Tekst vergroten Tekst verkleinen

Advertentie

Jaaroverzicht 2004: Binnenlandse politiek

2005 is ingezet. Het feestgedruis ligt inmiddels al achter ons. Ons lichaam recupeert nog van de overdadige maaltijden, maar dat belet ons niet om nog even terug te kijken op 2004. Politics.be stelde een eigenzinnig jaaroverzicht samen over de binnenlandse politiek. Er gebeurde nogal wat in ons belgenlandje; denken we maar aan de DHL-crisis, de VLD-perikelen, de verkiezingen van 13 juni,... We frisen nog even uw geheugen op...

2004: het jaar van Hugo Coveliers
2004 was het jaar van de schenenschopperij voor Coveliers. Begin januari dreigt hij met een eigen partij indien de VLD weigert hem terug aan te stellen als voorzitter van de senaatsfractie. Die functie werd hem ontnomen nadat hij regelmatig kritiek had geuit aan het adres van de partijtop. Coveliers vind dat de partij een te linkse koers vaart en beweert dat de rechtse kiezer zijn gading niet meer vindt bij de VLD. Er komt snel een verzoening tussen De Gucht en Coveliers, hij blijft bij de VLD en laat zijn plannen voor een eigen centrum-rechtse partij snel varen.

In september stelt Coveliers zich kandidaat als VLD-voorzitter. Op dat moment was er slechts één kandidaat: Bart Somers. In december echter trekt hij zijn kandidatuur in ten voordele van zijn kornuit Jean-Marie Dedecker. Coveliers roept tevens iedereen op om voor Dedecker te stemmen. Uiteindelijk wint Bart Somers de voorzittersverkiezing.

Enkele dagen voor die verkiezing haalt De Gucht zwaar uit naar Coveliers. Deze had geïnsinueerd dat de stembusgang wel eens niet correct zou kunnen verlopen, dit echter met een knipoog naar de presidentsverkiezingen in Oekraïne. De Gucht is de kritiek van Coveliers op de VLD meer dan beu en zegt dat hij op die manier de partij probeert af te breken. Coveliers reageert geagiteert en beweert dat De Gucht met zijn uitspraken de kandidatuur van Dedecker schade probeert toe te brengen. Verder weet Coveliers te vertellen dat hij zich niet buiten laat zetten.

Wat later in de eerste helft van december vindt VLD-voorzitter Bart Somers niet dat Coveliers moet vertrekken. Ook De Gucht laat dan weten dat "zijn vriend" de partij (nog) niet moet verlaten. Coveliers eist eerherstel binnen de partij nadat men hem, naar eigen zeggen, een jaar gemarginaliseerd heeft.

2004: het jaar van de VLD en het migrantenstemrecht
In 2004 werd het migrantenstemrecht een symbolisch dossier. De regeringsdeelname van de VLD kwam zelfs heel even in het gedrang. In februari vond er een partijcongres plaats waarin enkele moties van Jong VLD Antwerpen goed- of afgekeurd moesten worden. De belangrijkste motie was uiteraard of de VLD uit de regering moest stappen als het migrantenstemrecht door het parlement goed gekeurd werd. Velen herinneren zich de emoties die gepaard gingen met het congres; gaande van de kordate toespraak van ‘godfather’ Willy De Clerck en de daarop volgende tranen en emotionele toespraak van Guy Verhofstadt. Emotie binnen het liberalisme scoort blijkbaar goed want de motie werd weggestemd met maar liefst 89%. Hiermee werd een regeringscrisis afgewend.

Eind februari wordt het migrantenstemrecht dan goedgekeurd in de Kamer. SP.a-Spirit en de franse partijen stemden voor, de rest stemde tegen buiten enkele CD&V’ers uit de ACW-vleugel die zich onthielden. Er was veel commotie rond deze goedkeuring. Velen beweren dat het stemrecht voor migranten tegen de wil van de Vlamingen in werd goedgekeurd en dat het bovendien slecht zou zijn voor de integratie. Het toenmalige Vlaams Blok vond dat deze goedkeuring enkel in het voordeel zal spelen van de socialisten.

Niet-Europese migranten mogen voor de eerste keer stemmen tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Er zijn echter enkele voorwaarden: ze moeten vijf jaar in ons land wonen; ze moeten zich inschrijven op een kiezers lijst en daar bovenop moeten ze een verklaring ondertekenen om te bevestigen dat ze de Belgische wetgeving zullen respecteren.

2004: het jaar van Karel De Gucht
Door het migrantenstemrecht kwam het midden februari tot een confrontatie tussen Guy Verhofstadt en Karel De Gucht. De Gucht diende na de goedkeuring in de Kamer een amendement in om het stemrecht uit te sluiten voor migranten van wie de belgische nationaliteit geweigerd werd. De Gucht ontkende dat het om een vertragingsmanoeuvre ging, anderen dachten daar anders over. Er ontstond een breuk tussen de partijtop en De Gucht waardoor er een crisisberaad werd gehouden binnen de top, waar De Gucht ook aanwezig was. Het resultaat is ons allen bekend: De Gucht bleef voorzitter maar de politieke leiding moest hij afstaan aan Verhofstadt. Bart Somers kreeg de leiding op het Vlaamse niveau. Dit leidde tot een onhoudbare situatie en dus werd Dirk Sterckx, een beetje verbazend, interim-voorzitter. Na de verkiezingen keerde Karel De Gucht even terug als voorzitter, maar na de Vlaamse regeringsvorming en de daaruit volgende herschikking van de federale regering wordt Karel De Gucht federaal Minister van Buitenlandse Zaken en komt de VLD in handen van Bart Somers.

2004: het jaar van verkiezingen en kartels
Sinds 13 juni geen symmetrie meer in de regeringen... Paars wordt in Vlaanderen vervangen door een tripartite. In Wallonië vervangt Elio Di Rupo de MR door de CDH. Yves Leterme wordt minister-president en wordt in Vlaanderen de gelijke van premier Guy Verhofstadt. Deze laatste moet aan Leterme I heel wat artillerie afstaan: Fientje Moerman, Kathleen Van Brempt, Bert Anciaux en Frank Vandenbroucke maken een transfer naar de Vlaamse regering.

Opmerkelijk aan de verkiezingen waren de verschillende kartels die gevormd werden. CD&V en N-VA gingen samen in zee, de VLD reageerde door Vivant aan te trekken als partner. Het kartel SP.a-Spirit bestond reeds maar toch kregen ze versterking van enkele groenen die zich afscheurden van Groen!. Ludo Sannen is daar ongetwijfeld de meest bekende figuur van.

2004: het jaar van het Blok dat het Belang wordt
Op 21 april worden drie vzw’s rond het Vlaams Blok veroordeelt voor racisme. De partij discrimineert en verkondigt haat tegenover vreemdelingen. Het VB gaat in Cassatie maar op 9 november valt uiteindelijk het doek over de jarenlange juridische strijd wanneer het Hof van Cassatie bevestigt dat het Vlaams Blok veroordeelt blijft. De partij moet dus van naam veranderen en dat doen ze officieel op 14 november. Vlaams Blok wordt Vlaams Belang en krijgt meteen ook een nieuw logo. Prijskaartje voor de campagne rond de naamsverandering zou 1.5 miljoen euro bedragen. Het VB profileert zich sindsdien als slachtoffer van het Belgische establishment en zal met deze aanpak heel wat nieuwe kiezers proberen winnen.

2004: het jaar van DHL
Nachtvluchten, nachtvluchten, nachtvluchten… Vele mensen rond de noordrand zijn ze kotsbeu. Daar bovenop is een hoog percentage van actualiteitvolgend Vlaanderen het woord nachtvluchten meer dan beu. Maanden lang werden we overspoeld met berichten over dit moeilijk dossier met als anti-climax de mededeling van DHL dat ze hun intercontinentale hub zullen uitbouwen in Leipzig (Duitsland). De onderhandelingen tussen de Belgische regeringen en DHL liepen telkens vast. DHL zegt dat ze geen politieke steun vonden in België om hun ambitieuze project uit te bouwen. Vanuit politieke hoek werd dan weer gezegd dat DHL de milieuvoorwaarden en de belangen van de omwonenden aan zijn laars lapt.
In het slechtse geval zullen er, vanaf 2008, 1700 banen verdwijnen bij DHL Zaventem.

2004: het jaar van Brussel-Halle-Vilvoorde
Opvallend in het politieke landschap van 2004 was ook de ijvering van vijf Vlaamse burgemeesters om de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen. Het lijkt er echter op dat de splitsing op de lange baan geschoven zal worden. In ieder geval betoogden 13 000 Vlamingen voor de splitsing.

2004: het jaar van Frank Vandenbroucke
In een vrije tribune in alle Vlaamse kranten hield Vandenbroucke in oktober een pleidooi voor een tripartite op het federale niveau. Dit zou inhouden dat de CD&V mee in de federale regering zou moeten stappen. Iedereen reageerde verbaasd op deze vrije tribune van Vandenbroucke, zelfs zijn eigen partijleden. Hij werd door niemand gesteund en zette kwaad bloed bij vele socialisten. Stevaert verklaarde wat later, als door God’s hand geslagen, dat de brief niet voor herhaling vatbaar was.

Redactie: David Van den Bossche & Frederik Misplon

ZoekenMeer info

Het Weer

Recensies

Nieuws

Cartoons