Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Verslag van het CDS-kopstukkendebat Leuven


Dinsdag 4 oktober organiseerden de Christen Democratische Studenten (CDS) Leuven hun openingsdebat. Dit was het tweede grote politieke debat dit academiejaar en de affiche bevatte enkele interessante politici. Dit alles werd gemodereerd door Frederik Misplon, bekend van politics.be. Deelnemers waren Pieter De Crem, Bart De Wever, Vera Dua, Joris Van Hauthem en Louis Tobback. Spijtig genoeg kon Herman De Croo niet komen, hij werd op het laatste moment vervangen door jongerenvoorzitster Dewi Van de Vyver.

De moderator zorgde voor een originele opening en liet de deelnemers elkaar voorstellen. Enkele spitse opmerkingen en kwinkslagen zorgden ervoor dat het ijs al snel gebroken werd en het eigenlijke debat begon. Natuurlijk begon men met het brandend actuele nieuwtje, Di Rupo's promotie tot minister-president. Pieter De Crem wees erop dat men in WalloniŽ een andere politieke traditie heeft maar dat ook in Vlaanderen partijvoorzitters zeer machtig zijn. Zelfs al zetelen ze niet in het parlement. De PS heeft duidelijk gekozen voor het snel beŽindigen van de crisis. Sowieso komen zij er gehavend uit maar mijnheer Pieter De Crem vond dat we ons hier niet in mogen verkneukelen. Elke partij maakt crisissen mee, zoals de VLD met haar interne strijd en de CD&V tijdens de dioxinecrisis.

Hierop reageerde Dewi Van de Vyver door te stellen dat er sowieso belangenvermenging zou ontstaan. Een partijvoorzitter moet in de eerste plaats bezig zijn met het belang van de partij, terwijl een minister-president in de eerste plaats bezig moet zijn met het belang van zijn deelstaat. Is het goed voor WalloniŽ als degene die het algemeen belang moet verdedigen vooral het belang van zijn partij verzorgt?

Louis Tobback deelde deze mening niet. Hij is nog niet zo zeker dat dit Łberhaupt een crisis is, voor Di Rupo is het eerder een opportuniteit. Hij kan nu ook rechtstreeks ingrijpen in Charleroi. Als Di Rupo dit fysiek blijft aankunnen, kan het de PS zelfs voordeel bezorgen. Bovendien is het in het buitenland niet zo ongewoon en blijkt het daar werkbaar.

Bart De Wever vond dat de particratie regeert in WalloniŽ. Deze cumul is niet werkbaar. Dat was ook een argument dat Di Rupo gebruikte tegen Didier Reynders toen die vice-premier ťn voorzitter van de MR was. In Charleroi was het schandaal behoorlijk groot en enkel de druk van de media heeft er voor gezorgd dat er ook echt iets gebeurde. Verandert er nu iets? In wezen niet. De PS blijft draaien op cliŽntelisme en een economie gebaseerd op transfers.

Joris Van Hauthem pikte hierop in en wijst erop dat Di Rupo al eerder grote wijzigingen en een strijd tegen corruptie aankondigde. Daar is toen niet veel van in huis gekomen. Of deze cumul tot belangenvermenging zal leiden is niet zo zeker maar het biedt Di Rupo wel de mogelijkheid om orde op zaken kan stellen. Er is wel een probleem van geloofwaardigheid.

Vera Dua stelde dat Van Cauwenberghe wel moest opstappen. Politiek had hij alle geloofwaardigheid verloren. Dat is vooral een gevolg van de heersende politieke cultuur. Er moet orde op zaken gesteld worden, niet enkel in WalloniŽ maar ook in Vlaanderen. Er is de voorbije jaren heel veel gesproken over Nieuwe Politieke Cultuur en er zijn enkele regels afgekondigd, maar deze zijn dode letter gebleven. De politieke wereld heeft hierin de absolute verantwoordelijkheid. Of de cumul een verstandige zet is betwijfeld mevrouw Dua. Op menselijk vlak is het zeker niet gezond om 2 fulltime jobs samen uit te voeren. Kan Di Rupo dit beide goed doen?

Pieter De Crem vond dat dit ook geldt voor parlementsleden en wijst erop dat Vera Dua zowel parlementslid als voorzitster is. Hierop reageerde Vera Dua dat alle partijvoorzitters dit doen en dat zij bovendien geen uitvoerende functie heeft. Indien zij minister zou worden zou zij haar voorzitterschap opgeven. Zij zet de discussie verder door erop te wijzen dat de Visa-affaire in Antwerpen uiteindelijk ook op niets is uitgedraaid maar dat men wel 3 jaar geloofd heeft dat er fundamentele misbruiken waren gebeurd.

Louis Tobback stelde dat we in de Waalse schandalen de democratie moeten volgen. Hij verbaast er zich over dat het Vlaams Belang nu zo bezorgd is over de Waalse politiek, terwijl zij zich toch willen afsplitsen. Maar de enige rechter in dit vraagstuk is de Waalse kiezer. Die zal moeten beslissen of hij deze beslissing van Di Rupo beloont of bestraft.

Hierop reageerde Joris Van Hauthem dat Di Rupo heel wat zaken kan blokkeren, zoals de Sociale Zekerheid, het eindeloopbaandebat, Brussel Halle Vilvoorde. Vlaanderen heeft wel degelijk een belang bij wat gebeurt in WalloniŽ die nu een ťtat PS geworden is.

De moderator haalde toen de vermoedelijke politieke wissels aan. Niemand weet echt wat er nu gaat gebeuren, wordt de Vlaamse regering herschikt? Wat met de geruchten over een eventueel ministersschap van Jean-Marie Dedecker?

Dewi Van de Vyver reageerde hier onmiddellijk op door erop te wijzen dat er op dit moment ook ťnkel roddels zijn. En die zijn in het verleden ook al heel dikwijls vals gebleken. Het is belangrijker met naar de realiteit te kijken. Verder ziet ze niet in wat het probleem zou zijn, ze heeft geen probleem met Jean-Marie Dedecker.

Toen wou de moderator van Pieter De Crem weten wat er waar was van de geruchten die stellen dat Yves Leterme aast op het premierschap. Pieter De Crem wou hierop reageren met een politieke analsye. De CD&V kampte in het verleden met een geloofwaardigheidsprobleem. De CD&V wil duidelijk maken dat zij consequent is. Eenmaal gekozen, is men gekozen. Yves Leterme zal zijn ambt blijven uitoefenen zolang zijn mandaat duurt. Hier zal hij op federaal vlak wel duidelijkheid over scheppen. Hij hengelt niet naar mandaten, postjes pakken is van geen enkel belang.

Vera Dua wees in dit dossier op de politieke realiteit. Yves Leterme is een troef die elke andere partij zou uitspelen. Waarschijnlijk zal de CD&V dit ook doen en dat is ook begrijpelijk.

De moderator verlegde het debat naar het eindeloopbaandebat. Hij wees erop dat de meeste aanwezigen studenten waren en nog geen loopbaan hadden, hij vroeg zich af wat de partijen zouden doen aan de jongerenwerkloosheid.

Louis Tobback wees erop dat jongerenwerkloosheid is gedaald maar dat de langdurige werkloosheid is gestegen. Het grote probleem is vooral een tekort aan opleiding en vorming voor werklozen zodat die zich kunnen afstemmen op de eisen van de arbeidsmarkt. Het valt op dat er een immens verschil is tussen Vlaanderen en Brussel.

Vera Dua vond het spijtig dat er een groot debat is over de eindeloopbaan maar dat het enige waar men over praat het brugpensioen is. Werkloosheid oplossen is belangrijker en het debat gaat niet hierover. De oplossing is volgens haar een investering door de overheid die tewerkstelling creeŽrt. De huidige situatie zet de jongere generatie op tegen de ouderen.

Joris Van Hauthem was het hier volledig mee oneens. Het debat gaat over onze welvaart en dat is veel breder dan enkel de eindeloopbaanregeling. Men heeft twee jaar verloren sinds de belangrijke open brief van Vande Lanotte en Vandenbroucke. Vande Lanotte en Vandenbroucke wilden geen tijd verliezen. Zij gaven toen de richting aan maar er niets mee gebeurd. Nu is dit volledig gereduceerd tot niets. In de oriŽntatienota staat werkelijk niets. Men durft geen keuzes maken wil de taboes in leven houden.

De moderator stelde de vraag vervolgens aan Dewi Van de Vyver. Zij merkte op dat de vakbonden juist baat hebben bij de vaagheid van de nota. Het probleem sleept al behoorlijk lang aan maar men doet er niets aan. De nota had veel verder moeten gaan. Maar dat stuitte op verzet van de vakbonden want die leven van hun cliŽntelisme. De vakbonden hebben er alle belang aan om het probleem te laten verder bestaan en zelfs nog te vergroten. Verder stelde ze dat jeugdwerkloosheid niets te maken heeft met brugpensioen. Meer mensen op brugpensioen betekent niet noodzakelijk meer banen voor jongeren. Die pensioenen moeten immers betaald worden door steeds minder mensen. Dewi Van de Vyver gelooft niet dat de pensioenen er voor haar generatie nog zullen zijn door de huidige besluiteloosheid en de houding van de vakbonden. Zij verwacht dat gedwongen worden jongeren om voor zichzelf te zorgen en tegelijk het pensioen van hun ouders te betalen.

Vera Dua wil een sociale, menselijke oplossing om te voorkomen dat de gewone mensen de slachtoffers worden. Zij pleit voor een betere inning van de sociale zekerheid en pleit ervoor om het geld te halen bij de rijken.

Dewi Van de Vyver stelt dat we nu al veel te veel betalen voor een slecht werkend systeem.

Bart De Wever was het eens met Dewi Van de Vyver. Hij merkt op dat de VLD de juiste inzichten heeft maar niet het goede beleid voert. De oriŽntatienota was inderdaad een lege doos en dit is vooral de schuld van de PS die met de VLD de vloer aanveegt. Tegen Vera Dua merkt hij op dat er geen kabouters of elfjes voor onze welvaart zorgen. De vraag is: hoe komen we aan het nodige geld zonder meer belastingen te heffen of schulden te maken. Dit vereist ingrijpende en pijnlijke maatregelen. Maar nu kunnen we nog iets doen. Er zijn 177000 werklozen bijgekomen sinds Paars 1. De nodige maatregelen zijn een verlaging van de loonkost, een responsabilisering in de gezondheidszorg en een minimale staat. Het systeem zoals het nu is moet worden hervormd, anders gaat het totaal failliet.

Louis Tobback vond dat de mens werkt voor de hele maatschappij, niet enkel voor zichzelf.

De moderator vroeg toen aan Pieter De Crem wat de CD&V in deze situatie zou gedaan hebben.

Pieter De Crem vond de jeugdwerkloosheid een groter probleem dan het eindeloopbaandebat. Onderwijs en vorming zijn de oplossingen. Nu komt niet iedereen aan de bak op de arbeidsmarkt terwijl er enorm veel oningevulde vacatures zijn. Jobs kan men scheppen door het ondernemersschap meer te gaan stimuleren. De vennootschapsbelasting moet verlaagd worden en de structuur van KMO's moet vereenvoudigd. Ook de opvolging en het kapitaal moeten beter geregeld worden. De overheid zal geen jobs creŽren. Het is een illusie dat de overheid dit zelfs maar kan, enkel de ondernemers kunnen dit. We weten allemaal dat we langer zullen moeten werken.

Louis Tobback betwist dat de overheid geen jobcreator is. Hij wijst op de non-profit. Maar Pieter De Crem stelt dat dit even goed door ondernemers kon gedaan worden. Louis Tobback wees erop dat er duizenden jobs betaald worden door belastinggeld. Pieter De Crem vindt dat in dit geval het belang van de mensen die die belastingen betalen moet voorop staan.

Bart De Wever merkte op dat het interessanter is om belastingen te halen uit toegevoegde waarde. Met het begrip solidariteit kan men een olifant doodkloppen.

De moderator stelde hierop aan Dewi Van de Vyver de vraag wie in het voorstel om een bonus uit te keren aan langer werkenden, die bonus zou betalen. Dewi Van de Vyver legde uit dat men 40 jaar als een volledige loopbaan mocht zien. Ofwel werkt men tot 65, ofwel een 40-jarige loopbaan. Wie niet evenredig bijdraagt kan ook niet profiteren. Als men vroeger op pensioen wil dan moet men een lager pensioen krijgen. Jongeren zullen dit al bijna zeker niet krijgen en als ze het krijgen zal het een minimum-pensioen zijn.
Vera Dua is hier niet mee akkoord en vindt dat het principe van de sociale zekerheid niet enkel een verzekering mag zijn, maar ook rond solidariteit moet draaien. Dat beperkt armoede en zorgt voor herverdeling voor mensen die gewoon ongeluk hebben gehad. Solidariteit is nodig voor een menselijke samenleving.

Bart De Wever legde uit dat toen de pensioenen werden ingevoerd, de gemiddelde pensioenduur 9 jaar was. Nu leeft men veel langer ťn gaat ook steeds vroeger op pensioen. Het systeem is daar gewoon niet voor gemaakt. Dewi Van de Vyver sluit zich hierbij aan. Het huidige systeem is ingehaald door de feiten. We hebben niet echt een keuze.

Louis Tobback laakte de houding van enkele grote industriŽlen zoals Bekaert die deze principes ook verkondigd maar bij het sluiten van zijn vestiging gebruik maakte van brugpensioenering.

De moderator wou verder weten wat de mening van het panel was over de mogelijke toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Joris Van Hauthem vroeg zich af wat Turkije zou doen als het niťt toetrad. De seculiere staat wordt er slechts in leven gehouden door het leger. Hij wijst er echter op dat Turkije niet in Europa ligt. Waar eindigt Europa? Als men niet-Europese landen laat lid worden, wat is de Europese Unie dan nog? Hij pleit voor een onmiddelijke uitbreidingsstop. De uitbreiding wordt ook niet gedragen door de bevolking. Gaat men opnieuw over de hoofden van de mensen heen?

Louis Tobback verwijst naar de redenering van Karel Van Miert. Hoe meer men uitbreidt, hoe meer Europa een los verband wordt en hoe minder het echt te regeren is. Verder ligt Turkije wel dťťls in Europa en is het lid van de Raad van Europa.

Vera Dua stelt zich de vraag wat de Europese Unie is. In feite is een vredes- en welvaartsproject dat de democratie stimuleert. Dat is net wat Turkije nodig heeft. Voor hen zou het een goede zaak zijn.

Pieter De Crem vindt dat er wel grenzen aan de Unie zijn en dat Turkije bovendien niet klaar is voor de toetreding. Verder zijn er slechts weinigen echt voorstander van de uitbreiding behalve enkele toppolitici die zich zo onsterfelijk willen maken. De Europese publieke opinie zegt neen.

Dewi Van de Vyver ziet bij iedereen een eigen waarheid over het probleem. Zij pleit ervoor om de burger bij het probleem te betrekken, gepaard met voldoende vorming over Europa. En dan uiteindelijk de beslissing in de handen van de burger te leggen.

Louis Tobback wijst op de realpolitik. Voor onze energievoorziening zijn we afhankelijk van het midden-oosten en Turkije ligt op de weg daarheen. Onze pijpleidingen worden nu al door Turkije aangelegd. Dit zal ongetwijfeld over 10 jaar een ongekende invloed hebben op de discussie. Anders zijn we voor onze energievoorziening afhankelijk van Rusland.

Verslag: Chris Demeyere
Foto's: Pieter Bastin

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons