Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Politics.be sprak met Kathleen Van Brempt (sp.a)

Sinds ze drie jaar geleden haar intrek nam in het grote Europees Parlement, heeft Kathleen Van Brempt (sp.a) haar stem al in verschillende dossiers laten horen. De 33-jarige politica is er actief in de commissies cultuur, media, sport, onderwijs en ook jeugd. Daarnaast zetelt ze ook nog in de Antwerpse gemeenteraad. Politics.be achtte de tijd rijp om deze veelzijdige dame aan een vragenuurtje te onderwerpen. Leest u vooral mee.
Lees nu...

Sinds ze drie jaar geleden haar intrek nam in het grote Europees Parlement, heeft Kathleen Van Brempt (sp.a) haar stem al in verschillende dossiers laten horen. De 33-jarige politica is er actief in de commissies cultuur, media, sport, onderwijs en ook jeugd. Daarnaast zetelt ze ook nog in de Antwerpse gemeenteraad. Politics.be achtte de tijd rijp om deze veelzijdige dame aan een vragenuurtje te onderwerpen. Leest u vooral mee.

U zit al een tijd in het Europees Parlement. Uw partij, sp.a, liet onlangs bij monde van minister Vande Lanotte weten dat Europa niet langer ‘hun project’ is. Geeft u hem gelijk?
Ja, dat standpunt is in samenspraak met Anne Van Lancker (sp.a-collega van Van Brempt in het Europees Parlement) en ikzelf uitgewerkt. We stellen vast dat Europa nu te veel draait rond de interne markt en concurrentie. Voor heel wat Europese machthebbers is liberaliseren het wondermiddel. Daarbij verliezen ze vaak de sociale gevolgen uit het oog en een Europa dat aan sociale afbraak doet, is niet het Europa dat sp.a in gedachten heeft. Dit alles betekent niet dat we Europa de rug toekeren. Als we een sociaal Europa willen uitbouwen, is het daar dat we ervoor moeten vechten.

Overal in Europa sluiten bedrijven hun deuren. Hoe staat u als socialist tegenover de internationale vrijhandel?
Het hangt af van wat je onder internationale vrijhandel verstaat. We mogen bedrijven die willen investeren in de Derde Wereld niet tegenhouden, maar we moeten ze wel dwingen om ook daar de sociale rechten van werknemers te respecteren. Want dat is net wat heel wat bedrijven verstaan onder internationale vrijhandel: elders goedkoper produceren door geen sociale en milieurechten te moeten naleven. Dat is ook één van de positieve aspecten van de uitbreiding van de EU. Als een nieuwe lidstaat toetreedt, moet ze dezelfde strenge sociale en milieuregels als de huidige lidstaten invoeren.

“De Europese uitbreiding heeft zijn prijs, maar de prijs is betaalbaar.”

De mensen maken zich zorgen over de uitbreiding. Je kunt de taart niet eindeloos versnijden, ons deel zal kleiner zijn na de uitbreiding, vrezen velen.
De uitbreiding heeft zijn prijs, maar de prijs is betaalbaar. De berekeningen geven aan dat de financiering van de uitbreiding in het piekjaar 2006 neerkomt op 20 tot 30 euro per inwoner. Dat is ongeveer één duizendste van de rijkdom van de EU. Laten we ook niet vergeten dat België vijftig jaar lang netto-ontvanger was binnen de Unie. En een uitbreiding van de Europese markt met 75 miljoen consumenten is toch zeker geen onaantrekkelijke gedachte?

Gaat er nu geen grote stroom werkzoekenden op gang komen uit Oost-Europa?
Dezelfde vrees was er ook bij de toetreding van landen als Spanje en Portugal. Maar alleen al door hun toetreding gaat de economie in de nieuwe lidstaten aanzwengelen. Hun economische groei ligt nu al hoger dan in de EU, waardoor almaar meer mensen in eigen land een job vinden. Vóór ze bij de EU hoorden, kwamen er meer Spanjaarden en Portugezen naar hier. Nadien zijn er heel wat teruggekeerd.

Even naar een specifiek jongerenprobleem. Cijfers wijzen uit dat in Europa 3,5 miljoen mensen, vooral jongeren, al eens ecstasy hebben geprobeerd. Hoe gaat Europa een globaal drugpreventiebeleid voeren?
Een goed drugpreventiebeleid moet lokaal ontwikkeld worden. In Antwerpen krijg je met andere situaties te maken dan pakweg in Dublin of Athene. Een betere preventie gebeurt door meer hulpverlening voor degenen die in de problemen komen met druggebruik en door repressie tegen dealers. Ook moet je erkennen dat jongeren nu eenmaal met drugs experimenteren, en ze kunnen heus wel keuzes maken. Cijfers wijzen uit dat het meestal bij experimenteren blijft. Ik kan nooit genoeg het belang van de hulpverleners op het terrein benadrukken. Ik vrees dan ook dat een Europees preventiebeleid, ontwikkeld vanuit een ivoren toren in Brussel, niet zou werken.

“Bert Anciaux moet het niet eens zijn met Stevaert. Net zoals ik ook niet het partijprogramma van Spirit zal verdedigen.”

Er wordt al een tijdje gefluisterd dat u binnenkort naar de nationale politiek zal terugkeren. Liggen de ambities van Kathleen Van Brempt daar?
De vraag waar mijn ambities liggen, is onbelangrijk. Wel belangrijk is waar ze het beste renderen. Ik werk graag in het Europees Parlement waar ik mijn hart al heb kunnen uitleven in enkele milieudossiers. Toch zou ik in de toekomst graag dichter bij de uitvoering van die milieumaatregelen willen zitten. Daarvoor zou ik in het Vlaams Parlement willen zetelen. Daar kan ik korter op de bal spelen op milieuvlak en vergeet natuurlijk niet mijn andere passie: Antwerpen.

Bert Anciaux heeft al verklaard niet hoog op te lopen met het gratis-discours van Stevaert. Vertoont het kartel sp.a-spirit al een eerste scheurtje?
Bert Anciaux moet het niet eens zijn met Stevaert. Net zoals ik ook niet het partijprogramma van Spirit zal verdedigen. Sp.a en Spirit blijven wel degelijk twee verschillende partijen. Ik vind het wel jammer dat het gratisverhaal van Stevaert onder vuur ligt. Dat verhaal gaat tenslotte over solidariteit.

Premier Verhofstadt zei drie jaar geleden dat zijn regering beoordeeld moet worden op het resultaat van extreem-rechts bij de volgende verkiezingen. Wat is uw mening hierover?
Dat is een uitspraak voor rekening van Verhofstadt. Ik vind dat de regering en in het bijzonder de sp.a-ministers beoordeeld moeten worden op hun verwezenlijkingen. Frank en Johan hebben heel wat gedaan voor de mensen. Op die verwezenlijkingen wil sp.a beoordeeld worden. Als sp.a toch niet goed zou scoren bij de verkiezingen, moet ze daaruit haar conclusies trekken.

“Het beleid heeft een kruitvat gecreeërd door bijvoorbeeld niet genoeg voor werkgelegenheid voor allochtonen te ijveren”

U zit ook in de Antwerpse gemeenteraad. De rellen in Borgerhout hebben voor een kleine etnische explosie gezorgd. Treft hier het beleid enige schuld?
De stad Antwerpen kun je voor de rellen op zich weinig verwijten. Burgemeester Detiège heeft de situatie tijdens die dagen goed aangepakt. Ze heeft het hoofd koel gehouden en heeft een heel democratisch discours gehouden. Dat kon je spijtig genoeg niet zeggen van Marc Van Peel en Guy Verhofstadt. Om terug te komen op de schuldvraag, tonen de rellen wel aan dat er een probleem is met de integratie. Het beleid heeft een kruitvat gecreeërd door bijvoorbeeld niet genoeg voor werkgelegenheid voor allochtonen te ijveren of door de allochtonen zelf op hun verantwoordelijkheden in onze samenleving te wijzen. We hebben deze mensen te weinig toekomstperspectief geboden. Het komt er nu op aan de problemen te erkennen en het echte integratiedebat op te starten.

Harold van der Kraan

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons