Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

De nieuwe Duitse regering voorgesteld... (deel 1)

De Duitse storm is gaan liggen. De coalitie is gekend, het vertrek van Schröder is een feit en de komst van Merkel wordt voorbereid. Merkel laat er geen gras overgroeien en kan al een kabinet presenteren. Ditmaal zijn er geen groenen meer bij. De lakens zullen uitgedeeld worden door SPD’ers, CDU’ers en CSU’ers. Het was al vroeg duidelijk dat Angela Merkel de opvolgster zou worden van Gerhard Schröder, maar daarnaast waren er nog 15 ministerposten te verdelen. Wij brengen u een kort overzicht.

Franz Müntefering (SPD)
De 65-jarige Müntefering is een traditionalist. Zijn loyale steun en staat van dienst, leveren hem in deze regering een zware portefeuille op. Deze ouderdomsdeken krijgt het vice-kanselierschap en het ministerie van Arbeid toegeschoven. Met deze ambten is hij het sociaal-democratische zwaargewicht in de grote coalitie.

Müntefering heeft Schröder altijd gesteund ondanks meningsverschillen. Hij is van mening dat een partij als eensgezind en solidair naar buiten moet treden. Maar niet alleen zijn volgzaam hij wordt binnen de partij geapprecieerd, ook wat hij gedaan heeft voor de partij wordt niet vergeten. Müntefering speelde een vooraanstaande rol bij de heropbouw van de SPD van 1995-1998. Deze herstructurering legde de basis van de overwinning van Schröder. Eeuwige dankbaarheid was Münteferings deel. Franz Müntefering had ook al wat ervaring op het nationale niveau. In de eerste rood-groene regering was hij al eens minister van Verkeer geweest. Daarna concentreerde hij zich op de partij.

Edmund Stoiber (CSU)
Stoiber is misschien de bekendste minister buiten de landsgrenzen. Hij trad in 2002 naar voor als kanselierskandidaat, hij nam het toen op tegen Gerhard Schröder. Hij had zijn carrière begonnen onder de vleugels van Franz-Josef Strauss. Nu is hij al van 1993 minister-president van Beieren en van 1999 ook nog eens partijvoorzitter. Stoiber is een ethische conservatief. Naar verluidt zou het niet zo goed boteren tussen hem en Merkel.

Stoiber was een van de eerste toppolitici die een ministerpost opeiste. Eind september al verklaarde hij, dat hij in een grote coalitie een belangrijk ambt ambieerde. Nu wordt Edmund Stoiber minister van Economische Zaken, een heel erg belangrijk departement.

Wolfgang Schäuble (CDU)
Merkel brengt met Schäuble heel wat ervaring binnen in de Duitse regering. Hij diende van 1989 tot 1991 onder Helmut Kohl. Toen was hij minister van Binnenlandse Zaken. In 1990 zat hij in Oost-Berlijn met de Oost-Duitse president Honecker en zijn Oost-Duitse collega Oskar Fischer rond de tafel om de herenigingsverdragen te bespreken. Enkele maanden later vindt de hereniging plaats. 1990 was een bewogen jaar voor Schäuble. Hij wordt door een psychopaat neergeschoten en blijft verlamd aan de onderste ledematen. Hij verplaatst zich dan ook in een rolwagen.

In 1998 volgt Schäuble Kohl op als partijvoorzitter na desastreuze verkiezingen. In 1999 komt het grote CDU-partijfinancieringschandaal aan het licht. Schäuble eist een doorlichting van de partijkas door een externe firma. Wanneer de volledige boekhouding bekeken is, blijkt Schäuble zelf betrokken te zijn in een omkopingsschandaal. In 2002 vocht hij mee met Stoiber tegen de kandidatuur van Schröder.

Frank Walter Steinmeier (SPD)
Het is op zijn plaats om deze man mysterieus te noemen. Vele opiniemakers noemen hem ‘de schaduw van Schröder’. Vijftien jaar lang al volgt Steinmeier de voormalige bondskanselier. Van toen Schröder nog eerste minister van Nedersaksen was tot bij zijn verkiezingsnederlaag/winst dit jaar. Velen schrijven de man een lading macht toe, toch bleef hij verstoken van media-aandacht. Niet alleen voor de buitenlandse media maar ook voor de Duitse publieke opinie is het een nobele onbekende.

Steinmeier neemt de portefeuille van de politieke ster, Joschka Fischer over. Als minister van Buitenlandse Zaken zal Steinmeier nu ook moeten bewijzen dat hij het in zijn eentje in de spotlight aan kan. Zijn gebrekkige kennis van het Engels zou hem op dit ambt misschien wel parten kunnen spelen. Maar dat maakt hij ruimschoots goed met een uitgebreide dossierkennis. Hij is erg vertrouwd met de strijd tegen het terrorisme. Maar ook het dossier waarin de Duitse ambitie om een permanente zetel in de VN-Veiligheidsraad in de wacht te slepen aanbod komt, kent hij.

Peer Steinbrück (SPD)
Steinbrück wordt algemeen aanzien als de vertegenwoordiger van de jonge garde binnen de SPD. Het moge duidelijk zijn dat de sociaal-democraten weinig getalenteerde jongeren in hun rangen hebben om in een monstercoalitie te stappen, Steinbrück is 58 jaar. Hij is een voorstander van de grote coalitie. Toen de andere sociaal-democraten de monstercoalitie nog bestempelden als de laatste mogelijkheid, uitte Steinbrück zijn voorkeur al voor een samengaan met de CSU/CDU.

In deze nieuwe regering krijgt Steinbrück het ambt van minister van Financiën toebedeeld. Hij was eerder al minister van Economische Zaken en Financiën in de deelstaatregeringen van Sleeswijk-Holstein en Noordrijn-Westfalen. In die laatste deelstaat was hij van 2002 tot 2005 minister-president. Onder zijn ambtstermijn werd zijn partij trouwens een heuse mokerslag gegeven. In mei 2005 verloren de sociaal-democraten er voor het eerst in 39 jaar de verkiezingen. Ondanks deze teleurstelling krijgt hij van de partij toch het vertrouwen om de portefeuille van Financiën goed te beheren. Zijn taak zal er vooral uit bestaan om te snoeien en te saneren.

Franz-Josef Jung (CDU)
Jung is een vertrouweling van de minister-president van de deelstaat Hessen. Zelf is Jung daar fractievoorzitter van de CDU. Kwatongen beweren dat Jung enkel aangesteld is met het oog op het verbreden van Kochs invloed. Zo zou de Hessens minister-president meer greep krijgen op nationaal niveau. Jungs naam werd ook genoemd in de CDU-financieringsaffaire rond Helmut Kohl. Zo zou hij brieven hebben ontvangen die de omkoping bewezen. Jung zegt ze nooit ontvangen te hebben. Het omkopingsgeld zou afkomstig zijn geweest van de wapenindustrie. De CDU dacht er in de nieuwe regering goed aan te doen om de portefeuille van minister van Defensie aan Jung toe te wijzen.

Brigitte Zypries (SPD)
Zij is een van de drie ministers die op post mogen blijven. Onder Schröder fungeerde ze net als in de komende regering als minister van Justitie. Ze is een progressieve dame die er niet voor terugschrikt om in debat te treden met grote drukkingsgroepen. Haar ideeën krijgen vaak de wind van voor uit christelijke hoek. Zypries lanceerde voorstellen inzake het homohuwelijk die heel wat commotie veroorzaakte in Duitsland. Ze is nog steeds voorstander van het homohuwelijk. Volgens Zypries kan op die manier iets gedaan worden aan de discriminatie van homoseksuelen in de Duitse maatschappij. Ook in verband met gentechnologie durft de minister wel eens buiten de stilzwijgend vastgelegde ethische grenzen kleuren, dit tot grote ontsteltenis van katholieke groeperingen en de CDU/CSU.

Redactie: Pieterjan Viaene
Eindredactie: Brenda Lioris

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons