Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

De burger sprak met CD&V-kamerlid Roel Deseyn & CD&V-senatrice Sabine De Bethune

Al sinds enkele weken kan iedereen die dat wil op het internetforum van de CD&V in debat treden met diverse CD&V-politici. Onlangs waren daar CD&V-kamerlid Roel Deseyn & CD&V-senatrice Sabine De Bethune te gast. Politics.be brengt u een samenvatting.
Lees nu...

Al sinds enkele weken kan iedereen die dat wil op het internetforum van de CD&V in debat treden met diverse CD&V-politici. Onlangs waren daar CD&V-kamerlid Roel Deseyn & CD&V-senatrice Sabine De Bethune te gast. Politics.be brengt u een samenvatting.

Roel, vind jij dat CD&V een vuist maakt tegen paars en op welke manier doen ze dit?
We kunnen wel zeggen dat er een vuist wordt gemaakt door tal van tussenkomsten en initiatieven door de CD&V-fractie in het parlement (wat meer dan waar is), maar als de mensen het niet beseffen, zitten we met een huizenhoog probleem. Aan de critici: onze hele concrete plannen kunnen worden geconsulteerd op de website, maar voor velen vergt dit een te grote inspanning. En dan moet het inderdaad pedagogisch worden uitgelegd. De vraag naar het medium dringt zich dan op, samen met de ruimte tot herhaling en uitleggen. Meteen een pleidooi om met de groep op enkele grote lijnen te focussen. Maar... we zullen nooit de partij van zwart-wit zijn, het ligt niet in ons programma en onze politiek opstelling. Maar ook oranje kan schitterend en opvallend gepresenteerd worden...
Zeggen waar het op staat, is niet wat de mensen altijd meteen pleziert, maar ze hebben er wel respect voor (cfr. aanpak Dehaene). Het duurzame beleid, het durven denken aan de toekomst, daar maakt CD&V het verschil en daarom moeten we meer de contrasten met en de zwakten van de 1-dagsidee-politiek scherp stellen.
Als Stevaert zegt dat hij geen commentaar heeft op de onderhandelingen van de WereldHandelsOrganisatie omdat de mensen daar niet mee bezig zijn, vind ik dat choquerend en dwaas, de mensen zullen namelijk zeer veel voelen van de effecten van wereldhandel. Waarom wil men blind blijven voor serieuze ontwikkelingen ? Het is niet de keuze van de christen-democraten.

Roel, hoe wil jij campagne voeren voor de volgende verkiezingen naar de jongeren toe?
Om eerlijk te zijn: ik zit niet in de campagnestuurgroep, maar wil wel zeer graag meedenken over je aangehaald 'probleem'. Ik geloof dat we heel wat hebben te leren van de vorige campagne. In 2003 hebben we enkele waarden een frisser jasje willen aanmeten, maar het bleef voor velen nog te moeilijk, te onduidelijk. Daarom zullen we de CD&V-aanpak via concrete plannen (en geen losse flodders of geÔsoleerde ideetjes) en concrete maatregelen moeten voorstellen. Wervende krachtlijnen kunnen daar bij zijn: Wonen, Werken en Wachten. Hoeveel jongeren maken zich geen zorgen om een geschikte woning, een toffe en kwalitatieve job te vinden. Hoeveel jonge -en andere- gezinnen zitten niet verveeld met wachtlijsten in de zorg (voor zieken, hoogbejaarde ouders, kinderopvang) ? Dit aangevuld met de strijd voor kwalitatief onderwijs (ook belang van research !) om onze kenniseconomie veilig te stellen en meer aandacht voor internationale solidariteit (aansluitend bij het idealisme van veel actieve jongeren!) kan zeker wervend werken. Er is nog veel werk aan de winkel om het in alle straten te gaan vertellen, maar we gaan er 200% voor.

Roel, op het forum kreeg je veel vragen over het cordon sanitair, leg eens uit.
Ik kan u mededelen dat de fractie 100% op 1 lijn zit: Blok-voorstellen inhoudelijk toetsen en durven en bespreken, maar ze niet betrekken in een structureel samenwerkingsverband of bij been bestuursakkoord.

Roel, met wat hou jij je zoal bezig in de Kamer? Met welke themaís?
Na de verkiezingen van 18 mei ben ik me meer aan het toeleggen op de internationale thema's: hoe meer je daar mee bezig bent, hoe meer je beseft dat ze belangrijk zijn voor de toekomstige generaties (de jeugd!). Het zijn dan soms wel ingewikkelde werelddiscussies rond handel, globalisering, ... maar men mag de impact op onze toekomstige welvaart niet onderschatten. Tot zover het-lange-termijn-denken.
Uiteraard moeten blijvend de acute jongerenproblemen onder de aandacht geplaatst worden. Op gemeentelijk vlak kan er reeds heel wat gedaan worden. JONG-cd&v is in vele gemeenten de motor van een fuifbeleid geweest, maar we moeten nog steeds zeer hard ijveren voor kleinschalige fuifruimtes. Ook lokale projecten in de cultuur (graffiti, repetitieruimtes, jeugdlokalen) verdienen blijvende aandacht. Spreek je lokale mandatarissen aan.
En wat met de jongerenthema's in het parlement:
- de autoverzekeringen: zie ook www.roeldeseyn.be
- de gebruikerstarieven voor openbaar vervoer: wist je dat jongeren procentueel het meest betalen ? Jongeren kunnen nog een houding van openbaar vervoer gebruiken aanleren, met de selectieve politiek van Stevaert worden generaties tegen elkaar opgezet, en het overheidsgeld komt niet bij mensen terecht die het echt nodig hebben
- de toegankelijkheid van het rijbewijs. Enkele CD&V-voorstellen: verlaging BTW, integratie in het dagonderwijs, lager inschrijvingsgeld.
- in de vorige legislatuur was Joke Schauvlieghe actief bezig met de problematiek rond Sabam, billijke vergoeding, auteursrechten, ... ik wil dit bij de collega's van de commissie Justitie aanduiden als aandachtspunt
- vele jongeren zijn ook gevoelig (gelukkig maar) voor internationale solidariteit: door het beleid inzake ontwikkelingssamenwerking op te volgen, wil ik daarin wat expertise ontwikkelen om dit in de partij een prominentere plaats te geven
Politiek is de noden van de mensen in het publieke debat brengen,dus: alle suggesties zijn welkom.

Sabine, in de senaat heb jij een wetsvoorstel gedaan om alcoholpops te verbieden voor jongeren?
Uit een bevraging bij Vlaamse scholieren in het schooljaar 2001-2002, blijkt dat een derde van de 12-jarigen al alcohol drinkt. Bij de 13-jarigen is dit meer dan de helft. Vanaf 16 jaar is het negen op tien.
Alcoholpops scoren vooral goed bij de min-15jarigen. Vooral bij de jonge leeftijdscategorieŽn is het gebruik van alcohol gestegen: in de groep van dertienjarigen is er een stijging vastgesteld van de wekelijkse consumptie van alcohol in de periode van '99 tot 2001, en dit van 5,4% tot 9,7% van de betrokken doelgroep.
De cijfers bevestigen dus dat het om een reŽel maatschappelijk probleem gaat.
Toen een aantal burgemeesters wouden optreden om de verkoop van deze drankjes via onbewaakte drankautomaten te verbieden, nadat zich in hun gemeente concrete problemen met scholieren hadden voorgedaan, ontstond een grote 'juridische discussie'. Verschillende ministers spraken elkaar tegen in antwoord op parlementaire vragen.
Daarom ging de Senaat eind 2002 op mijn voorstel in om de wet te wijzigen in de zin van een verkoopsverbod aan minderjarigen.
Het amendement dat unaniem werd aangenomen houdt in dat voortaan onder 'sterke drank' elke gedistilleerde alcoholische drank begrepen wordt. (ethylalcohol genaamd) Ook alcopops vallen onder deze categorie.Dit wil zeggen dat zowel de verkoop, de bediening, als de verdeling van deze dranken aan minderjarigen, onder andere via drankautomaten, is verboden. De gefermenteerde alcoholische dranken zoals bier, wijn en cider vallen buiten deze definitie. Deze amendering bracht eindelijk klaarheid, zowel voor de minderjarigen zelf, de ouders, de parketten en gemeenten die deze praktijken willen aanpakken.
Na goedkeuring door de Senaat, moest het voorstel nog door de Kamer behandeld worden. Daar werd het dossier behartigd door cdenv-collega Joke Schauvlieghe. Maar het debat verzandde omdat de meerderheidspartijen eerst hoorzittingen wouden met de alcoholdistributiesector.
Ten gronde vernam ik nadien dat de alcoholdistributiesector volledig tegen een wettelijk verbod gekant is. Zij zouden wel bereid zijn om met de overheid een soort 'code' af te spreken en het engagement opnemen om geen alcoholpops aan te bieden in drankautomaten in de buurt van scholen, speelpleinen, etc....
Persoonlijk heb ik natuurlijk geen probleem met een overleg met de sector. Als cdenv-politica ben ik natuurlijk voor dialoog. Maar ik meen dat wij voorrang moeten geven aan de bescherming van kinderen. Ik vrees dat we er via een code nooit uit geraken. Wie zal de interpretatie invullen van ' in de buurt van...', wie zal de toepassing van de code bewaken en sanctioneren? Immers als het niet over een afdwingbare regeling gaat zijn politie, gemeenten en parketten niet bevoegd, maar moet de sector zelf de toepassing van de afspraken bewaken.
Ik vermoed dat de meerderheid gezwicht is onder druk van de sector. Dit wil zeggen dat ze niet eens de lef hebben om het overleg met de sector in publieke zitting in het Parlement aan te durven. Maar verkiezen om de consensus die op mijn voorstel in de Senaat is gegroeid, gewoon af te voeren.
Het is alvast duidelijk dat het welzijn van kinderen geen prioriteit is van deze meerderheid!

Bij CD&V@work houdt u zich bezig met Noord-Zuid. hoe u bij het thema Noord-Zuid bent terechtgekomen en wat zijn uw ideeŽn hier rond zijn?
Het is mijn overtuiging dat de kloof tussen Noord en Zuid, de welvaartskloof, een van de grootste uitdagingen is van deze tijd.
En hieraan werken is mijns inziens ťťn van de kerntaken van de christen democratie.
Eerst omdat de ongelijkheid tussen Noord en Zuid een schrijnend onrecht is. Het is ook onze verantwoordelijkheid dat mensen elders in de wereld een goede levenskwaliteit hebben, in vrede kunnen leven, en gelijke toegang hebben tot gezondheid, scholing, .... Daarom moeten we nadenken hoe we welvaart kunnen 'herverdelen'.
Maar tegelijk is het in ons eigen belang om voor een beter evenwicht in de wereld te zorgen. Oorlog en terrorisme vinden een voedingsbodem in extreme armoede. En illegale migratie en mensenhandel, die ook bij ons de rechtstaat uitdagen vloeien voort uit diezelfde onevenwichten.
Wellicht klinkt het wat theoretisch.
Tegelijk is het belangrijk dat wij als partij ook heel concrete acties ondernemen. Zo bijvoorbeeld schenkt cdenv jaarlijks een deel van de 'lidgelden' aan de ngo. Trias voor ontwikkelingssamenwerking.
Ook de actie van Vrouw en Maatschappij voor een project tegen aids in Kenya verdient volle steun. En ik ben er blij mee dat de cdenv-jongeren net een inleefreis organiseerden in het zuiden.
Ik ben ervan overtuigd dat persoonlijke ervaringen de belangrijkste drijfkracht geven. Mijn motivatie om hieraan te werken heeft zeker iets te maken met het feit dat ik in Kinshasa geboren ben, toen mijn vader daar les gaf aan de universiteit. Ik heb er ook school gelopen als kleuter, en ben mijn schoolvriendjes van toen niet vergeten, zoals wij allemaal natuurlijk. Maar daarom is de situatie in Kinschasa vandaag voor mij ook altijd iets concreter. Daarom geloof ik in een globale wereld. Daarom vind ik het normaal dat wij persoonlijke vrienden en familie hebben overal ter wereld.
Daarom vind ik dat jonge Vlamingen veel kansen moeten krijgen om te reizen, om in het buitenland te studeren en te werken. Dit maakt de wereld kleiner, en brengt mensen dichter bij elkaar.

We gaan verder op ethisch vlak... Ik weet dat jij je veel bezig houdt met het asielbeleid. Wat zijn jouw denkpistes?
Mijn denkpistes:
Eigenlijk is de huidige internationaalrechtelijke benadering van asiel achterhaald. Daar moet een nieuwe ruime kijk op komen.De huidige asielwetgeving is gebaseerd op de VN-Vluchteligenconventie. Deze heeft alleen betrekking op mensen die hun land ontvluchten omdat ze vanuit de overheid ginds vervolgd worden omwille van hun mening en overtuiging. Maar eigenlijk voldoet deze internationale wetgeving al lang niet meer aan de noden van vandaag. Veel mensen ontvluchten vandaag hun land omwille van sociaal-economische redenen, op zoek naar werk en welvaart (ook niet nieuw natuurlijk, denk bijv. aan de verschillende migratiegolven vanuit Europa naar de States jaren geleden), of omwille van ecologische of natuurrampen (denk aan de vulkaanuitbarsting in Goma) of omwille van oorlog en onveiligheid (Afghanistan, Irak, .....).
Om al deze redenen zijn vandaag miljoenen mensen op de vlucht. De meesten onder hen niet bij ons in West-Europa, maar in de eigen wereldregio.
Er is dringend nood aan een wereldwijd beleid voor mensen op de vlucht.
En telkens kunnen we onszelf de vraag stellen welke onze houding zou zijn indien wij in hun plaats waren....
Vervolgens is ook onze nationale 'migratiestop' achterhaald. In een globaliserende wereld kan men niet langer volhouden dat men tegen immigratie is. Wel moeten we er duidelijk, vastgestelde spelregels voor vastleggen, en een maatschappelijk draagvlak voor hebben. Het is hoog tijd om hierover een open debat te hebben en de krijtlijnen uit te tekenen van een beleid voor de toekomst. Een doordacht beleid op dit vlak is trouwens het beste antwoord op de illegale migratie.
Tenslotte denk ik dat we moeten waken op de toepassing van de geldende asielwet, tegelijk strikt, maar met de grootste menselijkheid.

Wat vindt u van de racismekantoren?
De multiculturele samenleving is een onontkoombare maar niettemin complexe uitdaging voor de komende jaren. het komt erop aan dat we een evenwicht moeten vinden op basis van wederzijds respect en respect voor ieders rechten en plichten en dit in dialoog met elkaar.

Werk, werk en nog eens werk, we horen tegenwoordig niet anders meer. Wat met uitkeringen? Wat met verlofmogelijkheden
Je vraag raakt natuurlijk een bezorgdheid van iedereen vandaag. We moeten verschillende pistes bewandelen: Voor zij die het wat kalmer aan willen doen verlofmogelijkheden voorzien, betaalbare verlofregelingen, zodat er geen financiŽle last in de plaats komt. Voor velen is het ouderschapsverlof nu niet haalbaar, jonge gezinnen zitten in een periode waarin ze een huis moeten afbetalen en andere. Noodzakelijk is denk ik ook dat er aandacht is voor een gezinsvriendelijke werkplaats, dit betekent ook dat het voor mannen evidenter moet worden om minder te werken indien zij deze wensen. Als we zover zijn, zijn we de goede richting uit aan het gaan. Mannen willen ook meer zorgen, zo blijkt uit vele onderzoeken. Hier moet veel meer sensibilisatie rond gebeuren. Soms wordt ook te weinig benadrukt wat het belang is voor kinderen om dagelijks op de nodige tijd en aandacht kunnen rekenen van hun ouders, vader en moeder, en om de nodige structuur te hebben in hen dagelijks leven. Maar zoals je zegt moet je niet altijd een reden opgeven om wat minder te kunnen werken. Het tijdkrediet wil hier een stuk aan tegemoet komen. Het jammere is dat dit met grote trom is aangekondigd, maar dat wel velen vroeger het recht hadden op 5 jaar loopbaanonderbreking, het tijdkrediet is 1 jaar. dit moet verder uitgebreid worden. Ook het ouderschapsverlof moet tot 6 maanden verlengd worden in plaats van 3 maanden. De werkgroep CD&V@work gezin zal deze thematiek de komende maanden uitvoeriger behandelen. Een belangrijk punt in het algemeen is, zoals blijkt uit onderzoek, dat een werknemer zich goed voelt op het werk als hij of zij het gevoel heeft dat de combinatie tussen privť-leven en het werk voldoende in evenwicht is. Dit moet voor alle beroepsniveaus in de praktijk gebracht worden. En de maatregelen die hiervoor nodig zijn moeten inderdaad bijkomende kwalitatieve jobs kunnen creŽren, op alle beroepsniveaus. Betaalbare vervangingsregelingen voorzien zal ook voor jonge mensen betere kansen moeten geven om een eerste job te kunnen uitvoeren waar zij zolang voor gestudeerd hebben en om een eerste werkervaring kunnen opdoen.


Thomas Heynderyckx

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons