringdeelstaten interestoverdrachten intereststaatsschuld totaal VBO (2003) 2,78 ? 0,60 ? ? 3,38
KBC (2000) 2,73 1,24 0,96 ? ? 4,93
KBC (2003) 2,91 1,23 1,29 ? ? 5,43
AK-VSZ (2002) 2,73 1,24 0,96 ? 3,54 8,47
VEV (2003) 2,91 1,23 1,29 ? 4,57 10,00
VB (2001) 2,73 1,24 0,96 1,56 4,72 11,21

Bronnen: Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO), KBC Groep, Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid (AK-VSZ), Vlaams Economisch Verbond (VEV), Vlaams Blok (VB),
* : sociale zekerheid, SZ.
? : niet meegeteld.

Hieruit blijkt duidelijk dat de (grote) verschillen tussen onze berekeningen en de meeste andere ramingen terug te vinden zijn in de transfers in de (interesten op) de staatsschuld. De meeste studies houden namelijk geen rekening met deze toch wel belangrijke transfer. Het Vlaams Blok telt daarenboven als enige de intresten op vroegere overdrachten bij in de totale geldstroom. Deze redenering (trouwens afkomstig van de Universiteit Antwerpen) stelt dat indien Vlaanderen in het verleden niet verplicht zou geweest zijn WalloniŽ financieel te onderhouden de huidige rentelasten substantieel lager zouden liggen. In economische termen zou men dus spreken van een opportuniteitskost.

Indien u meer gedetailleerde informatie wenst over onze schatting van de geldstromen, verwijs ik graag naar de Vlaams Blok brochure 'De Kostprijs van BelgiŽ, De financiŽle plundering van Vlaanderen'. Deze brochure is gratis te verkrijgen op ons nationaal secretariaat Uw tweede vraag gaat over de Vlaamse onafhankelijkheid, het belangrijkste doel van mijn partij. De Vlaamse onafhankelijkheid is een haalbare kaart. Alle structuren zijn m.i. aanwezig om Vlaanderen snel een plek te geven in de wereldgemeenschap van naties. Vlaanderen heeft een eigen parlement. Dat zou zich eenvoudig tot constituante kunnen uitroepen en de Vlaamse staat kunnen proclameren. Het Vlaamse volk kan zijn recht op zelfbeschikking uitoefenen. Het zelfbeschikkingsrecht is herhaaldelijk en uitdrukkelijk erkend, bijvoorbeeld in het Internationale Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten, het Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten, de Slotakte van Helsinki en in de slotverklaring van de wereldconferentie van mensenrechten in Wenen. Het recht op zelfbeschikking is moreel en juridisch een universeel recht. In het Belgische geval van een federale staat gaat het in feite om het ontbinden van de Unie van Vlaanderen en WalloniŽ. Vlaanderen zal aanspraak maken op Brussel met taal- en culturele garanties voor de Franstaligen.

De Vlaamse leden van het federale parlement kunnen perfect weigeren een Belgische regering te vormen die geen daadwerkelijke stappen zet naar de boedelscheiding. Graag verwijs ik naar het boek van Luk Van Nieuwenhuysen, Karim Van Overmeire en mezelf: 'Een strategie naar onafhankelijkheid' uit 1998.

Waarom schreeuwt het Blok al 30 jaar om Vlaamse onafhankelijkheid? is het niet beter stap voor stap te gaan (bv. door allereerst meer bevoegdheden te eisen), bereikt men zo niet veel meer dan door 30 jaar aan eens tuk te roepen en te tieren over de "Waalse arrogantie"?
Stap-voor-stap heeft ons ver gebracht (in een federale staat), maar ondertussen is er Europa. Als we niet spoedig onafhankelijk worden zal Europa ons op dezelfde manier bevoogden als BelgiŽ. Slechts staten hebben een stem in Europa. Sinds 1993 hebben we met staatshervormingen niks meer bereikt! De Lambermont en Lombard akkoorden betonneerden de drie gewesten tegen uiterst geringe toegevingen van de Franstaligen. De Vlaamse onderhandelaars lieten de eisenbundel van het Vlaams Parlement uit maart 1999 achterwege en onderhandelden slechte akkoorden. Hervormingen zijn vaak goed bedoeld, maar ook het laatste koordje tussen Vlaanderen en WalloniŽ moet volgens ons worden doorgeknipt. Op dat touwtje gaat immers het Franstalige establishment zitten, dat door kuiperijen en corruptie groot is geworden. Dat gaan we toch niet sparen? Bende Van Nijvel, Dutroux en zovele andere dossiers! Zoals ik in mijn boek 'Dutroux, te veel om te geloven' schrijf: het is de sfeer van wetteloosheid in de Zennevallei die tot heel wat uitwassen heeft geleid.

De kosten van een administratieve splitsing zijn betaalbaar. De gescheiden bestuurlijke apparaten zijn al geruime tijd aanwezig. Concreet verdwijnt enkel het Belgische, federale niveau. Brussel zal wťl een voorname kostenpost zijn, maar dat moeten we vanzelfsprekend willen dragen.

Hoe denkt het VB een land efficiŽnt administratief te scheiden? heeft het VB de kosten hiervan ingecalculeerd?
De boedelscheiding zal onderhandeld zijn, dat staat vast. Vlaams-Waals overleg zal de modaliteiten bepalen.

  • Voor de onroerende goederen binnen de Belgische grenzen en de lokaliseerbare roerende goederen kan volgens mij het territorialiteitsprincipe gelden. De natie waarin bepaalde goederen zich bevinden behoudt deze goederen. Een onderhandelde verdeelsleutel zal beslissen over de roerende bezittingen en de goederen buiten de grenzen. Wij denken ook aan de staatsschuld, de verdeling van de resterende goudvoorraad, de bepaling van onderlinge grenzen en het opzetten van diverse samenwerkingsverbanden, bv. voor de Post en de NMBS.
  • De Vlaamse wetgeving zal de bevoegdheden vervangen die het federale niveau van de Belgische staat tot aan de splitsing uitoefende.
  • Ondertussen denk ik dat Vlaanderen het interne Belgische rechtsstelsel kan overnemen. Het Vlaams Blok denkt daarbij aan gerechtelijk recht, strafrecht en strafvordering, wetgeving op politie, sociale zekerheid en dies meer. Het spreekt voor zich dat Vlaanderen de huidige internationale verdragen zal bevestigen.
  • Ook in Brussel kiest het Vlaams Blok uitdrukkelijk voor het herstel van 'wet en orde.' Onze politieke ambities te Brussel zijn revolutionair naar Belgische normen: de toepassing van de wet! De scheiding zal de taalwetten eindelijk doen toepassen, de criminaliteit aanpakken en de drughandel uitroeien, ik denk dat het de Brusselaars kan overtuigen dat hun toekomst in Vlaanderen ligt. Ik kies voor een tweetalige hoofdstad Brussel van een ťťntalig Nederlandstalig Vlaanderen.

Binnen het onafhankelijke Vlaanderen krijgt Brussel het tweetalige statuut van Hoofdstedelijk Gebied, bestuurd door een Hoofdstedelijke Raad. De Brusselse gemeenten zullen zich nog uitsluitend bekommeren om zuiver lokale aangelegenheden. De Hoofdstedelijke Raad zal instaan voor het gros van de huidige gemeentelijke bevoegdheden. Minstens een derde van de mandaten wordt voorbehouden voor de kleinste taalgroep. De Hoofdstedelijke Raad duidt de leden van de Executieve aan, die volstrekt paritair wordt samengesteld. Tot slot garandeert de Vlaamse grondwet de Franstaligen taalkundige en culturele rechten en wordt eindelijk aandacht geschonken aan de problemen waar de gewone Brusselaar van wakker ligt: de onveiligheid in Brussel, de verloedering en de economische achteruitgang. Wat vindt u daarvan?

Wat doet u met de blokkeringsminderheid in Brussel?
Laten we vooreerst maar duidelijk stellen dat ik met beide voeten stevig op de grond wil blijven staan. Peilingen zijn peilingen en ik wil eerst nog wel eens zien of het wel zo'n vaart zal lopen, zoals voorspeld in de peiling van Le Soir. Om een bekend Vlaams spreekwoord te parafraseren: ťťn peiling maakt de lente nog niet.

Mocht dit echter inderdaad het geval zijn, dan is de houding van het Vlaams Blok zeer eenvoudig. Het Vlaams Blok is, in tegenstelling tot de andere partijen, in wezen een programmapartij. Niet de macht op zich, niet het ministerieel fluweel, maar de verwezenlijking van ons programma, is voor ons essentieel.

Indien wij ertoe door de kiezer gemandateerd worden om ons programma als regeringspartner uit te voeren, dan zullen wij als democratische partij ook onze verantwoordelijkheid opnemen. Dit betekent concreet dat wij met ons programma naar de Franstalige winnaars van de verkiezingen zullen gaan en onze eisen inzake ons programma naar voor zullen schuiven. Dat daarbij, zoals het in een democratie de regel is, compromissen zullen moeten worden gesloten, is vanzelfsprekend. Het moet echter duidelijk zijn dat wij NOOIT in een Brusselse regering zullen stappen indien niet wezenlijk werk kan worden gemaakt van de essentie van ons programma, datgene waarvoor de kiezer ons een mandaat heeft gegeven. De concrete uitwerking van een breekpuntenprogramma ter zake komt aan onze Brusselse fractie toe. Maar het is duidelijk dat volgende elementen en gedragslijnen daar zeker deel van zullen uitmaken:

1. Een volledige gelijkberechtiging van de Vlamingen in Brussel. Wij willen dat de (Brusselse) Vlamingen voortaan op alle vlakken beschouwd worden als evenwaardige partners.

2. Een volwaardige participatie van de Brusselse Vlamingen aan het beleid in Brussel, zowel op plaatselijk als op gewestelijk vlak.

3. Een absoluut correcte toepassing van de taalwetgeving en een effectieve en systematische sanctionering van overtredingen ervan. Gedaan dus met het zogenaamde taalhoffelijkheidsakkoord en andere uithollingen van de taalwetgeving. Zoals Frank Vanhecke het zegt zullen wij een naar Belgische normen revolutionaire eis stellen: een correcte toepassing van de Belgische wet...

4. Het bevorderen van de integratie van Brussel in Vlaanderen op zoveel mogelijk beleidsdomeinen (milieu, infrastructuur, ruimtelijke ordening, verkeerÖ).

5. Daar waar het Brussels gewest enige bevoegdheid heeft over aspecten die betrekking hebben op de criminaliteitsproblematiek: een einde stellen aan de alles-kan-en-alles-mag-mentaliteit en de laksheid die er nu terzake heerst, en het bevorderen van een harde aanpak van de criminaliteit, van wie of van welke bevolkingsgroep ze ook mag uitgaan.

6. Op alle bevoegdheidsdomeinen waarin de allochtonenproblematiek aan de orde is: een einde stellen aan de onvruchtbare en steriele knuffelpolitiek en de positieve discriminatie en deze vervangen door een streng maar rechtvaardig beleid waarbij de hier wettig verblijvende vreemdelingen ook en vooral op hun plichten worden gewezen. Aan alle multiculturele experimenten en het ander-volk-eerst-beleid moet een einde komen.

7. Een beleid voeren dat de stadsvlucht van autochtonen stopt en omkeert zodat gezinnen en jongeren terugkeren naar de stad.

Het Vlaams Blok zal in een dergelijke scenario dus met een breekpuntenprogramma naar de Franstalige partijen toestappen. Van een blokkering van de instellingen in hoofde van het Vlaams Blok is dus hoegenaamd geen sprake! Het Vlaams Blok heeft zulks overigens ook nooit en nergens gesteld: dit is een mythe die in het leven werd geroepen door onze politieke tegenstanders en de aan hen volgzame pers. Indien de Franstalige partijen echter weigeren om uit principe met het Vlaams Blok ook maar enig gesprek te beginnen, of indien zij niet wensen tegemoet te komen aan een eerbare invulling van ons breekpuntenprogramma, dan ontstaat er inderdaad een institutionele crisis en lijkt de tijd te zijn aangebroken voor een laatste gesprek, niet zozeer op Brussels, maar ook en vooral op Belgisch niveau. In dat geval moeten immers zowel de onwerkbaarheid van de instellingen als een totaal gebrek aan democratisch gehalte bij de Franstalige partijen worden vastgesteld. Mocht er een blokkering komen van de instellingen, dan zijn de verantwoordelijken daarvoor hťťl duidelijk de Franstalige machthebbers. Vergeten we daarbij toch vooral niet dat zŪj het zijn die de huidige Brusselse structuren in essentie vorm hebben gegeven.

Voor wat het tweede deel van de vraag betreft kan ik kort zijn. De splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde had al veel langer gerealiseerd moeten worden aangezien dit anachronisme in strijd is met de Grondwet en met elke federale logica. Dit dossier is de zoveelste illustratie van het feit dat BelgiŽ slechts een schijnfederatie is, waar WalloniŽ nog altijd de lakens uitdeelt en Vlaanderen niets in de pap te brokken heeft als de Walen iets niet willen. En dat omdat de traditionele Vlaamse partijen altijd het Belgische belang boven het Vlaamse belang plaatsen en altijd opnieuw een judasrol willen blijven spelen ten aanzien van de Vlaamse eisen en verzuchtingen. Uiteraard moet voor de splitsing van dit kiesarrondissement geen enkele prijs worden betaald. We vrezen echter dat dit in Belgische context een Vlaamse wensdroom zal blijven en dat alleen een totale herschikking van de politieke macht, de Vlaamse onafhankelijkheid, dit dossier zal kunnen deblokkeren zonder Vlaamse toegevingen.

Voor wat de ziekenhuizen betreft, zijn wij het er uiteraard mee eens dat alleen effectieve sancties een einde kunnen stellen aan de schandelijke veeartsenijpraktijken die momenteel ten aanzien van de Nederlandstaligen in de Brusselse ziekenhuizen bestaan. We hebben verschillende wetgevende voorstellen ingediend om het probleem bij de bron aan te pakken, namelijk bij de erkenning van de ziekenhuizen, bij de voorwaarden om beroep te kunnen doen op overheidsmiddelen, en door strenge strafbepalingen te plaatsen op overtredingen dienaangaande in het kader van het strafwetboek (schuldig verzuim).

Zijn racistische leden gewenst binnen het Vlaams Blok?
I.p.v. over racisme en andere mogelijke en onprettige kenmerken van sommige menselijke relaties door te bomen: waarom eens niet definiŽren wat het eigen volk wel is? Graag doe ik een poging, misschien in wat gezwollen taalgebruik, maar ik probeer een estheet te zijn, vandaar.

Het eigen volk zijn de Vlamingen en al degenen die de Vlaamse natie willen uitbouwen, geÔnspireerd door het Nederlands als taal om de complexe werkelijkheid die ons omringt te begrijpen en geÔnspireerd door de historische antecedenten die hebben geleid tot de aanwezigheid van een Vlaamse cultuurnatie en een embryonaire Vlaamse staat in de zuidelijke Nederlanden. Om kort te gaan: huidskleur is irrelevant om het 'eigen volk' te omschrijven en daarom behoren bv. adoptiekinderen vanzelfsprekend tot het 'eigen volk.' Elke andere interpretatie van het 'eigen volk' staat haaks op het inclusieve karakter van het Vlaams-nationalisme.
Is deze definitie olie op de golven of olie op het vuur?
De discussie over huidskleur is totaal voorbijgestreefd. Het standpunt van Filip Dewinter is niet dat de verschillende huidskleuren 'tegensteken' in bepaalde buurten, maar wťl de openlijke afwijzing van de kansen die wij mensen die in onverdachte tijden hierheen zijn gekomen, hebben geboden. Een ghetto heeft altijd een beklemmende sfeer, of er nu veel zwarten of blanken rondlopen: het is het versagen van het overheidsbeleid dat stoort en de geslotenheid van deze wijken zelf, een soort balkanisering van stedelijk gebied. Het is de negatie van 'iedereen gelijk voor de wet.'

Bent u van oordeel dat de multiculideologie een gevaarlijke utopie is van hetzelfde kaliber als de communistische utopie ?
Het communisme is een materialistische ideologie. Om te beginnen is het multiculturalisme duidelijk een wereldbeschouwing van de linkerzijde, maar bovendien is het multiculturalisme een zuiver artificiŽle, intellectueel-wereldvreemde constructie om de maakbaarheid van de mens en de samenleving te verzekeren. Het multiculturalisme is bijzonder formalistisch, duldt enkel maar een lezing volgens de letter van de ware heilsleer. Multiculturalisme is volgens mij m.a.w. evengoed en evenzeer totalitair als communisme. Het duldt geen diversiteit, hoewel het predikt dat te verdedigen en te promoten.
Het feit dat het relatief nieuwe woord 'multiculturalisme' nu eenmaal bestaat, bewijst dat het hier gaat om een recent fenomeen, dat in wezen niets te maken heeft met migratie als dusdanig. Migratie is er idd. altijd geweest. Maar: we hebben te maken met massale, voortdurende migratie. Bovendien gaat het om de migratie van mensen, van wie een heel aantal a priori weten dat ze weinig of geen inspanning zullen moeten doen om zich aan te passen. Normaal is aanpassing fundamenteel om in een nieuwe omgeving te overleven. De gangbare kenmerken van spontane en beperkte migratie zijn dus sinds de jaren zeventig doorbroken, ondanks het instellen van een migratiestop in 1974. Het woord integratie bestaat al heel lang, het heeft hoogstens een afgeleide betekenis gekregen, toen men vaststelde dat er met de immigratie iets misliep. Toen bleek dat het overheidsbeleid tekortschoot, vond men met behulp van een aantal verlichte wetenschappers het woord 'multiculturalisme' uit en paste men het beleid aan het falen van het beleid aan.

Wat vind u van het feit dat sociale uitkering( ziekte, handicap, werkloosheid) minder en minder een weergave zijn van het reŽle loon?
Kan u mij garanderen dat ik wanneer ik de steeds maar grotere druk van de arbeidsmarkt niet meer aankan, toch zal kunnen genieten van een "leefbaar" bestaan?

Neen, ik kan u niet garanderen dat u zal kunnen genieten van een 'leefbaar' bestaan indien u het slachtoffer wordt van een te grote druk op de arbeidsmarkt...

Het huidige sociale zekerheidsstelsel is op termijn namelijk niet houdbaar. Momenteel wordt de sociale zekerheid voornamelijk gefinancierd via de lasten op arbeid. Ondertussen heeft BelgiŽ de hoogste loonwig ter wereld; nergens anders worden lonen zo zwaar belast. Onze bedrijven gaan onder een ongeŽvenaarde hoge parafiscale druk gebukt, wat natuurlijk gevolgen heeft voor de internationale competitiviteit en jobcreatie. Om uit deze vicieuze cirkel - de belasting op arbeid doodt in dit land de arbeid - te geraken zijn er slechts twee mogelijkheden: forse besparingen in de sociale zekerheid of een fundamentele hervorming van het bestaande stelsel.

Alhoewel besparingen waarschijnlijk onvermijdelijk zullen zijn, pleit ik voor de tweede mogelijkheid. Bepaalde delen van de sociale zekerheid moeten op termijn gefinancierd kunnen worden uit de algemene overheidsmiddelen. Ik denk hier bijvoorbeeld aan niet-arbeidgebonden zaken zoals de kinderbijslagen en de gezondheidszorgen. Hierdoor zou het mogelijk worden om de loonlasten sterk te verlagen wat natuurlijk een sterke stimulans zou betekenen voor de werkgelegenheid.

Keerzijde van de medaille is een stijging van de algemene middelen. De hervorming zal er in alle geval toe leiden dat de financiering van de sociale zekerheid niet langer volledig wordt afgeschoven op de loonlasten. Er zal bovendien meer inzicht ontstaan in de interregionale geldstromen van Vlaanderen naar WalloniŽ. Misbruiken en overconsumptie zullen vlugger gedetecteerd en aangepakt worden. Maar bovenal, dergelijke hervorming is de beste garantie om onze sociale kosten betaalbaar te houden.

Dergelijke maatregelen impliceren natuurlijk een grondige mentaliteitswijziging. Iedere poging om ook maar een klein gedeelte van de sociale zekerheid te hervormen stuit steeds op een krachtig Waals veto, vooral vanuit de PS. Om de sociale zekerheid niet op de helling te zetten, zal er eerder vroeg dan laat moeten ingegrepen worden. Als BelgiŽ daarvoor moet verdwijnen, zij het zo. Ik zal er geen spijt van hebben!

Propageert het Vlaams Blok bevragingen van bovenaf met bepaling van de onderwerpen door de besturende politici al dan niet met bindend karakter?
Of is het Vlaamsblok voorstander van bindende referenda op volksinitiatief (hier in de wandeling BROV geheten)?

De meest rechtstreekse vorm van democratie die men zich kan indenken is uiteraard het referendum. Zwitserland, het land met een democratische reputatie bij uitstek, heeft ons heel wat te leren.

Bij een referendum worden de kiezers rechtstreeks bij de besluitvorming betrokken, hetzij doordat hen een beslissingsrecht wordt toegekend (imperatief of decisief referendum), hetzij doordat hen om advies wordt gevraagd (consultatief referendum of volksraadpleging). BelgiŽ heeft enkel met deze laatste vorm van rechtstreekse democratie enige ervaring opgedaan. Ik wil dat dit in een onafhankelijk Vlaanderen wordt uitgebreid tot bindende referenda op volksinitiatief, onverbreekbaar door het Parlement, behoudens strijdigheid met internationale verdragen.

Het argument dat de bevolking reeds bij verkiezingen haar wil heeft te kennen gegeven, klopt niet helemaal. Bij verkiezingen spreekt men zich uit ten voordele van een 'pakket' van voorstellen die door een bepaalde partij of politicus worden verdedigd! Dit brengt mee dat de kiezer het niet altijd eens is met alle ideeŽn van die partij of politicus. Verkiezingen geven de bevolking de kans om te kiezen tussen meerdere partijen die elk een programma voorleggen. Bij een referendum moet de burger zich uitspreken over ťťn enkel punt. De band tussen de burger en de partijen is bij een referendum veel zwakker.

Het argument dat de 'gewone man' niet in staat zou zijn een oordeel te vellen over ingewikkelde vraagstukken is evenzeer fout. Diezelfde gewone man wordt blijkbaar wel in staat geacht om bij verkiezingen een keuze te maken tussen tien programma's van elk minstens dertig bladzijden, maar zou te 'dom' zijn zich voor of tegen onafhankelijkheid, voor of tegen kernenergie enzovoorts uit te spreken.

De invoering van een decisief referendum omtrent een voorstel van wet veronderstelt uiteraard een grondwetswijziging; alsook een aanpassing van het kieswetboek en van de bijzondere wet op het arbitragehof. Bovendien zal er een wet houdende de organisatie van de wetgevende referenda moeten gestemd worden. Het Vlaams Blok heeft ter zake reeds een aantal initiatieven genomen.

Maar ik verwijs graag naar onze Proeve van Grondwet van de republiek Vlaanderen: wij vinden dat op nationaal niveau een grondwets-, wetgevings- of verdragsreferendum mogelijk moet zijn op vraag van 100.000 kiesgerechtigden of minstens ťťn derde van het totaal aantal leden van het parlement. De uitslag van dit referendum is bindend voor de overheid. Op gemeentelijk vlak kan een referendum worden gehouden onder de bevolking van een gemeente op vraag van minstens ťťn derde van het totaal aantal leden van de gemeenteraad. De uitslag van dit referendum is dan bindend voor de gemeentelijke overheid.

Hoe ziet U het defensiebeleid? Is defensie voor U in de eerste plaats een nationale of Europese doelstelling? Is Europa voldoende voorbereid op de onstabiele wereld van de 21e eeuw? Schenken we voldoende aandacht aan onze legers?
Er zijn verschillende oorzaken voor de afwezigheid van een Europese defensie. Eťn van de oorzaken is de weigering van vele Europese landen om defensie, volgens hen een typisch element van nationale soevereiniteit, naar het Europese niveau over te hevelen. Een andere oorzaak is de afwezigheid van efficiŽnte beslissingsstructuren, zeker wat betreft een gevoelige materie als defensie. Dan is er natuurlijk nog het feitelijke Amerikaanse leiderschap van de NAVO. Amerika trekt Europa dat - misschien gelukkig - geen echte leider heeft, mee. Een andere zaak is dat een Europese defensie vooral geloofwaardig moet zijn om aantrekkelijk te zijn. Het Vlaams Blok vreest dat de Europeanen - die haast zestig jaar onder de paraplu van de Amerikaanse defensie hebben geleefd - een zekere laksheid hebben aangekweekt of ten onrechte ervan overtuigd zijn geraakt dat defensie een overbodige luxe is. Dat is jammer, want ik denk dat de EU tot veel meer in staat is. Hoewel we meer inwoners hebben dan de VS en een groter economisch draagvlak, hebben we op militair vlak een technologische achterstand van verscheidene decennia. De Europese landen kunnen momenteel met moeite hun NAVO-verplichtingen nakomen. Hun defensiebudgetten bedragen gemiddeld 1,8% van het BNP.

Een gemeenschappelijk buitenlands beleid mist elke geloofwaardigheid als er geen gemeenschappelijke defensie bij komt kijken. Daarom pleit het Vlaams Blok voor de uitbouw van een echte Europese defensiepeiler en voor een ver doorgedreven samenwerking tussen de verschillende Europese landen op het vlak van bewapening, militaire technologie, opleiding, organisatie en communicatie. Het doel van dit gemeenschappelijke beleid moet zijn dat de EU in staat is om het grondgebied van haar lidstaten te verdedigen, conflicten in haar achtertuin kan beheersen en haar belangen zelfstandig kan vrijwaren. Het Vlaams Blok is bereid het budget te verhogen om van deze strategische opties haalbare kaarten te maken. Wij vinden dat de EU en de VS als gelijkwaardige partners tal van gemeenschappelijke belangen hebben en dat een verregaande samenwerking noodzakelijk is. Zo zijn er de gevaren van de proliferatie van nucleaire, chemische en biologische wapentechnologie. Er is het oprukkende terrorisme en islamfundamentalisme, dat elke rechtgeaarde vrijheidslievende democraat ernstig zorgen zou moeten baren. Europa moet onafhankelijk van andere instanties kunnen optreden, indien haar belangen die zouden vereisen. Het huidige multilateralisme betekent in de praktijk verstoppertje spelen achter de rug van de Verenigde Naties (VN), waar een meerderheid (!) van ondemocratrische landen in zetelen.

In plaats van de verankering in een Europese Grondwet pleit het Vlaams Blok voor een intergouvernementeel verdrag dat vastlegt dat de lidstaten van de EU elkaar moeten bijstaan, indien ťťn van hen wordt aangevallen. De NAVO en de West-Europese Unie (WEU) bevatten al een clausule tot gemeenschappelijke verdediging. De coŲrdinatie van die wederzijdse EU-defensie mag niet plaatsvinden in de schoot van de NAVO, zoals de kaarten nu liggen. De versterkte Europese militaire planningscel te Brussel, waar nu al een strategische planningsgroep gevestigd is, moet meer armslag krijgen. Voor neutrale EU-landen, zoals Finland en Oostenrijk, kan dit immers problematisch zijn. Een nauwere defensiesamenwerking vergt de goedkeuring van een meerderheid van alle lidstaten. Deze landen kunnen dan vervolgens hun legerinspanningen op elkaar afstemmen. De strijdkrachten van het onafhankelijke Vlaanderen zullen deel uitmaken van de Europese defensiegemeenschap. Zolang we niet bereid zijn de nodige inspanningen te doen om een geloofwaardig en aantrekkelijk defensiesysteem te ontwikkelen, zullen de landen van Midden- en Oost-Europa zich tot de grote broer blijven wenden, tot degene van wie ze duidelijke garanties inzake onafhankelijkheid kunnen krijgen: de VS.

In afwachting van de Vlaamse staat wil ik in het Belgisch leger een evenredige vertegenwoordiging van Vlamingen en Walen. De huidige voor Vlaanderen nadelige territoriale spreiding van militaire bases en de sluiting van Vlaamse kazernes moet stoppen. Verder laakt het Vlaams Blok de systematische benadeling van Vlaamse belangen door het ministerie van Landsverdediging. Terwijl de kustmijnenvegers en de Europese Joint Strike Fighter (de JSF) eraan moesten geloven, besliste de regering wťl om het transportvliegtuig C-130 te vervangen, omdat daar voornamelijk Waalse bedrijven van profiteren. Ook zouden nu de M-109 houwitsers plots aan modernisering toe zijn. Het Vlaams Blok is van oordeel dat in de huidige toestand het Belgische leger best de tering naar de nering zet. In afwachting van de splitsing van het land - en de broodnodige budgettaire ruimte in een Vlaamse staat - tracht het leger maar beter een efficiŽnte structuur op poten te zetten en zich zo goed en kwaad als mogelijk in een Europese defensiegemeenschap te integreren. Het spreekt tot slot voor zich dat rekruten zonder de Belgische nationaliteit voor het Vlaams Blok niet kunnen. Wij verwerpen de huidige Belgische wetgeving die EU-staatsburgers toestaat te dienen in het Belgisch leger. Het Vlaams Blok volgt de Europese afspraak die het vanzelfsprekend vindt dat lidstaten beroepssoldaten slechts werven onder de eigen staatsburgers. Dat moet gebeuren tegen aantrekkelijke financiŽle voorwaarden.

Samengesteld door Brenda Lioris

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons