Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Politics.be sprak met Gerolf Annemans (Vlaams Blok)

Een tijdje terug, vlak na het uitbreken van de Antwerpse crises, had onze redactie een gesprek met Vlaams Blok-kopstuk Gerolf Annemans (44). Annemans is lijsttrekker voor het Vlaams Blok in Antwerpen en staat al sinds de beginjaren mee aan het roer van de extreem-rechtse partij. Algemeen wordt hij beschouwd als een van de voornaamste ideologen binnen het Blok. We hadden met hem een uitgebreid gesprek over de verkiezingen, de invloed van peilingen, het 70-puntenplan, Vlaamse zelfstandigheid, de macht van de vakbonden en het onvermijdelijke cordon sanitaire...
Lees verder...

Een tijdje terug, vlak na het uitbreken van de Antwerpse crises, had onze redactie een gesprek met Vlaams Blok-kopstuk Gerolf Annemans (44). Annemans is lijsttrekker voor het Vlaams Blok in Antwerpen en staat al sinds de beginjaren mee aan het roer van de extreem-rechtse partij. Algemeen wordt hij beschouwd als een van de voornaamste ideologen binnen het Blok. We hadden met hem een uitgebreid gesprek over de verkiezingen, de invloed van peilingen, het 70-puntenplan, Vlaamse zelfstandigheid, de macht van de vakbonden en het onvermijdelijke cordon sanitaire...








Mijnheer Annemans, verschillende verkiezingspeilingen voorspellen dat het Vlaams Blok na 18 mei niet langer de 3de grootste partij van Vlaanderen is. Die plaats zou worden ingenomen door het kartel sp.a/Spirit. Wat is uw reactie hierop?
Ik heb alles al meegemaakt wat peilingen betreft, dus daar hou ik allang geen rekening meer mee. Natuurlijk, politiek gezien zou het een slechte zaak zijn indien sp.a zou stijgen. Dat zou immers groen licht geven aan een links beleid dat mee wordt gevoerd door Agalev en gebaseerd is op de eeuwige trouw aan de PS. Dus een versterkte sp.a zou zeker geen goed signaal zijn voor diegenen die ijveren voor een rechts Vlaanderen.

N-VA en Liberaal Appel vissen in de rechtse vijver van het Blok. Hebben jullie geen schrik om stemmen te verliezen aan deze partijen?
De N-VA is de voortzetting van wat vroeger de Vlaams-nationale strekking binnen de Volkunie was. Deze mensen vonden het blijkbaar nodig een eigen partij te moeten oprichten en niet meteen over te stappen naar het Vlaams Blok. Dat is jammer omdat veel van hun mandatarissen – dan bedoel ik niet de kopstukken zoals Bourgeois en Brepoels - evengoed bij ons hadden kunnen zitten. Hetzelfde geldt voor hun kiezers. Volgens mij zit er geen belangrijke politieke stroming in het verschil tussen N-VA en Vlaams Blok. En, laat ons eerlijk zijn, de N-VA is een partij die haar bestaansrecht nog moet bewijzen.

Ook het Liberaal Appel mikt op de rechtse kiezer.
Wel, de oprichting van die partij is een positief signaal omdat het bevestigt wat wij al jaren zeggen, namelijk dat de VLD-kiezer verraden wordt. Wij begrijpen heel goed dat veel liberale kiezers zich niet langer thuis voelen in de VLD. Ward Beysen vertolkt de mening van een hoop gefrustreerde VLD-kiezers. Persoonlijk ben ik niet bang dat het Liberaal Appel veel stemmen zal afsnoepen want hun stemmen zullen sowieso gerechtvaardigd zijn, net zoals die van ons.

Er wordt gefluisterd dat het Blok al een akkoord heeft met Ward Beysen.
Voorlopig is er geen enkel akkoord of wat dan ook. Er is een afspraak gemaakt dat in 2006 met het Liberaal Appel gepraat kan worden. Wat het Vlaams Blok betreft, zal dat zeker gebeuren. Dat betekent evenwel niet dat wij gaan proberen om Beysen binnen te halen, al staat de deur altijd open.

Het Vlaams Blok is tegen de stemplicht, hoewel uit talrijke studies blijft dat uw partij juist veel zogenaamde ‘foert-stemmen’ krijgt. Is dat geen tegenstrijdigheid?
Wij vinden de stemplicht een dwaze zaak omdat men niemand mag verplichten om aan het staatsbestuur deel te nemen. Ik geef wel toe dat sp.a een aantal zinnige argumenten heeft die voor het behoud van de stemplicht pleiten. Anderzijds denk ik toch dat we het principe niet kunnen blijven verdedigen. Vergeet niet dat Verhofstadt in 1992, bij de oprichting van de VLD, de mond vol had over stemrecht in plaats van stemplicht. Tegenwoordig hoor je hem daar niets meer over zeggen, want het is geen politiek thema meer, dus ook niet voor het Vlaams Blok. U zal mij ook niet horen zeggen dat de democratie ten ondergaat aan de stemplicht. Dat gebeurt wel door zaken als het cordon sanitaire, dat de democratie volledig ondermijnt.

Onze economie doet het momenteel niet al te best. Heeft het Blok remedies om mensen terug aan werk te helpen?
Het Vlaams Blok is absoluut voorstander van een zo Vlaams mogelijke tewerkstellingspolitiek. In ons manifest voor een ondernemend Vlaanderen hebben we tien concrete voorstellen voor een beter ondernemend vlaanderen. Wij ijveren heel concreet voor een Vlaamse tewerkstelling met ruimte voor ondernemerschap. We willen economische ruimte creŽren, want daar is waar Vlaanderen altijd sterk in geweest. Het accent moet op economie ťn onderneming meer worden gelegd, omdat daar de creatie van werk in ligt.

U hebt ooit gezegd dat een koningshuis in Vlaanderen mogelijk moet zijn. Staat u daar nog achter?
Ik ben altijd republikein geweest en ik zal het altijd blijven. Het Vlaams Blok zal altijd in de voorlinie staan om iedere vorm van monarchie te bestrijden. Dit wil niet zeggen dat er in onze partij geen Vlaamse monarchisten rondlopen. We moeten naar de Vlaamse onafhankelijkheid streven, daar draait het om. Dat is voor mij zeer essentieel. Als er ooit een referendum komt om dit te bevestigen, dan mag de vraag zich niet beperken tot de vraag of een monarchie moet blijven of niet. Dat laatste is geen breekpunt, de ontbinding van de Belgische unie en de daaropvolgende onafhankelijkheid van Vlaanderen is dat wel.

Zijn er standpunten van het Vlaams Blok waar u zich niet in kan vinden?
Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik geen voorstander was van het 70-puntenplan, dat uit de pen was gevloeid van Filip Dewinter. Ik kon mij daar niet volledig in vinden. Dat was ook niet het officiŽle partijprogramma van het Vlaams Blok. Met de afschaffing van het 70-puntenplan hebben we onze partijstandpunten, ook het vreemdelingstandpunt, radicaal aangescherpt. “Aanpassen of terugkeren” is de grond van onze beleidslijn over vreemdelingen, wat veel radicaler is dan wat we hierover schreven in het zeventigpuntenplan. We hebben het imago van de partij willen bewaren, maar de standpunten hebben we grondig veranderd.

Er zijn kwatongen die beweren dat het Vlaams Blok door het opgeven van dat 70-puntenplan te soft geworden is.
We hebben een voorzichtige wending genomen. Het Vlaams Blok is als het ware een tanker die je niet direct 180į kan draaien. We hebben in alle duidelijkheid gezegd dat we dat 70-puntenplan hebben afgevoerd. De partij blijft nog altijd dezelfde.

De oorlog in Irak woedt in alle hevigheid. Hoe komt het dat we uw partij nooit hebben gehoord in het debat om de oorlog te voorkomen?
De houding die de Belgische regering heeft aangenomen in heel de Irak-kwestie was louter een zaak van binnenlandse politiek. In WalloniŽ is de liberaal Louis Michel verwikkeld in een persoonlijke strijd met de socialist Elio Di Rupo. De Walen hebben die profileringsdrang op het internationale toneel aan Vlaanderen opgedrongen. Dit heeft ervoor gezorgd dat het imago van BelgiŽ een ernstige deuk heeft gekregen.

Heeft deze oorlog niet duidelijk gemaakt dat Europa weinig te betekenen heeft?
Inderdaad, we zien hier heel duidelijk het oude Europa, dat niet wil investeren in landsverdediging. Een Europa dat geen militaire inspanningen levert en de vuile klussen door Amerika laat opknappen en dan nog betoogt, zoals in de Kosovo-oorlog. In Europa hebben we veel diplomatieke kennis en knowhow van internationale betrekkingen. Zolang dit niet gekoppeld wordt aan militaire macht stelt Europa niets voor. Nu speelt Europa een bescheiden rol en moet het toekijken op wat Amerika doet. De macht van de Amerikanen is zo groot, dat zelfs de Verenigde Naties niets meer te zeggen hebben.

Is het niet makkelijk te beweren dat Europa een grootmacht wordt door een groot leger? Hoe kan Europa meer slagkracht krijgen?
Europa heeft veel diplomatie en weinig wapens. Als we onze politiek knowhow inzake internationale politiek zouden koppelen aan militaire macht, zouden we een grootmacht zijn. Een leger is dus essentieel. De VN worden enkel maar ondermijnd doordat de macht van VS niet in bedwang kan worden gehouden vermits zij de enige grootmacht zijn en bovendien sterk uitgedaagd worden.

Even terug naar de binnenlandse politiek nu, bent u het eens met de kieshervorming?
Misschien dacht de regering met de provinciale kieskringen het Vlaams Blok klein te krijgen. Maar essentieel is dat Verhofstadt samen met de grote TV-figuren zoals een Stevaert en een Van de Lanotte, geprobeerd heeft om via deze grote kieskringen de grote vedetten tegen mekaar te laten uitkomen. En dit schaadt het Blok niet. Principieel zijn we er dus niet tegen. We waren er tegen omdat het een bevestiging is van een bepaalde politieke cultuur. Bovendien zijn we het oneens met hetgeen er in Vlaams-Brabant gebeurd is omdat er Vlaamse zetels zouden wegvallen. We hopen nog altijd dat de provinciale kieskring terug afgeschaft wordt. Al zijn er natuurlijk ook positieve dingen, zoals het verdwijnen van het grillige apparenteringsysteem.

Hoe staat u tegenover de kiesdrempels? Helpt dat de politieke versnippering vermijden?
Dat is juist ťťn van de redenen waarom we toen tegen de kieswet gestemd hebben. Ik ben niet tegen politieke versnippering. Die klaart zich nadien zelf wel uit. De politieke versnippering laat embryonale bewegingen uitgroeien tot politieke partijen zoals het Vlaams Blok. In een land met een proportioneel kiessysteem zoals BelgiŽ, is een 5%-drempel oneerlijk. We zijn voortgekomen uit die politieke versnippering en we zijn nog jong genoeg om ons dat te herinneren.

Maar is er dan geen risico dat een land daardoor onbestuurbaar wordt? In Nederland is toch duidelijk gebleken dat versnippering tot chaos leidt?
In Nederland werd goed en krachtig bestuurd tot het moment dat die coalitie helemaal uitgebloeid was. Als Pim Fortuyn de kans had gekregen zijn partij goed te organiseren, zou er geen versnippering of chaos zijn geweest, maar een reŽle politieke verandering. Er wordt nu in Nederland rechts in plaats van links geregeerd en dat is dus niet de schuld van de grote politieke versnippering.
Als BelgiŽ onbestuurbaar wordt, is dat niet de schuld van die versnippering. In Antwerpen is juist die politieke versnippering aan de macht, en wordt de grote partij buiten de macht gehouden. Er spelen dus andere mechanismen. In BelgiŽ zitten we met een pariteit: gelijk welke regering moet uit de helft Vlamingen en Walen bestaan. Als de PS zich in WalloniŽ weet te handhaven, garandeert ze dus eigenlijk dat sp.a, hoe versnipperd ook, aan de macht blijft. Hetzelfde geldt voor de liberalen. De machtsmechanismen die het Belgisch artificieel regime in stand moeten houden, leiden dus veel meer tot chaos en onnatuurlijke toestanden dan de politieke versnippering.

U bekijkt het nu communautair, maar concreet, vele partijen kunnen toch moeilijker een gemeenschappelijk beleid voeren? Dat is toch juist jullie kritiek op paarsgroen? Hoe zouden jullie deze problemen vermijden, als jullie ooit in een coalitie zouden komen zitten?
Maar dat zou toch geen versnippering zijn! Stel dat Vlaanderen onafhankelijk zou zijn geweest, dan zou er in 1999 een CVP-VLD-Vlaams Blok-kabinet geweest zijn, iets wat niet alleen door de kiezer gevraagd maar ook gesteund zou zijn. De groenen, socialisten en de VU zouden als kleine partijen aan de kant staan. Nu heeft men allerlei constructies moeten opzetten om die linkerzijde aan de macht te laten komen. In Antwerpen heeft bijna 70 % rechts gestemd en wat krijgen ze: een onduidelijk links kabinet met een relatieve kleine socialistische partij die de burgermeester levert, een versplinterde CD&V, allerlei fracties binnen de Agalev-fractie. Deze 2 voorbeelden tonen aan dat het cordon sanitaire zorgt voor die puinhoop.

Bij de vorige verkiezingen had de toenmalige oppositiepartij VLD beloofd dat de burger meer inspraak zou krijgen. Via referenda allerhande zou de burger mee kunnen beslissen. Vivant gaat daarin nog een stapje verder en ziet zelfs heil in bindende referenda. Hoe staat u en uw partij daar tegenover?
De referenda en hun rol binnen de democratie zijn binnen het Vlaams Blok al naar voor gebracht tijdens het democratiecongres in 1996. Toen werden er 80 concrete voorstellen ingediend tot verbetering van de democratie. Deinvoering van een referendum was er een van. Zelfs onder bepaalde technische voorwaarden was het bindend referendum mogelijk. Wij zijn een duidelijke voorstander van het referendum in de politiek.
De VLD en andere klassieke partijen hebben op voorhand afgesproken dat hun referenda niet zullen gaan over de vreemdelingenthematiek. Dat is natuurlijk een hypocriet standpunt. Aan een referendum zijn geen beperkingen verbonden. Het is zoals de verklaringen van heren zoals De Gucht en Verhofstadt omtrent het referendum in Denemarken over het Verdrag van Nice. Schaamteloos vertellen dat de Denen verkeerd gestemd hebben omdat ze niet gestemd hadden op wat in de lijn van de verwachtingen lag. Zo is het ook in Antwerpen. De kiezer toont via correcte democratische weg aan wie het wil hebben als politieke leiders maar daar heeft de gevestigde orde geen oren naar. Ik vind dat er veel te weinig respect is voor de mening van de burger.
In elk geval zijn wij voor het referendum in zijn zuiverste vorm. Zonder allerhande beperkingen.

We horen het Vlaams Blok amper spreken over het milieu. Heeft uw partij daar Łberhaupt standpunten rond?
Wij hebben geen milieuprofiel, dat is juist. We kunnen ook maar weinig investeren in zo’n profiel. U hebt gelijk als u zegt dat het milieu onze core-business niet is, daar ben ik heel open in. Dat belet niet dat we er een kritische mening hebben over het milieu. Maar ik heb de indruk dat een milieudossier, pakweg dat van ecotaks, al gauw een symbolische dossier wordt voor vele partijen. Daar doet het Vlaams Blok niet aan mee.
Nu draait de milieuwetgeving op een vergunningsstelsel. Wij pleiten voor een normenstelsel naar Nederlands voorbeeld. Waarbij de industriŽle sector en de particulier moeten aan gehoorzamen. Zo moet het dan ook verbonden blijven met het rechtssysteem. Straffen inzake het overtreden van milieuvoorschriften moeten behouden blijven. Een helderder systeem met sanctionering, daar pleiten wij voor.

Wat gezegd over rol van de vakbonden, die toch een dienstverlenende functie in de maatschappij vervullen. Het is algemeen geweten dat het Blok niet de beste vriend is van de vakbonden. Wat is er volgens jullie als alternatief?
In de jaren ’70, onze beginjaren, voerden we campagnes met affiches als “Werken baat, staken schaadt”. We beleefden toen een turbulente sociale periode. Daar hebben we trouwens ons fascistisch label aan overgehouden. We werden verweten asociaal en vakbondsonvriendelijk te zijn. Dat vloeit natuurlijk voort uit voorstellen die we ingediend hebben en die we zullen blijven indienen. Rond de rechtspersoonlijkheid van vakbonden kan nu eenmaal geen uitzondering gemaakt worden. We eisen ook van de bonden een heldere boekhouding. Geen doorsluizing meer van overheidsgeld, geld gebruikt onder de noemer uitkering van werkeloosheidssteun. Zaken die nergens ter wereld bestaan.
We erkennen dat vakbonden er moeten zijn. Sterke vakbonden zijn noodzakelijk voor het voeren van een gedegen sociale strijd. Wat we nu wel zien, is dat vakbonden vaak vervreemden van hun eigen arbeiders. Ze stellen zich zeer haatdragend en sluiten mensen uit. Ze brengen Vlaams Blok-aanhangers voor allerlei tribunalen in de hoop hun Vlaams Blokgeloof af te zweren.
We stellen vast dat er tendensen zijn die ons doen aanvoelen dat de vakbonden onder de controle staan van politieke partijen met name de sp.a en CD&V. Daar berust onze kritiek op. BelgiŽ heeft de grootste verenigingsgraad ter wereld omdat de vakbonden fungeren als doorgeefluik van diverse sociale voordelen.

Anders gezegd: vakbonden mogen dus bestaan maar het liefst zonder reŽle macht.
Kijk, wij pleiten voor transparantie, rechtsstatelijkheid en legaliteit. Vakbonden hebben nu te veel politieke macht. Dit wil niet zeggen dat we tegen het paritair overleg zijn. Het probleem zit bij de leiding van vakbonden, die weigert nog langer de echte bekommernissen van arbeiders onder handen te nemen zoals bijvoorbeeld het onveiligheidsgevoel. Zoals die chauffeur van het openbaar vervoer. Hij krijgt te maken met jeugdcriminaliteit in zijn bus, hij krijgt klappen. De man heeft de steun van zijn vakbond niet gekregen. Dat vinden wij onaanvaardbaar. Op dit vlak moeten de vakbonden moderniseren en mogen ze de politieke taboes niet langer schuwen.

Meneer Annemans, dan rest ons enkel nog u te bedanken voor dit uitgebreid interview.

Redactie: Harold Van der Kraan, Pieterjan Viaene & Bert Vanbergen
Eindredactie: Harold Van der Kraan

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons