Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Een groot vakbondsfront nog veraf!

Voor diegene die een grote vakbond als droom koesteren, zijn het zware tijden. De eenheid tussen de vakbonden is zoek. We kunnen gerust spreken van een grote barst in het vakbondsfront. Juist wanneer de arbeider misschien wel het meeste nood heeft aan een eensgezind vakbondsfront, halen ACV en ABVV gretig naar elkaar uit.

Alles begon met stoere verklaringen van de twee grote vakbonden na de regeringsnota over het sociale overleg tussen werkgevers en werknemers betreffende de sociale zekerheid, de eindeloopbaan, bepalingen over herstructureringen, kortom alles wat de arbeider en de werkgever aanbelandt. Het ABVV kondigde al voor de onderhandelingen begonnen een staking af op vrijdag 7 oktober en het ACV, indien de onderhandelingen negatief zouden verlopen, plande een actie op 10 oktober. Die laatste is nu afgeblazen, die van het ABVV vindt plaats.

ABVV niet tevreden met vorderingen
De verdeeldheid tussen de vakbonden gaat verder dan een strategieverschil. Dat strategieverschil is het gevolg van een totaal verschillende analyse van de reeds gebeurde en de nog komende onderhandelingen. Het ABVV vindt de vorderingen onvoldoende, wil een duidelijke timing en hekelt de vaagheid over de financiering van de sociale zekerheid. Daarnaast vreest het ABVV dat de lastenverlaging, beloofd aan de werkgevers, ten koste zal gaan van de solidariteit. Meer bepaald: Het ABVV vreest lagere overheidsuitgaven. Bovendien wijst het ABVV erop dat Verhofstadt enkel nog maar mondelinge toegevingen heeft gedaan. Het ACV meent echter dat dat genoeg is en is blij met de openingen die de paarse regering heeft gemaakt aan de onderhandelingstafel.
Naast deze inhoudelijke reden, spelen er ook praktische redenen mee. De staking was gepland, het komt er eigenlijk op neer dat alles klaar was om te staken tot de affiches en de rondzendbrieven toe. Het ABVV kon dus onmogelijk de staking aflassen.

“ACV gaat voor resultaat”
De christelijke vakbond staakt niet. “Er zijn belangrijke openingen gemaakt, en we hebben daarvoor garanties gekregen van de regering. Maar dat betekent niet dat de buit binnen is,” aldus Luc Cortebeeck. De regering Verhofstadt stelt dat ze de geest van de oriëntatienota respecteert. Deze nuancering van de regering Verhofstadt speelt het ABVV graag uit om de ACV-achterban toch mee aan het staken te krijgen. Blijkbaar vreest het ACV toch voor dissidenten, want via een actie in de kranten onder de noemer “ACV gaat voor resultaat” somt ze haar 10 resultaten op. Het ACV wijst erop dat brugpensioen op 58 jaar mogelijk blijft, alhoewel de regering spreekt van een brugpensioen op 60 jaar. Bij herstructureringen zullen werknemers nog steeds op hun 50ste kunnen blijven gaan als ze na 6 maanden intensief zoeken geen nieuwe job vonden. Ze mogen ook hulp van de VDAB en andere instellingen niet weigeren. Er wordt evenmin geraakt aan de opzegtermijnen bij herstructureringen. Discussie is er over het sanctioneren van werkonwillige bruggepensioneerden en het oproepen van bruggepensioneerden door de tewerkstellingcel. De regering heeft haar voorstel tot pensioenmalus (= het verlagen van het pensioen voor werknemers die op vervroegd pensioen gaan ) in de prullenmand geworpen en lanceert nu de pensioenbonus (= een bonus voor werknemers die langer dan hun 60ste werken ), ook deze wijziging is een toegeving aan de vakbonden. De uitbetaling van de groepsverzekering blijft mogelijk, de regering zal wel fiscale stimuli de wereld uit drijven. Dan een stokpaardje voor de gehele christelijke arbeidersbeweging: het tijdskrediet waarbij alle 55-plussers recht hebben op een 4/5-week. Dit krediet beperkt de regering evenwel tot maximaal een jaar en tot 90 procent van de wedde en dat steekt wel bij de vakbonden. Tenslotte heeft de regering beloofd de tekorten in de sociale zekerheid te zullen wegwerken en krijgt de sociale zekerheid meer inkomsten. De meeste uitkeringen zouden ook stijgen, al is daar discussie over binnen de regering tussen socialisten en liberalen.

Economische waarnemers betreuren staking
Professor in het arbeidsrecht Marc De Vos en andere arbeidssociologen en economische waarnemers betreuren sterk de staking. Volgens De Vos is het een grote stap achteruit. Volgens de professor ziet iedere objectieve waarnemer dat de economie stagneert en er hervormingen nodig zijn binnen de sociale zekerheid. “Ook de vakbonden weten dat,” benadrukt De Vos. De Vos roept alle partijen en vakbonden op om over de ideologieën heen aan hervormingen doet met betrekking tot de sociale zekerheid en de pensioenen. Toch verstaat De Vos waarom de vakbonden staken. “Enerzijds is er angst voor de vergrijzing en de oneerlijke concurrentie uit de lagelonenlanden. Anderzijds vreest men bestaande rechten te verliezen,” stelt De Vos. Toch is staken geen goede oplossing. “Staken is weliswaar solidair, maar eerder communistisch solidair, we moeten evalueren naar een nieuw soort van solidariteit.” Maar om die nieuwe solidariteit te bekomen, is er politieke moed nodig. Zowel bij vakbonden, als bij werkgevers als bij de politieke partijen.

Werkgevers willen een verantwoorde houding
Bij deze staking is het niet alleen het ABVV dat pamfletten rondzendt, ook de werkgeversorganisaties zenden pamfletten rond. De werkgevers vrezen het einde van de solidariteit. De werkgevers willen af van hun asociale imago. “Niet de wettelijke pensioenleeftijd moet omhoog, maar de leeftijd van mensen die op vervroegd pensioen gaan,” aldus de gezamenlijke werkgeversconferentie.

Verschillen tussen ACV en ABVV dieper dan gedacht
In het begin van deze duiding is het reeds vermeld, een vakbondsfront is nog niet voor morgen. Het water tussen ACV en het ABVV is wel degelijk dieper dan gedacht. In de tijden van de CVP-regeringen dacht men vaak dat het ACV niet mee staakte omwille van hun christelijke moederpartij. Opmerkelijk is nu toch wel dat het ACV een ontzettend positieve houding aanneemt tegenover de paarse regering en nu ook niet staakt. Dit verklaart duidelijk een verschil van strategie en ideologie tussen het ACV en ABVV. Het ACV hecht vandaag de dag nog steeds meer belang aan het corporatistische overlegsysteem om rechten te bekomen en het ABVV hecht het meest belang aan het stakingsrecht om rechten af te dwingen. Dit is een belangrijk ideologisch verschil dat al decennia lang de vakbondswereld in België beheerst en blijkbaar zal dit de eerste tijd nog niet over waaien.

Bronnen: De Tijd, De Standaard, Gazet Van Antwerpen, ACV Online

Redactie: Thomas Heynderickx
Eindredactie: Brenda Lioris

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons